bazbo – de wereld van Bas Langereis

Bas Langereis leest u voor!

14-04-2007

Mijn geschiedenis – Life history

Filed under: — bazbo @ 16:12

1965
Ik word geboren op 17 mei aan de Govert Flinckstraat 37 te Apeldoorn.
Ik ben de tweede zoon in het gezin. Na mij komen nog een zusje en een broertje.

1968
Op vakantie in Egmond aan Zee. In het nabijgelegen Bergen staat stoomlocomotief Bello.
1968 Bergen Bello

1969
Naar kleuterschool ‘Pinkeltje’ in Apeldoorn.

1971
Naar lagere school ‘De Bron’ in Apeldoorn. Juffrouw Karreman leert me lezen en schrijven.

(bazbo (9), broer Geert (4), zus Marieke (7), moeder (41) – 1974)

1975
Mijn familie gaat op vakantie naar Vlissingen; we logeren in het ‘internaat;  van de zeevaartsschool. In totaal gaan we er vijf jaren achtereen naartoe. Tijdens die eerste vakantie krijg ik oorontsteking en moet ik naar het ziekenhuis om mijn ‘oor door te laten prikken’.

1976
De hete zomer van 1976.
Ik mag van mijn moeder naar de welpen van de scoutinggroep vanuit de kerk in het Orderbos. Ik word niet echt lid, want binnen een jaar word ik te oud voor de speltak, en moet ik doorstromen naar de verkenners.

1977
Naar de brugklas (en later het Havo) op het Veluws College in Apeldoorn.
Mijn vader maakt een provisorische slaap- en studeerkamer voor mij op de grotendeels nog onbetimmerde zolder van het huis.
Van de welpen ga ik over naar de verkenners, maar die groep jongens vind ik niet leuk. Ik stop met scouting.

1978
Ik koop mijn eerste grammofoonplaatje: de single Paradise By The Dashboard Light van Meat Loaf.
Mijn grote broer heeft een baantje in een patatzaak en koopt van zijn eerste salaris een stereoinstallatie en wat grammofoonplaten van The Who en Earth & Fire. Ik hoor beide platen erg veel en wil ook een stereo en elpees gaan kopen.
Het huis wordt verbouwd. Er komt een uitbouw aan de achterkant, en ik krijg een grote zolderkamer op de bovenverdieping.
Van een buurjongen koop ik een plastic pick-up om de plaatjes van mijn moeder op te kunnen draaien. Later verkoop ik hem weer aan hem terug.
De grote broer van de buurjongen is net zo oud als ik en hij neemt mij mee naar zijn scoutinggroep in Ugchelen (bij Apeldoorn). In het begin ben ik daar een stille jongen, maar later ben ik een van de oudsten en de gangmaker op bizar creatief vlak.

1979
Mijn broer heeft wat grammofoonplaten geleend van een vriend van hem. Ik hoor voor het eerst Wish You Were Here van Pink Floyd en ben zeer onder de indruk. Zelf koop ik mijn eerste elpee Spirits (Having Flown) van de Beegees. Ik speel de plaat honderden keren achter elkaar op de platenspeler van mijn ouders in de woonkamer, totdat mijn moeder gek wordt van die hoge stemmetjes. Ik neem de pick-up mee naar mijn zolderkamer. Mijn ouders hebben zelf nooit meer een grammofoonplaat kunnen draaien. Ik koop platen van de Beegees, Electric Light Orchestra en Andrew Gold.

1980
Op school gaat het niet goed. Ik heb een nare klas en ben het slachtoffer van pesterijen. Ik blijf
zitten in de derde klas van de Havo.
Ik koop platen van Supertramp en heb snel mijn ELO-verzameling compleet.
Voor het eerst gaan we op vakantie naar het buitenland: Engelberg in Zwitserland. De hoge bergen vind ik erg indrukwekkend.
Tijdens een logeerpartij bij mijn neef in Nijmegen hoor ik Peter Gunn van Emerson Lake & Palmer. Die slag op die snaredrum veranderde mijn leven in één klap. Thuisgekomen koop ik de elpee en ga ik op zoek naar meer. Binnen een jaar heb ik alle platen.
Ik krijg een baantje in dezelfde patatzaak als waar mijn broer werkt. Iedere vrijdagavond werk ik er van 17.00 tot 00.30 uur en dan vang ik vijfentwintig gulden. Na een half jaar heb ik genoeg geld gespaard voor mijn eigen stereoinstallatie.

1981
Ik doe het derde jaar van het Havo nog eens over en deze keer haal ik goede cijfers.
We zijn de zomervakantie in Medebach in het Sauerland. De bergen vind ik in vergelijking met de vakantie van vorig jaar enorm tegenvallen. Maar de omgeving en bezienswaardigheden (een stuwdam, Willingen, Basdorf) vind ik heel mooi.
Bij Ruud, een vriend van scouting, luisteren we naar platen van zijn grote broer. Voor het eerst hoor ik de muziek van Yes. Ik kopieer wat platen op cassettebandjes (Fragile, Yessongs, Relayer, Tormato) en draai die thuis bijna kapot.

1982
Op school laat een klasgenoot een cassette horen van Nude van Camel.
Ik ben ondertussen te oud voor de verkenners bij de scouting in Ugchelen. Ik mocht al een jaar langer blijven, maar wil niet over naar de volgende speltak, omdat ze daar alleen maar bezig zijn met brommers en bier drinken. Ik kies ervoor om bij de leiding van de welpen te gaan. Eerste zomerkamp met de welpen in Brummen. Ik kook.
Met mijn ouders op vakantie in Alkmaar. Ik doe de heenreis met de trein tot Amsterdam. Daar logeer ik bij mijn oudste broer. We gaan de stad in en ik koop mijn eerste Yes-plaat: Yesshows. Een dag later fiets ik van Amsterdam naar Alkmaar.
Met school ga ik een week naar Praag. Die stad is op dat moment nog hevig onder invloed van het communistische regime van de USSR, maar de stad maakt een diepe indruk op me.

1983
Ik word achttien jaar. Mijn moeder beloont me dat ik nooit heb gerookt. Ik krijg een zooi geld en koop een elektronisch orgel. Het staat in de woonkamer. In leen wat lesboeken, worstel er twee door en denk dat ik hetzelfde niveau heb als Keith Emerson. Niet, dus.
Eindexamen Havo. Ik slaag met vijf zessen en een vijf op mijn lijst.
Ik moet noodgedwongen stoppen met scouting. Ik ga al niet meer mee met het zomerkamp, omdat we op vakantie gaan naar een huisjespark in de Ardennen, tegen de Franse grens aan. Moeder wil na een paar dagen weer naar huis. Ze zegt dat het huisje niet aan de verwachtingen voldoet. Ik begrijp er niets van, maar we gaan.
Ik ben achttien jaar en wil het huis uit. In een boekje lees ik over de Nationale Verkeersacademie in Tilburg. Klinkt interessant. Ik ga er studeren en betrek een kamer in een studentenhuis aan de Lovensestraat in Tilburg. In augustus ben ik een week in mijn nieuwe kamer en fiets ik Tilburg rond om kennis te maken. De week erop begint het studiejaar met kennismakingskamp. Een jongen heeft muziek van King Crimson en kopieert voor mij Discipline en Beat op een cassettebandje. Het is niet wat ik verwachtte, maar ik ben en blijf nieuwsgierig naar het oudere werk. Als het studiejaar echt is begonnen, vind ik al snel mijn draai. Aanvankelijk rijd ik op zondagavond met de trein naar Tilburg en op vrijdagavond weer terug naar Apeldoorn; na enkele weken rijd ik op die dagen met een studiegenoot uit Apeldoorn mee in de auto. Op de vier avonden dat ik in Tilburg ben, kook ik eerst een paar weken samen met een klasgenoot, maar later met drie huisgenoten (Bernd, Jan en Greetje) met wie ik een nogal eigen clubje vorm. Tussen het studeren door luister ik veel muziek. Ik ontdek het oude werk van King Crimson (Lizard en In The court Of The Crimson King) en koop veel klassiek werk.
Al snel bemerk ik dat de technische sector niets voor mij is.

1984
Aan het begin van het jaar besluit ik te stoppen met de opleiding. Dat heeft tot gevolg dat ik mijn studentenkamer op moet zeggen en weer in het ouderlijk huis ga wonen.
Ik krijg een beroepskeuzetest, maar weet nog niet wat ik ga doen. Ik sluit mij aan bij een werklozenproject in Arnhem. Daar leer ik belangrijke mensen kennen. Formeel ben ik werkloos en krijg ik een uitkering, maar ik doe via het project vrijwilligerswerk. Ik ontmoet veel nieuwe mensen van mijn leeftijd, waaronder een lief meisje E en raak bevriend met haar.
Die zomer ga ik ouderwets met mijn familie op vakantie naar Vlissingen.
Na de zomer kan ik in Arnhem niet verder. In Epe is echter ook zo’n project. Ik doe vrijwilligerswerk in de openbare bibliotheek en een jongerencentrum in Epe. Door een andere vrijwilliger in het jongerencentrum kom ik in aanraking met de muziek van Pat Metheny.

1985
Ik word gevraagd of ik weer bij de scouting kom. Deze keer leidinggeven aan de kabouters, meisjes tussen de zeven en twaalf jaar.
Vrijwilligerswerk in buurthuis ‘De Trekpot’ in de wijk Zevenhuizen.
In de zomer gaat mijn familie op vakantie; ik blijf alleen thuis en ben druk in het buurthuis. Ik ontmoet er een gast die fan van Frank Zappa is. Ik vraag: “Als ik wil starten met Zappa, waar begin ik dan?” Hij zegt: “Met de laatste plaat.” Ik koop Them Or Us en ben gematigd enthousiast.
Zomerkamp met scouting naar Biddinghuizen.
Ik verklaar mijn liefde aan E. Die blijkt wederzijds. Samen luisteren we veel muziek. Zij heeft platen van Japan. Mijn interesse is gewekt.
Start aan de Sociale Academie Twente in Enschede: HBO-Kultureel Werk. Een dag in de week loop ik stage in het buurthuis bij een kinderclub en als publiciteitsmedewerker.
In november verlies ik mijn vriendin E. Het begin van een donkere periode.

1986
Met het buurthuis op kinderkamp naar Texel. Het buurthuis kan de kampen niet meer organiseren en dus gaan we als zelfstandige stichting verder. Eerst ben ik secretaris, later ook penningmeester en voorzitter.
Zomerkamp met de kabouters in Arnhem.
Het tweede jaar van de opleiding start. Ik ga een dag in de week stage lopen in de streekschool bij partieel leerplichtigen. De hele opleiding gaat me makkelijk af.
Met lui uit het buurthuis begin ik een band. Ik koop een tweedehands synthesizer (Yamaha CS-15). Ik leen van iemand een orgeltje (Philicordia) en hoef deze niet meer terug te brengen. We besluiten om Engelstalige pop te gaan maken en vervolgens schrijf ik een hele stapel afgrijselijke songteksten. We repeteren drie keer en daarna bloedt het dood. Het schrijven vind ik wél leuk en voor mijzelf maak ik verhaaltjes, gedichten en andere onzin.
Het is herfst als ik in een tijdschrift een recensie lees van het album Gone To Earth van David Sylvian. Ik koop de plaat. Opnieuw verandert mijn wereld.
Verder ontdek ik Peter Gabriel (Sledgehammer!)

1987
De stage in de streekschool leert me dat ik nooit moet gaan werken met jongeren. Mijn begeleider geeft me het advies om mijn derdejaars jaarstage met volwassenen te gaan doen.
Zomerkamp met de kabouters in Zeist. De leiding schrijft muurkranten voor kinderen; ikzelf maak er ook een voor de leiding apart. Als we terug zijn van kamp, blijf ik muurkranten maken. Ik schrijf ook stukken voor het verenigingsblaadje en begin mijn eigen tijdschriftje, het inlegvel, speciaal voor de leiding. Ik ontwikkel een alter-ego genaamd Sjaak, een idealistische hippie, die stukken schrijft en optreedt op speciale scoutingfeesten.
Met scoutingvrienden maak ik muziek in allerlei samenstellingen.
Ik koop de Zappa LP’s  Sheik Yerbouti en You Are What You Is en ben deze keer wel degelijk onder de indruk.
Eerste kindervakantieweek als zelfstandige stichting: Mirns (Gaasterland, Friesland). Ik ontmoet AarJan aka Bril.
Met scoutingvrienden Marco en Marjolein ga ik een week naar Texel en we doen bijna exact dezelfde activiteiten als die ik vorig jaar met de kindervakantieweek heb gedaan.
Na de zomer ga ik een jaar stage lopen in een centrum voor volwasseneneducatie in Apeldoorn. Doordat ik vanuit de studiefinanciering wél reiskosten vergoed krijg, hou ik een hoop geld over. Ik koop veel elpees.

1988
Goede vriend Hans reageert op mijn eigen scoutingtijdschriftje en stuurt een ingezonden stuk.
Ik reageer per brief terug en dat is de start van een correspondentie die bijna twintig jaar heeft geduurd.
Ik koop een keyboard, mijn Keytek, om tijdens kampen te kunnen spelen.
Aan het eind van mijn stage is er een groot feest. Ik ontmoet E en we spreken af dat we elkaar blijven ontmoeten. Volgens mij hebben we een relatie.
De vakantieweek naar Middelbeers is een daverend succes. De groep leiding en kinderen is geweldig.
Zomerkamp met de kabouters in Harderwijk. Deze is minder. Het blijkt mijn laatste keer kamp met scouting te zijn.
In oktober gaan E en ik een midweek naar een huisjespark in Biddinghuizen. We bezoeken onder andere Elburg, Harderwijk en de Flevohof. We ontdekken steeds meer dat we het samen heel goed kunnen vinden. En dus besluiten we om ons gezamenlijk in te laten schrijven als woningzoekenden.
Ik koop mijn eerste cd: de 3″ single Ghosts van Japan.

1989
In februari gaan E en ik mee met een weekendje samen met wat scoutingvrienden naar een huisjespark in Reuver. Bij vlagen oergezellig, maar bij andere vlagen merk ik dat ik met een deel van deze mensen niet veel meer heb.
In april stop ik met leidinggeven bij de scoutinggroep. Ik heb het nu alweer een paar jaar gedaan en wil in de weekenden meer tijd met E doorbrengen.
Het is 5 mei. “Kijk mam,” zeg ik, “iedereen heeft de vlag voor mij uitgehangen. Ik ga het huis uit.” Ze vond hem niet leuk. Ik wel. E en ik gaan samenwonen in een flat op negen hoog aan de Gentiaanstraat 307 in Apeldoorn. We hebben het niet breed, maar een van de eerste grote dingen die we aanschaffen is een cd-speler. Via de boekenclub waar E al eeuwen lid van is. Voor nog geen honderd gulden.
Ik studeer af aan de Sociale Academie in Hengelo. Ik heb een eindscripte geschreven over taalwerkvormen in groepsactiviteiten. Vanaf dat moment doe ik veel invalwerk op mijn ouwe stageadres en uitzendwerk (schoonmaak, verhuizen, proefpersoon bij TNO, constructiebedrijf, enz.)
De kindervakantieweek gaat naar Westerbork. AarJan en ik spelen de uitvinders van een tijdmachine. Ik noem mijzelf Professor Buzz. Het begin van een malle bijnaam.
Vakantie: drie dagen naar Vlissingen Zeeland met onze vriendin Frouwke.
3 november: mijn eerste echte grote concert: Anderson Bruford Wakeman & Howe.
Ik stel een bundel samen met een selectie van stukken die ik schreef van 1986 t/m 1989. Titel: ‘Verzameld Werk – een debuut’.

1990
1 februari: mijn eerste vaste baan: ik word begeleider in een activiteitencentrum voor mensen met een lichamelijke handicap in Heerde.
Kindervakantieweek naar Noord-Scharwoude (NH).
Op 19 september trouw ik met E. Tijdens onze receptie in ‘De Ruggestee’ in Hoenderloo komen zóveel mensen, dat we gerust van een feest mogen spreken. Aansluitend gaan we op vakantie in De Haan (B).
Tijdens Kerstmis zijn we in Brussel, samen met vriendin Gera, onder andere om een expositie te zien over de Inca’s.
a
Live gezien: Marillion

1991
In mei gaan we naar het festival Pinkpop. Wat een mensenmassa. Wel leuke artiesten en bands, dat wel.
Kindervakantieweek naar Venray (L). Ik begeleid niet langer een groepje kinderen, maar kook samen met Nell.
In september gaan we op vakantie naar Albufeira in de Algarve, Portugal. (Bedenk dat dit toen nog bijna niet toeristisch was; de toerisme-industrie moest er nog komen.)
In december gaan we, samen met vriendin Gera, een aantal dagen naar Gent. Mooie stad.

Live gezien: Yes, Van Morrison, Pinkpop (Primus, Lenny Kravitz, Joe Jackson, Living Colour, Luka Bloom)

1992
E is zwanger. Een druk jaar vangt aan.
Ik schrijf in een brief aan Hans mijn eerste autobiografische verhaal, dat de aanzet blijkt tot drie complete boeken die later ‘bekend’ worden onder de titel ‘Party-trilogie’.
In het voorjaar gaan we voor de laatste keer met zijn tweeën op vakantie, wederom naar De Haan (België).
Kindervakantieweek naar Den Ham (O). Ik kook samen met Nell.
30 oktober: Luuk geboren
Ik koop mijn eerste Zappa-cd’s en binnen een jaar heb ik ze allemaal.
Peter Gabriel brengt Passion uit, zijn soundtrack van de film Last Temptation Of Christ. Op deze plaat spelen veel muzikanten van over de hele wereld. Ik ga verder op zoek naar wereldmuziekjes…

1993
Mijn verhaal Cy wordt geplaatst in het tijdschrift ‘Mens & Gevoelens’.
In februari gaan we (met mijn schoonouders) een midweek naar een huisjespark in of nabij de Flevopolder.
De Zoon groeit en ontwikkelt zich verbazingwekkend snel. Met vijf maanden staat hij al en hij lijkt het kruipen over te slaan. Ik neem hem veel mee uit wandelen en later voor op de fiets. Via het gastouderbureau in Apeldoorn vinden we een gastgezin bij ons in de flat, zodat De Vrouw haar werk met slaapdiensten kan blijven uitvoeren. Ik ben een dag in de week vrij en kan op donderdag met De Zoon naar babyzwemmen.
Kindervakantieweek naar Odoorn, Klijndijk (D). Ik kook samen met Margriet. Deze vakantieweek blijft in mijn hoofd gegrift als een van de allerbeste, niet in de laatste plaats vanwege de ontmoeting met Marianne.
Als ik thuiskom, is al mijn huisraad ingepakt. Enkele weken later verhuizen we naar een eengezinswoning aan de Rentmeestersveld 214 in Apeldoorn.
Voor De Zoon vinden we via het gastouderbureau een ander gastgezin in de buurt. Bij Marion, Wilfred en hun zoon David is De Zoon snel thuis.
In september gaan we anderhalve week (van maandag t/m vrijdag) naar het huisjespark bij of in de Flevopolder.

Live gezien: David Sylvian & Robert Fripp

1994
In januari Luuk wordt ziek. Hij heeft eerst stuipen bij koorts; later epileptische toevallen. Er volgt een onrustige tijd met veel onderzoeken en ziekenhuisbezoek.
In het park Berg & Bos in Apeldoorn vindt het eenmalige festival Bosvolpop plaats: Dulfer, Herman Brood, The Scene, Daryll-Ann, Van Dik Hout, Luka Bloom.
Kindervakantieweek naar Middelbeers. Ik kook samen met Inge.
De ‘Party-trilogie’ is eindelijk af. Ik ben niet tevreden over het eindresultaat en doe er helemaal niets mee.
Het gastoudergezin moet stoppen en we vinden een ander (Hanny en Jan).
De dagen na Kerst en met de jaarwisseling brengen we door in een huisjespark bij Kootwijk; enkele vrienden schuiven aan voor de viering van Oud en Nieuw.

Live gezien: Peter Gabriel

1995
Luuk heeft begin van het jaar gedurende twee weken zó veel epileptische insulten, dat hij naar jet ziekenhuis moet ter observatie en onderzoek. Hij krijgt een uitgebreid MRI (‘Tunneltje!’) en uiteindelijk weten de heren artsen de medicatie goed af te stemmen.
Kindervakantieweek naar Den Ham (O). Ik kook samen met Gerrit.
In september gaan we een week naar het vakantiepark in De Haan. Twee maanden later doen we ook nog een midweek in het huisjespark bij of in de Flevopolder.
Ik herontdek progrock en koop platen van Porcupine Tree en The Flower Kings.

1996
Na veel gepuzzel en geregel besluiten we om te gaan verhuizen en ons volgende huis te gaan kopen. We vinden een bijzonder ruim huis in de wijk De Maten in Apeldoorn.
In maart hebben we een korte vakantie in Zandvoort. Een dag voor het einde krijgen we bericht van familie dat schoonvader plots is overleden. We breken de vakantie gelijk af en gaan naar huis. Drie à vier intensieve dagen volgen.
Op 20 mei krijgen we de sleutel van het nieuwe huis. Bij het huis hoort een zwarte kater: Mo.
Ik ga niet mee met de kindervakantieweek wegens gebrek aan vakantiedagen …
De Zoon gaat naar de basisschool en we hebben voor hem wederom een nieuw gastgezin gevonden: bij Margaret vindt hij zijn plek. Na school kan hij met haar kinderen mee naar huis, ik haal hem daar begin van de avond op en breng hem dan weer begin van de volgende ochtend.
In september gaan we een midweek naar een huizenpark in Gramsbergen.

1997
In september zijn we een week op een vakantiepark in Zandvoort.
Kindervakantieweek naar Ursem. The return of professor Buzz. Ik begeleid een groep tieners.
Luuk is over zijn epilepsie heen gegroeid. Hij houdt er wel een lastige contact- en enkele ontwikkelingsstoornissen aan over.
In de kerstvakantie gaan we een paar dagen naar hetzelfde huizenpark in Gramsbergen.

Live gezien: John Wetton, Captain Gumbo, The Muffin Men

1998
Kindervakantieweek naar Diever (D). Ik begeleid een groep kinderen samen met Gerdox.
Een week vakantie op de camping nabij Loenen. We huren een tentje en terwijl de campinggasten om ons heen naar huis vluchten voor de regen, vermaken wij ons kostelijk.
Ik ontdek dat er in Apeldoorn een band is die Zappa speelt: The FoolZ.
In december gaan we een midweek naar een huisjespark in ’t Loo.

Live: Captain Gumbo, The Muffin Men

1999
Kindervakantieweek naar Diever (D). Ik ben samen met Nens de spelleiding.
We hebben een bungalowtent gekocht. We staan drie weken op de camping. Naast onze bungalow staat een tent van SKAmp die ik heb geleend; deze is de ‘schuur’: we koken er en stallen er ’s nachts de fietsen in.
Tweede keer optreden van The FoolZ gezien; ze hebben geen zanger meer. Ik werp me op als hun nieuwe zanger, doe zelfs auditie, maar blaas het af. Sindsdien zing ik af en toe Bobby Brown als gastzanger op het podium.
In het najaar zijn we samen met de gehele schoonfamilie een weekend in een huisjespark ergens in Limburg.

Live gezien: Porcupine Tree

2000
Ik ga voor de laatste keer mee met de kindervakantieweek. Deze keer gaan we opnieuw naar Ursem (Noord-Holland) en ik begeleid er een groep kinderen. Ik besluit om ermee te stoppen. Ik doe het al vijftien jaar en ben ondertussen de oudste van de club; het kost me teveel vrije dagen en de echte lol is er vanaf.
We spenderen onze vakantie weer op de camping.
In de herfstvakantie gaan we een midweek naar een appartement aan de kust in Oostende.
Op het werk vervang ik tijdelijk een coördinerend begeleider. Het geeft me dusdanig veel druk en stress, dat ik aan het eind van het jaar lange tijd met rugklachten thuis zit.

Live gezien: Yes, The Flower Kings

2001
Op het werk ga ik op zoek naar nieuwe mogelijkheden. Ik begeleid al een paar jaar stagiaires, heb goede contacten bij ROC Landstede in Zwolle en men vraagt mij of ik open wil solliciteren voor een klus van praktijkdocent. Dat doe ik; ik heb een paar gesprekken en krijg een tijdelijk contract voor twee dagen in de week.
Mijn eerste Zappanale. Tijdens concerten van The FoolZ kom ik vaak dezelfde mensen tegen: Martin en au3, bijvoorbeeld. Martin sleept me mee naar Zappanale. We rijden met drie auto’s. Onder de totaal acht mensen zijn ook Martins dochter Marieke en de mij op dat moment onbekende Reinier. Ik rijd met Lex en Pedro in de auto mee. Het festival is een geweldige ervaring. Ik maak ontmoet Billy en met hem en Marieke beleef ik een bijzonder weekend.
Vakantie op de camping.
In het schooljaar 2001/2002 ga ik lesgeven aan ROC Landstede te Zwolle als praktijkdocent. Ik heb nogal naïef hoge verwachtingen van de motivatie van de studenten. Twee dagen in de week geef ik les aan ‘ongemotiveerde kutpubers’. Zo tegen de kerstvakantie ervaar ik het als een enorme druk en begint mijn rugpijn weer op te spelen.

Live gezien: Yes Symphonic, Transatlantic

2002
Op het ROC heb ik een nieuwe manier van werken ontwikkeld die me beter afgaat. Het lesgeven bevalt me goed, maar ik heb geen aansluiting bij de doelgroep. Aan het eind van het schoolseizoen houd ik het dan ook voor gezien en kan ik weer volledig terugkeren op mijn oude werkplek in Heerde.
In het voorjaar spelen The Foolz drie avonden in het Bluescafé in Apeldoorn. Ik ontmoet er Billy opnieuw; een bijzondere vriendschap is ontstaan. Ik ga naar het Zappanale festival met Billy en Elvje. Vooraf heb ik een rubber kip gekocht die ik meeneem en daarmee is een nogal opvallende traditie geboren. Het festival is anders dan vorig jaar: niet langer twee avonden met ieder drie (knullige) bandjes, maar drie hele dagen en redelijk goede bands, plus een lange lijst van alumni.
Aansluitend gaan we voor drie weken op vakantie op de camping.
We ondernemen een nogal flinke verbouwing in het huis: we laten een geheel nieuwe keuken plaatsen die optimaal gebruik maakt van alle ruimte. Koken is inmiddels niet langer een noodzakelijk kwaad: we hebben een abonnement op een biologisch-dynamisch groentepakket en daarnaast proberen we van alles uit. De nieuwe keuken wordt het hart van het huis.
Op het werk vier ik mijn twaalfenhalfjarig jubileum.
Ik koop dit jaar onder andere de cd Tar Tapes vol 2 van Mike Keneally; daarop staat een freakerig pianostuk dat bazbo heet.

2003
Op 19 maart zijn E en ik twaalf en een half jaar getrouwd. We vieren ons feestje bij Adnan in Turks restaurant Byzantium.
E gaat mee naar Zappanale. Ze is enthousiast geworden door mijn malle verhalen. We zien het als onze tweede huwelijksreis en rijden samen met au3 en Billy. Tijdens het festival horen we van het bestaan van de Zappateers, een club fanatieke verzamelaars.
Aansluitend vieren we bijna drie weken vakantie op de camping.
In september hebben we dan eindelijk een internetaansluiting thuis! Mijn gebruikersnaam wordt ‘bazbo’. Ik sluit me aan bij de Zappateers en begin als een bezetene publieksopnames van Zappa te verzamelen.
In Heerde ontstaat een vacature van coördinator. Ik krijg hem eerst tijdelijk, maar na een jaar voor vast.
Luuk krijgt de diagnose PDD-NOS. Zijn gastgezin stopt ermee en we vinden een ander: Eefje woont vlakbij de basisschool van De Zoon en hij kan er aan het eind van de middag zo naartoe lopen of fietsen. Ik haal hem daar dan op.

2004
Met het werk ga ik mee met een grote groep op wintersport in Au, Oostenrijk.
Opnieuw gaan we met au3 en Billy naar Zappanale en daar maken we persoonlijk kennis met de Zappateers.
Voor de laaste keer gaan we op vakantie naar de camping bij Loenen.
In november viert au3 haar verjaardagsfeest in een grote locatie bij Apeldoorn. Veel Zappateers uit binnen- en buitenland komen erop af. The FoolZ spelen en ik kook voor 120 man.
Vanaf november besluit ik dat ik mijn haar laat groeien.

Live gezien: Yes (Arrow Rock Festival; ook aanwezig: Fripp Vai Caravan), The Flower Kings, Blackfield

2005
Begin dit jaar (februari/maart) doen we een grote verbouwing aan het huis: we laten alle houten puien en kozijnen vervangen door die van kunststof.
E is jarig op 6 maart en ik verras haar met een concert van Värttinä.
In april gaan we met zijn drieën op bezoek bij Zappateer Ulli in Hannover. Als we terugkomen, is onze kater Mo overleden.
Begin mei gaan we met een groepsreis een paar dagen naar Parijs. Uiteraard bezoeken we Eurodisney.
Ik volg bij Adnan een cursus ‘Turkse hapjes koken’.
Op 17 mei word ik veertig jaar oud. Het feestje is druk en gezellig.
Dit jaar gaan we niet weg met de zomervakantie. E en ik gaan wel naar Zappanale. We gaan voor het eerst met de trein, samen met Billy.
Luuk begint het VMBO op het OSCAR in Apeldoorn. Het gastgezin is niet meer nodig; De Zoon redt zich prima op de momenten dat hij alleen is.
We vieren herfstvakantie in Hull bij Abi en Tony.

Live gezien: Amsterdam Klezmer Band (meerdere keren), Steve Howe, Jon Anderson, Mike Keneally, Värttinä

2006
Ik organiseer een feestje bij mij thuis voor de Nederlandse Zappateers. Tot mijn stomme verbazing zijn het eerst een flink aantal buitenlanders die zich aanmelden. Het feest is in februari en het is een daverend succes.
Ik volg een cursus ‘Turkse maaltijden koken’ bij Adnan.
Zappanale doen we deze keer met z’n vieren. E en ik worden vergezeld door Billy en zijn vriend Weasel.
Tijdens de zomervakantie zijn we een week in Oostende.
In de herfstvakantie brengen we vijf dagen door in Leipzig bij xal en ke.
In september schrijf ik plots een jeugdverhaal. Dat smaakt naar meer. In mijn hoofd ontstaat het idee dat de basis vormt voor een nieuw boek, dat uiteindelijk Alles kan kapot gaat heten. Enkele verhalen heb ik al (lang) klaar; enkele andere verhalen moet ik nog schrijven.

Live gezien: Bozzio (2x!), The Flower Kings, Keneally in het conservatorium in Arnhem, Amsterdam Klezmer Band (meerdere keren).

2007
Begin januari vraagt Billy of ik kom schrijven voor FOK! Officieel mag ik eens in de twee weken op donderdag iets plaatsen, maar van het begin af aan publiceer ik wekelijks. Vanaf april is dat structureel.
Rond diezelfde tijd komt Paul Haenen mij thuis interviewen voor zijn Margreet-DVD.
Februari: Zappateersfestival in Bradford-on-Avon (UK). Ik maak een filmreportage die later op de Margreet-DVD van Paul Haenen/Margreet Dolman terecht komt.
14 april: www.bazbo.net online, met dank aan AarJan.
Begin mei komt het schokkende nieuws dat Gerard, de broer van De Vrouw, plotseling is overleden.
Op 17 mei spelen The FoolZ op mijn verjaardag.
23 juni: ik lees mijn verhalen voor tijdens de Lange Cultuurnacht van Roermond in Galerie ‘Pittstowe’. Ook Tim Op het Broek en John Hölsgens lezen hun stukken.
Augustus: we gaan naar Zappanale met de hele familie, plus een vriendje van L en vier Limburgers.
Augustus: in de vakantie spenderen we acht dagen in Istanbul en deze stad maakt bijzonder veel indruk. Een stedentrip als vakantie bevalt ons zeer goed.
Luuk gaat de laatste twee jaar van het VMBO-Groen volgen op het AOC in Twello.
Door reorganisatie op het werk verander ik van werkplek. Op 1 november start ik met een nieuwe klus in een locatie dagbesteding in Apeldoorn. Ik ben er deels begeleider en deels ondersteun ik de teamleider met voorbereidende en coördinerende werkzaamheden.

Live gezien: Jon Anderson, Peter Gabriel, Ozric Tentacles, ZpZ (3x!), David Sylvian.

2008
Januari: ik stuur het manuscript van mijn boek ‘Alles kan kapot’ naar de uitgeverij. Lang hoor ik niets.
Maart: het Zappateers Festival in Overasselt vindt plaats. Ik heb veel meegeholpen met organiseren en ben de presentator van het festival. Het evenement is een succes in allerlei opzichten.
Juni: de uitgeverij neemt contact op. Het boek gaat er komen!
Augustus: Zappanale festival. Deze keer gaan we met zijn drieën, plus Billy en zijn aanstaande. Het is een superrelaxed en wonderbaarlijk leuk festival.
Augustus: Vijf dagen in Lissabon. Na een kwartier voel ik me er al heel thuis. Wat een prachtstad.
19 september: goede vriend Billy trouwt. Ik spreek op zijn verjaardag. (Het is ook ónze 18e trouwdag!)
6 oktober: mijn boek Alles kan kapot verschijnt! Een dag later ontvang ik een doos met mijn eerste exemplaren!
2 november: boekpresentatie in Art Café ‘Sam Sam’ in Apeldoorn. Lex verzorgt muziek en ik draag voor.

Live gezien: Asia, Adrian Belew

2009:
Langzaam komen de eerste reacties op het boek Alles kan kapot. Goede vrienden en bekenden zijn enthousiast; ook zijn er mensen die minder onder de indruk zijn.
Na bijna twintig jaar op de werkvloer in de gehandicaptenzorg maak ik in april een overstap naar kantoorwerk. Eerst voor 20 uur in de week; later in het jaar voltijds.
Zappa Plays Zappa komt weer naar Europa en we maken er weer een waar feest van. Zelfs Luuk gaat een keer mee (op 16 mei in Bochum, Duitsland)!
Op 14 juni lees ik samen met Tim Op het Broek en John Hölsgens voor in Art Café ‘Sam Sam’ met een programma onder de naam ‘De Drie Wijzen’.
Luuk doet eindexamen VMBO-Groen en slaagt.
Een jongensdroom lijkt uit te gaan komen op 17 juli. Dan speelt Keith Emerson met zijn band in De Boerderij in Zoetermeer. Helaas, het concert wordt afgelast.
De zomervakantie bestaat uit het traditionele Zappanale festival in Bad Doberan en een bezoek aan Praag. Tijdens de opwarmavond voorafgaand aan Zappanale speelt DOOT! in een voor de gelegenheid samengestelde formatie. Ik draag een tekst voor in het nummer Once Upon A Time. Later in het jaar gaan we naar Gebhardshain voor een concert met The FoolZ, waar ik mijn tekst nogmaals ten gehore breng.
Luuk begint met het MBO-groen ‘Open plantenteelt’.
In oktober heb ik de beste en leukste stukken die ik in de afgelopen twee en een half jaar voor FOK! schreef geselecteerd en stuur ik het manuscript van Zelfmoord is een optie naar de uitgever.
De FOK!columnisten lezen voor tijdens een gedenkwaardige avond in Amsterdam. Ook ik ben van de partij.
Op 18 december krijgt E te horen dat er een kwaadaardige tumor in haar rechterborst zit. Die moet verwijderd. De wereld staat even op zijn kop.

Live gezien: Allan Holdsworth, Robert-Jan Stips, Stuurbaard Bakkebaard, Terry Bozzio, Zappa Plays Zappa (2x), The Nits, Yes.

2010:
Op 5 januari wordt E geopereerd.
In dezelfde maand doet Marcel Mooij de fotoshoot voor het omslag van Zelfmoord is een optie.
Op 24 januari vindt de tweede FOK!columnistenvoorleesvoorstelling plaats. Deze keer heb ik hem georganiseerd in Art Café ‘Sam Sam’ in Apeldoorn.
Eind januari gaan we met z’n drieën een weekend naar Larvik, Noorwegen, voor een Zappafestivalletje.
E krijgt bestralingbehandeling en op 8 april vindt de eerste chemokuur plaats. De behandeling is zwaar, maar het vooruitzicht is dat ze goed zal herstellen.
Op 26 juni is de derde FOK!voorleesvoorstelling, wederom in Amsterdam.
Diezelfde dag verschijnt het boek Zelfmoord is een optie. Ondertussen rijpen de ideeën voor een heel nieuw boek …
21 juli heeft E de laatste chemokuur. Ze is sterk, maar haar conditie is finaal gesloopt.
Van 11 t/m 16 augustus gaan we naar Zappanale. E rijdt met hidihi en Auke mee met de auto; ik neem de twee zoons met de trein mee. Het hotel bevalt bijzonder goed en het hele festival is bijzonder ontspannen. Ondanks dat we twee weken ‘vrij’ zijn, hebben we niet echt het gevoel dat we tot rust komen.  Misschien later in het jaar een paar dagen weg naar Stockholm?
Op zondagmiddag 22 augustus is de presentatie van Zelfmoord is een optie. Ik heb weer alle kranten van Apeldoorn en omstreken gehaald, ben live in de uitzending van RadioApeldoorn en er is een recensie op ApeldoornDirect.
We vinden dat we iets te vieren hebben en 20 jaar getrouwd blijkt een leuke reden. Op zondag 19 september staat ons huis propvol leuke mensen die komen proosten!
E is inmiddels begonnen aan een hormoonbehandeling, die minimaal vijf jaar gaat duren. Op zich gaat het goed; ze is ‘schoon’ en de bloedwaarden zijn prima. Wel heeft ze veel last van oedeemvorming in de arm en haar conditie is nog lang niet optimaal. Langzaam begint ze weer wat te werken; ze begint met een paar uurtjes per week.
Donderdag 28 oktober lees ik twee verhalen voor in het programma SamBal in Art Café ‘Sam Sam’. Groot succes.
Drie dagen later vindt Zappalloween plaats, een eng feestje met muziek van Zappa door Lexolo & Friends en The FoolZ, en met voordrachten van Tim Op het Broek en van mij.
Op zaterdag 6 november verschijnt mijn eerste bijdrage voor ApeldoornDirect.
Zondag 14 november is er alweer de vierde FOK!columnistenvoorleesvoorstelling, deze keer in café ‘De Singel’ in Zwolle.
Van dinsdag 23 tot en met zondag 28 november zijn we in Stockholm. Echt vakantie hadden we dit jaar niet gehad. We logeren in het tijdelijke appartement van au3. In vier dagen tijd zien we veel van deze schitterende stad. Vier korte dagen, welteverstaan.
17 december sta ik te signeren tijdens ‘Boek en Bal’, het literaire festival in schouwburg Orpheus in Apeldoorn.
Op vrijdag 24 december om 11.50 uur overlijdt Wilhelmina Theresia Bannenberg, mijn moeder. Mijn vader en ik zijn erbij. De donderdag erna, 30 december, vindt de plechtige uitvaart plaats.

Live gezien: Dead Dino Storage en The Muffin Men (in Larvik), Sven Hammond Soul, Peter Gabriel & New Blood Orchestra… het concert van Keith Emerson & Greg Lake gaat helaas (weer) niet door …

(bazbo’s moeder in 2005)

2011:
Op 6 maart wordt E 50 jaar jong. Ze viert het in Art Café ‘Sam Sam’ met alle belangrijke mensen om haar heen.
26 maart reizen we naar Tilburg. Daar speelt Amsterdam Klezmer Band. Leuk feestje, leuk weekend.
7 april is de tweede voorstelling van SamBal. Met Bertjo&Jaap, Henk en Denise maken we een dolle boel.
Vrijdag 8 april vertrekken we naar Gebhardshain in Westerwald, Deutschland voor een lang weekend. Daar ontmoeten we Georg. Hij geeft zaterdagavond een feestje en heeft The Muffin Men voor elkaar gekregen.
Zondag 17 april is de vijfde FOK!columnistencabaretvoorleesvoorstelling in Tilburg. Ondanks weinig publiek is het een mooie bijeenkomst.
Vanaf 1 mei werkt De Vrouw weer helemaal volgens haar contract. Ze heeft weer energie, ook al is haar conditie nog niet optimaal. Het lymfoedeem zal blijven en ze draagt een steunkous om haar arm. De hormoonbehandeling is gestopt, vanwege de vele nare bijwerkingen en het geringe risico dat de tumor terugkomt.
Vrijdag 6 en zaterdag 7 mei vindt het Mosae Zappa festival plaats in Maastricht. Het wordt georganiseerd door Billy en Ethell, goede vrienden. Mede dankzij het schitterende weer, de goede muziek en de fijne vrienden die we er weer treffen, is het een waanzinnig weekend.
Begin juni doe ik mee aan de verhalenwedstrijd CODA Open: Mijn verhaal. Aanvankelijk wil ik helemaal niet meedoen; één van de redenen is dat ik maar vierhonderd woorden mag gebruiken en dat is natuurlijk veel te weinig voor mijn geleuter. Op aandringen van enkele mensen om mij heen stuur ik tóch een bijdrage in en op dinsdagavond 7 juni lees ik mijn stukje voor in CODA, Apeldoorn.
Het eerste weekend van juli is een malle: vrijdagmiddag naar Deventer voor ‘Deventer Op Stelten’, zaterdag naar Kootwijkerzand voor het festival ‘Theater Op ’t Zand’ met de Amsterdam Klezmer Band en zondags naar Lexolo & Friends in Sam Sam. Een leuke start van de vakantie. En dat terwijl we nog helemaal geen vakantie hebben.
Zondagmiddag 10 juli verzorgen Willem Bierman, Reinier Groenendijk en ik het programma Bas, Willem en ik in Art café Sam Sam. Een merkwaardige voorleesvoorstelling die het best te omschrijven is als ‘Leuteratuur’. Er komt veel volk op af en de reacties zijn bijzonder positief. Het etentje na afloop mag ondergebracht worden in de categorie ‘hilarisch’.
Woensdag 17 augustus reizen we af naar Bad Doberan. Dit keer zonder de Zoon maar mét Reinier. (Wat is hij gróót geworden!) Goed festival, met als hoogtepunten het optreden van Chris Opperman en de Eddie Jobson band.
Donderdag 25 augustus vertrekken we voor zes dagen naar Londen. Mooie stad, we zien en doen veel en ontspannen toch ook.
In de drie weken vanaf 27 september laten we onze badkamer verbouwen. Toe maar.
Op zaterdag 29 oktober ontmoeten de FOK!columnisten elkaar wederom in Ratatouille in Amsterdam. Voor een propvolle zaal (dat kan ook niet anders als al die columnisten erin staan) lezen we de beste en leukste columns van de afgelopen tijd voor.
Woensdagavond 23 november stapt het hele gezin op de trein naar Kopenhagen. Daar komen we donderdagmorgen om 11.00 uur aan. Vervolgens pakken we een volgende trein en rijden we via Malmö door het lege Zweedse land naar Stockholm. We zijn wederom te gast bij au3, die hier voor enkele maanden werkt. We bekijken de stad, bezoeken het Wasamuseum en ontmoeten BowTieDad, ke, Lennart en Petter. Zondag gaat de reis terug. Deze keer met het vliegtuig naar Eindhoven.
De feestdagen verlopen rustig. Kerstavond party bij Reinier&Judi, op de dagen zelf wat activiteit in (schoon)familie en ook nog wat tijd en ruimte thuis.

Live gezien: Eric Vloeimans’ Gatecrash, The Genesis Project, Amsterdam Klezmer Band (2x!), The Muffin Men, Mayra Andrade, Yes (!), Heideroosjes

2012:
Plato Apeldoorn, mijn geliefde muziekwinkeltje, sluit op 6 januari haar deuren.
Op 8 januari opent er een tentoonstelling in Art café Sam Sam. Peter Vroon heeft onder de naam Alles liep anders een selectie van zijn foto’s opgehangen. Eentje vinden we wel heel mooi. Verkocht!
Begin januari is mijn nieuwe boek Maar we leven nog zo goed als klaar. Vanaf 2 februari kan iedereen het bestellen.
11 maart staan de FOK!columnisten in Art café Sam Sam in Apeldoorn. Veel volk, veel te lezen, veel lol. We lopen uit! Succes.
Twee dagen later ben ik in het ziekenhuis voor een onderzoek (coloscopie). Eerste uitslag: niets te zien.
Op 20 maart verschijnt Maar we leven nog!
Donderdag 22 maart ben ik in het Wegener-gebouw voor de opnames van de rubriek De Solist voor de Stentor.
Een dag later, vrijdag 23 maart, mag ik een verhaal voorlezen tijdens het Boek & Bal festijn in CODA.
Zaterdag 31 maart staat De Solist in De Stentor en zijn twee filmpjes online geplaatst: eentje waarin ik een verhaal voorlees en eentje met een interview.
8 april is de tweede Leuteratuurvoorstelling Bas, Willem en ik weer in Art café Sam Sam. Het is dan Eerste Paasdag. De voorstelling is wederom een succes. De reacties van het publiek zijn goed. Dit smaakt naar meer.
1 en 2 juni vindt het tweede Mosae Zappa festival plaats in het Kultuurhuis in Heerlen. Mooi om alle muziekliefhebbers weer te ontmoeten tijdens dit weekend.
9 juni doen we mee met de Culturele Pleinmarkt bij Orpheus. We staan er met sieraden en boeken en verhalen.
Op woensdag 20 juni gaan we wederom naar Stockholm, dit keer om het Midzomernachtsfeest mee te maken. We logeren bij Sven en Annemarieke, ontmoeten weer veel mooie mensen en zien weer nieuwe dingen in de stad
Van 1 t/m 5 augustus zijn we in Bad Doberan voor het Zappanale-festival. Een fantastische editie weer!
Halverwege september zijn we bij het festival Legends in het Mheenpark in Apeldoorn. Allerlei geweldige oude Nederlandse bands aan het werk: Focus, Gruppo, Kayak, Powerplay, Amazing Stroopwafels, noem maar op! Leuke dag.
Zaterdag 22 september is de negende voorleesvoorstelling van de columnisten van FOK!, deze keer in Leeuwarden.
Begin november gaan we met de trein naar Wenen. Hasi en PauluS vieren hun veertigste en vijftigste verjaardag met The Impossible Festival en wij grijpen de gelegenheid aan om de stad te bekijken.
Een heuse sinterklaasvoorstelling Bas, Willem en ik pakken uit vindt plaats op zaterdagmiddag 1 december.
20 december vliegen we naar Manchester. We logeren bij Dave en Nicola. Het was de bedoeling dat we samen het concert van Asia aldaar bezoeken, maar het concert gaat niet door wegens ziekte. Een mooi weekend wordt het wel, ondanks de regen. We ontmoeten Steve, Bev en Pam en ik mag een hele avond met Dave mee de kroeg in met zijn groepje grumpy vrienden. Een middag zijn we in de stad; daar is genoeg te zien en te beleven!
De jaarafsluiting is boven verwachting goed. Kerstavond bij Judi en Reinier, de beide kerstdagen met (schoon)familie, oudjaar bij Heidi.

Live gezien: De Amsterdam Klezmer Band, The Grande Mothers Re:visited (2x), The Genesis Project, La Boutique Fantastique (2x), The Nits, Gruppo Sportivo (2x), The Steel Breeze, Mangrove, Carl Palmer Band, Steven Wilson, UK, Beardfish, Flying Colours, Kayak (2x), DeWolff (2x), Asia (niet, concert in Manchester werd afgelast), heel veel kleins in Art café Sam Sam en in Gigant Café, het festival The Legends, het Impossible Festival in Wenen, en natuurlijk de festivallen Mosae Zappa en Zappanale.

2013:
Peter Vroon opent zijn expositie Lensbaby’s op 6 januari in Art café Sam Sam. Op een van de foto’s sta ik, haha!
Zondag 3 maart spelen Bas, Willem en ik een bescheiden rol tijdens de Radio CODA Cultuurlunch van 11.00 tot 14.00 uur.
Maandag 4 maart reizen we naar London, alwaar we dit keer voornamelijk parken zien. Donderdagmiddag 7 maart reizen we door naar Corby, waar vrijdag 8 en zaterdag 9 maart het allereerste Moo-ah Festival plaatsvindt. (Met The FoolZ!)
Vrijdag 17 mei zijn we samen honderd jaar geworden. We vieren het thuis, met muziek (Lex, Hans, Wan en zelfs Geert), veel eten en drinken, maar vooral al die goede mensen om ons heen.
Een week later reizen we naar Eindhoven. Eerst een optreden van Project/Object met heel veel oud-FZ-bandleden erbij; aansluitend gaan we met Tim en Chantal naar hun huis in Maastricht. Dagje later eerst struinen door de stad en dan samen met hen naar Heerlen voor Doctor Nerve in het Kulturhus. Pas zondag zijn we weer thuis.
Donderdag 6 juni vliegen we naar Stockholm. Eerst maar eens zelf wat rondkijken en vooral paleis Drottningholm is prachtig, maar daarnaast toch ook weer mooie ontmoetingen met goede bekenden. Zaterdag 8 juni trouwen Annemarieke en Sven in Stockholm. Twee dagen feest!
De tiende FOK!columnistenvoorleesvoorstelling vindt plaats op zaterdag 22 juni in Ratatouille in Amsterdam. Kleine, gezellige bijeenkomst. Op naar nummer elf!
Op dinsdag 25 juni komt een bestelling binnen: een andere fotocamera. Ik maak in de weken erna proefopnamen tijdens het Drakenbootfestival, Theater op ’t Zand en een ontmoeting met een boel Bannenbergen (ook uit Canada).
We hebben vanaf maandag 29 juli vakantie. Een dag later reizen we naar Bad Doberan. Midden in het dorp hebben we een klein appartement gehuurd. Wat een ontspannen vakantie is dit! We ontmoeten goede mensen, bekijken de omgeving en beluisteren lekkere muziekjes. Zappanale 2013 is een heel goede! In de dagen erna doen we het nog wat rustig aan. Met twee weken is de vakantie alweer voorbij.
Na een paar jaar van plannen maken, komt het er nu echt van: het fotoproject De rubberen poedel gaat van start. Het fotoproject is ontstaan vanuit de uitspraak van Peter Vroon: ‘Laten we iets gaan doen met de humor van Frank Zappa.’ Dat zijn we gaan doen. In de afgelopen maanden hebben we intensief gebrainstormd en nagedacht over wat we gaan doen. Vrijdag 30 augustus doen we de eerste praktische voorbereidingen en op zaterdag 31 augustus vinden de eerste twee fotoshoots plaats. Dit belooft wat!
Inmiddels is ook onze bestelde videocamera gearriveerd. De techniek van het filmen is niet moeilijk, maar het oefenen met monteren kost me een boel avondjes ploeteren. Niet erg.
Vrijdag 20 september gaan we naar Maastricht. Bij Tim en Chantal maken we een tussenstop. Een dag later rijden we met hen mee naar Westerwalder Hof in Gebhardshain, waar Georg zijn traditionele Zappanacht heeft georganiseerd. Deze keer Bonnen en The Grandsheiks op het programma. Op zondag brengen Tim en Chantal ons naar Köln; vandaar nemen we de trein terug naar huis.
Zaterdag 16 november: ik sta op en stap een wereld in die de mijne niet is. (Zie: B-log 2014) Na wat onderzoek stelt de huisarts de diagnose: zwaar overspannen, totale burnout. Oorzaak: hoge verwachtingen van mijzelf waaraan ik niet kan voldoen. Op het werk verveel ik me al een half jaar te pletter; ik word niet geprikkeld en uitgedaagd om mijn talenten en kwaliteiten in te zetten. In mijn vrije tijd leg ik heel veel druk op mezelf: ik moet schrijven als een bezetene en dat doe ik al bijna zeven jaar. Ik ben voor het werk volledig ziek. Thuis kom ik niet veel verder dan wat dagelijkse boodschappen en eten koken. Ik wandel veel. Mijn hoofd is zo in de war, dat ik weinig prikkels aankan. Het meest opvallende is dat mijn hersenen geluid anders verwerken: ik schrik van plotse geluiden, verschillende stemmen door elkaar hoor ik niet als verschillende stemmen door elkaar maar als veel geluid, muziek hoor ik niet als harmonische samenklanken maar als een boel geluid en lawaai. Het is heel lang doodstil in huis. Even lijkt het beter te gaan, maar tijdens Kerstmis heb ik een terugval en ben ik zeer neerslachtig.

Live gezien: DeWolff, The Watch, Mike Keneally Band, The Doors Alive, Project/Object, Doctor Nerve, Bonnen, The Grandsheiks, Orphaned Land, The Magic Band, Ensemble Omnio (plays The Yellow Shark)
Festivals: Mooo-ah! (UK), Zappanale (D), Brainstorm
Verder: veel zondagmiddagoptredens in Gigant Café

2014:
Het jaar begint als ik nog volop ‘patiënt’ ben: zwaar overspannen en totale burn-out. Het ziekteproces is wisselend: soms gaat het heel aardig en lijk ik de hele wereld aan te kunnen; andere momenten heb ik zware angstaanvallen en ben ik uitermate somber. In de loop van de eerste maanden van dit jaar gaat het over het algemeen wel langzaam vooruit.
Begin februari stop ik voor onbepaalde tijd met schrijven voor FOK! en ApeldoornDirect. Wél doe ik op zondagmiddag 9 februari een voorleesvoorstelling samen met Willem Bierman en Reinier Groenendijk. Tijdens de voorstelling presenteren we ons boek Bas, Willem en ik.
Per 6 februari werk ik een paar uur per week arbeidstherapeutisch; het is goed om van betekenis te zijn en om wat afleiding te hebben. In de loop van de komende maanden zal ik deze uren langzaam uitbreiden naar drie ochtenden per week van ieder drie uur.
13 februari wordt mijn vader tachtig jaar en hij viert het op 15 maart voor familie en vrienden. Eerder op die dag signeren ‘Bas, Willem en ik’ hun bundel in de plaatselijke boekhandel.
In maart krijg ik meer duidelijkheid over mijn baan: mijn functie gaat goed op de schop en ik ga een procedure in. Ik maak mogelijk kans op een deeltijd mbo-baan, maar ben vooral geïnteresseerd in een voltijds hbo-baan.
Langzaam kan ik weer wat muziek luisteren, maar vaak is het nog stil in huis.
Op vrijdag 21 maart reizen we naar Antwerpen. We bekijken de stad en bezoeken het Arf!Arf!Arf!-festival, vol met muziek van (o.a.) Zappa.
Zondagmiddag 6 april lezen Bas, Willem en ik voor tijdens een grote wijnproeverij van Chateau Het Loo in De Wilde Pieters in Apeldoorn.
Op 14 april start mijn behandeling bij een psycholoog. Hij geeft mij vooral praktische methoden die me helpen momenten van spanning en angst te doorstaan. Ik ga ook stoppen met kalmeringsmedicatie; de ontwenningsverschijnselen zijn heftig, maar het lukt.
Vrijdagmiddag 16 mei doen ‘Bas, Willem en ik’ mee aan het evenement ‘Cultuur bij je buur’. We lezen voor in de tuin bij een wijnproeverij van Chateau Het Loo en in de grote voortuin van een particulier aan de Brinklaan in Apeldoorn. De reacties zijn absoluut positief. Wederom hebben we veel plaatselijke kranten gehaald en bekendheid verkregen.
24 mei koop ik een e-lezer.
De procedure rondom mijn functie op het werk is eind mei gestart. Ik heb ervoor gekozen om gewoon het traject in te gaan, ook al ben ik nog volledig ziek. Volgens een afspiegelingssysteem krijg ik zowaar de mbo-klus voor 24 uur; mijn sollicitatie naar de hbo-baan lukt niet goed.
Donderdag 12 juni reizen De Vrouw en ik naar Stockholm. We beleven er vijf heerlijke dagen in het appartement bij au3, zien weer veel van de stad en ontmoeten ook nog verscheidene andere goede bekenden.
Op 1 juli begin ik op mijn nieuwe werkplek. Ik heb een functie op het centraal bureau van mijn organisatie voor 24 uur per week. Echter, omdat ik ziek werd in mijn oude contract zal ik eerst gaan re-integreren naar 36 uur en ben ik helemaal beter gemeld, dan gaan de 24 uur in. Hoe het met de overige twaalf uur gaat, weet ik nog niet en dat levert wel de nodige spanning op. Vanaf dezelfde week werk ik vier ochtenden van ieder vier uur, nog altijd arbeidstherapeutisch. De nieuwe klus is wel een uitstekende plek om te re-integreren: ik kan weer iets doen dat er toe doet plus men mag weer iets van mij vragen. Het gaat de goede kant op!
Zaterdag 5 juli gaan we met Reinier en Gea naar Heerlen. We beleven een genoeglijke middag op het terras, ook met Tim en Chantal. ’s Avonds maken we het concert van Crimson ProjeKCt mee en dat is werkelijk geweldig. We overnachten in een hotelletje en de volgende dag, na een rondje door de stad, gaan we weer terug naar huis.
Een week later is het vakantie. Ik heb ‘maar’ twee weken vrij, omdat ik de uren opbouwen op het werk niet al te zeer wil onderbreken. De vakantie start met het finalefeest op zondag 13 juli; twee dagen later reizen we naar Bad Doberan. Daar zijn we dit jaar een hele week. Het is heerlijk. Alles waar ik op hoop, komt uit, en alles waar ik tegenop zie, gebeurt niet. Goed weer, goede muziek en goede mensen. (The Magic Band! Crimson ProjeKCt! Stick Men!) De laatste vier dagen van de vakantie zijn voornamelijk ontspannen.
Dinsdag 5 augustus ben ik voor de zesde keer bij de psycholoog en we sluiten de behandeling af. Het is rustiger en overzichtelijker in mijn hoofd en ik kan kalmer de volgende stappen nemen. Toch ben ik er nog lang niet. De afgelopen maanden heb ik mij voornamelijk geconcentreerd op werk; buiten werktijd kom ik naast koken, boodschappen en lezen tot weinig: nauwelijks de deur uit (we gaan bijna nergens meer heen), ik mis het schrijven wel erg maar vraag me af of en hoe ik het wil oppakken, ik wil niet naar bijeenkomsten met veel mensen, ik kan geen tv kijken, en zo. Het blijft zoeken naar balans. Ondertussen ben ik in de loop van de maand augustus zo’n twintig uur per week hersteld en bouw ik rustig op naar de volledige uren.
Lichamelijk gaat het goed, al schrikken veel mensen dat ik zo veel ben afgevallen (bijna 25 kilo). Ik eet minder en drink geen alcohol meer sinds november 2013. Ik heb mijn bloed laten prikken en alles ziet er goed uit. Daarnaast ben ik sinds de zomervakantie van alle medicatie af, inclusief de slaappillen.
Het weekend van 14 augustus zijn we bij Aar en Jolande. Vanaf Gouda nemen zij ons mee naar Scheveningen. Daar wandelen we over de boulevard, eten we vis en maken we het vuurwerkfestival mee. We overnachten in Gouda, praten weer fiks bij en gaan de volgende dag weer naar huis.
Op 18 augustus neem ik ‘afscheid van mijn jeugd’: de tandarts verwijdert mijn laatste melkkies.
Eind augustus/begin september heb ik toch weer een terugval. De balans is zoek: ik concentreer me op re-integratie in werk, maar thuis heb ik geen enkele energie. Ik weet me te herpakken, maar herstart van de behandeling is toch nodig. Ik krijg opnieuw goede praktische handvatten om signalen nog beter en sneller te herkennen.
Begin oktober gaat het weer redelijk. Inmiddels werk ik vier hele dagen in de week. Vermoeidheid is er pas ’s avonds. Toch blijft het kwetsbaar. Soms, en dat blijkt meestal in een weekend te zijn, heb ik zeer sombere buien die ik met moeite kan overwinnen.
Begin november gaat het opnieuw mis. De wisselende buien blijven steken in heftige neerslachtigheid. Alles lijkt van doen te hebben met verlies. Ik zit in een rouwproces omdat er zo veel dingen zijn die ik altijd leuk vond om te doen, maar nu niet meer doe. Schrijven mis ik heel erg. Na een spoedoverleg met de psycholoog realiseer ik mij dat ik invulling moet geven aan de leegtes in mijn huidige leven; ik wil weer wat oppakken.
Gelijk het weekend van 8 en 9 november is het leuk raak. The FoolZ spelen die zaterdagavond in het Schaffelaartheater in Barneveld, samen met een percussie-ensemble. We zijn erbij en wij niet alleen; vele bekenden met ons. Een dag later staat de band in het Bluescafé, wederom met leden van het percussie-ensemble. Kijk, dit zijn leuke dingen en die doen me goed.
Nog weer een weekje later, op vrijdag 16 november, gaan we via Gouda en Aar naar De Boerderij voor het concert van The Grandmothers. We blijven bij Aar in Gouda slapen en kletsen weer bij.
De week ervoor werk ik voltijds en dan op maandag 18 november, ben ik 100% hersteld gemeld. Precies binnen een jaar. Wat betreft werk ben ik dus beter; voor mijzelf zijn er nog stevige stappen te zetten.
In het weekend erop schuif ik opnieuw onderuit. Zonder enige aanleiding, lijkt het. Het is een hevige, dit keer. Echter, na zes dagen verdwijnt hij ook weer als vanzelf. De psycholoog en ik staan voor een raadsel (‘Ben ik in de overgang of zo?’); het verloop is te onvoorspelbaar en we besluiten een psychiater mee te laten kijken. Dat kan op korte termijn en in het eerste gesprek valt het woord ‘depressief’. Vanaf 1 december slik ik anti-depressiva; de dosis wordt na twee weken verdubbeld. Ik heb nogal wat klachten: hoofdpijn, lusteloos, enzovoorts.
De laatste dagen van het jaar brengen we met z’n tweetjes door in Vlissingen. Niets hoeft; alles mag. We wandelen over de boulevard en door de binnenstad, doen een dagje Middelburg en struinen door de duinen. Vanaf ons appartement zien we hoe het vuurwerk een nieuw jaar inluidt.

Live gezien: MusikFabrik (plays Varese, Cage and Zappa), The FoolZ (4x, waaronder 1x met percussie-ensemble NKA!), DeWolff, Crimson ProjeKCt, The Grandmothers
Festivals: Arf!Arf!Arf! (B), Zappanale (The Magic Band! Crimson ProjeKCt! Stick Men!) (D)

2015:
Nieuwjaarsdag zitten we nog in Vlissingen. Een dag later gaan we weer naar huis. Het is een korte maar heerlijke vakantie; niets hoeft en alles kan.
Begin van het jaar weet mijn psycholoog me een nieuwe stap te laten zetten: ik ga bewegen ter ontspanning. Een dag later koop ik hardloopschoenen en hardloopkleding en nog een dag later start ik met een opbouwschema. Ook leuk: De Zoon loopt mee!
Het eerste weekend van maart vieren we de verjaardag van De Vrouw door met z’n tweetjes een trip te maken naar Rotterdam. We overnachten in een hotel met uitzicht op de Nieuwe Maas en de Erasmusbrug, zien veel en doen het toch rustig aan.
Twee weken later zijn we in Corby voor het tweede Moo-ah! festival. Het is prachtig om al die bekenden weer te zien en te ontmoeten. Goede mensen, goed weer en goede muziek; meer willen we toch niet? (Enne: The Muffin Men zijn het hoogtepunt van het weekend.)
Ondertussen heb ik al meer dan acht weken problemen met mijn darmen. Voortdurend diarree en vijf tot zeven keer per dag op de wc. Onderzoek van ontlasting en bloed wijst uit dat er niets bijzonders is, geen parasieten of bacteriën, bloedsamenstelling is oké, allergieën alleen honden. Ik word weer eens doorverwezen naar de maag-darm-leverarts en het ziet ernaar uit dat ik wederom een inwendig onderzoek ga krijgen.
Eind maart zit ik bij de jater. Hij hoort van de vele bijwerkingen rondom de medicatie: slecht tot niet slapen, ’s nachts overmatig transpireren, veel diarree en problemen op seksueel gebied (ja, hoe zal ik dat eens netjes omschrijven: de bloedtoevoer naar een zeker orgaan komt goed op gang, maar daar blijft het dan ook bij). ‘Stoppen,’ is het advies. Eind april spreek ik hem weer. Hem lijkt het ’t beste dat ik nog vier weken ‘clean’ blijf, zodat mijn lijf weer went aan de situatie en ik zelf weer kan ervaren hoe het is en wat er kan gebeuren. Ik heb een jaar nodig gehad voor genezing; herstel duurt ook zes maanden tot een jaar. Oké.
Donderdag 7 mei ben ik bijna drie weken afgekickt. De meeste bijwerkingen zijn verdwenen; alleen slapen is nog een probleem. Nu moet ik die dag nogal vroeg op. Half zes. Dat is niet vroeg voor mijn doen, want op een normale werkdag sta ik ook om half zes op, maar vandaag is geen normale werkdag. We gaan op reis. Twee dagen later vier ik mijn vijftigste verjaardag samen met Ob in zijn tuin in Obshire. Dat ligt in Gatley, Stockport, vlakbij Manchester. Een dag later is er nog altijd feest en spelen de Muffin Men speciaal voor ons in the Live pub in Stockport. De week erna blijven we in Obshire, rusten we uit en zien we Manchester en Lyme House en Park. Vrijdagavond zijn we weer thuis, maar zondagmiddag doen we mijn verjaardag nog eens dunnetjes over in onze eigen achtertuin.
Ik heb ruimte in mijn hoofd en heel veel zin om allerlei dingen op te pakken die ik al bijna anderhalf jaar heb laten liggen: schrijven, fotoproject met Peter, oriënteren op de toekomst. Nog geen twee dagen nadat ik weer aan het werk ben slaat de spanning en de angst weer toe. Ik merk dat er druk is die me persoonlijk raakt. Het maakt dat ik mijn leuke voornemens moet uitstellen en opnieuw in de weekenden de ontspanning moet zoeken. Een paar weken later, halverwege juni, krijgt mijn plan om me verder te oriënteren op mijn carrière en de arbeidsmarkt verder vorm: mijn coach Margo ondersteunt me fiks en van de organisatie krijg ik de gelegenheid om een loopbaantrajectbureau in te schakelen. Ik ga in verkennend gesprek met twee bureaus en denk tijdens de zomervakantie na over met welke ik in zee wil. Die zomervakantie, daar blijk ik nogal aan toe. De laatste twee weken ervoor kenmerken zich door opnieuw onrust en onzekerheid, druk op mijn hoofd en lijf, buien van angst. Wat helpt is … hardlopen. Het lukt me om drie keer per week ’s avonds eropuit te gaan en mijn hoofd leeg te rennen. Ondertussen kan ik al bijna twee keer een kwartier onafgebroken met een korte pauze ertussen hardlopen.
Zondag 12 juli brengt De Zoon ons met de auto naar het station. De vakantie in Noordoost-Duitsland kan beginnen! Anderhalve week zijn we er. We bezoeken Wismar en Rostock, maar we komen natuurlijk voor het festival Zappanale. Slechts vijftienhonderd mensen dit jaar, maar het voelt vertrouwd en intiem. We kopen kaarten voor volgend jaar en spreken met de familie van ons appartement af dat we er volgend jaar ook weer zijn. De overige anderhalve week van onze vakantie doen we achterstallige (tuin)klussen en administratie, krijgen we logées en gaan we een dagje uit naar Amsterdam. Veel gedaan, veel gezien, maar toch ook veel uitgerust en bijgetankt.
Dan is het augustus, begint het werk weer en is de tijd gekomen om keuzes te maken. Ik kies ervoor om mijn oriëntatietraject te doen bij het bureau van Henk. In een driegesprek met ook de leidinggevende daarbij spreken we elkaars verwachtingen uit. Henk maakt een offerte en die moet de organisatie nog goedkeuren (ik houd mijn hart vast). In de derde week van augustus starten we echt.
Met het hardlopen gaat het voorspoedig. In die derde week van augustus ben ik zo ver, dat ik een half uur aaneengesloten kan hardlopen. Hoe moet het verder? Ga ik door totdat ik een uur onafgebroken kan? Door de week vind ik een half uur prettig; met voorbereiding, opwarmen en afkoelen inbegrepen ben ik al een uur bezig en ik wil/moet ook op tijd naar bed. In het weekend zou ik een vierde keer kunnen lopen en in die tijd (heel) langzaam opbouwen naar een uur.
Op zaterdag 19 september zijn De Vrouw en ik vijfentwintig jaar getrouwd. We vieren het in het ACEC-gebouw in Apeldoorn in aanwezigheid van een heleboel belangrijke mensen. Een week later gaan we op derde huwelijksreis. We reizen via Utrecht (King Crimson in Tivoli Vreedenburg) naar Londen en aldaar bezoeken we onder andere The National Gallery, The Victoria & Albert Museum en Tate Modern, plus beleven we twee unieke shows van Steven Wilson in The Royal Albert Hall. Veel gezien, veel gehoord, veel gedaan, veel rust genomen. Bij thuiskomst ligt er wel veel achterstallig werk.
De gerichte aandachtstraining (mindfulness) is begonnen. In de komende acht weken leer ik om los te komen van de automatische piloot, met gerichte aandacht en zonder oordeel en met compassie het hier en nu te observeren en zo meer innerlijke rust te krijgen.
Het loopbaanontwikkeltraject is in volle gang. Ik kies ervoor om te gaan onderzoeken welke vorm van professioneel schrijven het beste bij mij past. Ik ga netwerken en leg contacten. Ook ben ik gestart met een training gerichte aandacht, beter bekend als Mindfulness. Het vraagt veel (tijd en energie) van me, maar ik weet ook zeker dat het me veel oplevert.
Op het werk ligt er een concept beëindigingsovereenkomst voor mijn twaalf boventallige uren voor mijn neus. Ik heb hem door twee juristen laten nakijken en na wat heen en weer mailen met de afdeling personeelszaken ligt er begin oktober een versie naar tevredenheid. Het komt erop neer dat ik vier maanden lang vrijgesteld ben van werk voor die twaalf uur en per 1 maart zal ik echt slechts vierentwintig uur in dienst zijn. Ik heb dus nog vier maanden de tijd en gelegenheid om vervangend werk te vinden.
Begin oktober krijg ik een telefoontje van de directeur van een organisatie in Apeldoorn. Zij was tot mei 2013 vier jaar lang mijn manager en ik was haar persoonlijk assistent. Op mijn LinkedInprofiel ziet ze dat ik op zoek ben naar uren werk en (da’s nou ook toevallig) zij zoekt iemand die haar kan ondersteunen bij schrijven. Een afspraak voor een gesprek is snel gemaakt en tijdens dat gesprek spreken we af dat we het gewoon gaan proberen. Waarom ook niet? Per 15 december ga ik twee dagen in de week voor haar werken. Bijzonder.
Het weekend van 30 en 31 oktober is ook bijzonder. Zappaloween! Ik had veel willen helpen met voorbereiden aan dit festival, maar het is me niet gelukt. Een enkel persbericht heb ik eruit kunnen drukken, wat flyers geregeld en dat was het dan wel. Het is een mooi weekend met goede muziek en leuke ontmoetingen met mensen. De zondag erna ruimen we wat rommel op en de dag eindigt bij ons thuis waar we de net uitgebrachte Roxy-dvd kijken, wat eten en bijpraten.
De netwerkgesprekken zijn in november en december in volle gang. Aanvankelijk stel ik vast dat ik geen ondernemer ben en wil zijn; eind november heb ik dat idee ietwat bijgesteld. Ik verkeer in een luxepositie: ik heb twee banen en kan van daaruit in alle rust mijn stappenplan opstellen en uitvoeren naar een zaak voor mijzelf. Ik wil niet echt een bedrijf, maar zal als zelfstandig tekstschrijver mijn diensten gaan aanbieden aan instellingen organisaties in de zorg. Het hoeft niet op stel en sprong, maar ik wil wel alert zijn dat ik niet mijn mooie plan op de lange baan schuif.
Eind november is ook de cursus gerichte aandachtstraining voorbij. Leuke is dat de loopbaancoach in het traject dezelfde taal spreekt als in de training gehanteerd wordt, dus voor mij sluiten beide mooi op elkaar aan. Van de aangeboden terugkomdagen zal ik waarschijnlijk niet zo veel gebruik gaan maken, maar de cursus heeft me in ieder geval opgeleverd dat ik minder van mijzelf moet, dat mijn gedachten geen feiten zijn, dat ik vriendelijker voor mezelf ben en minder op de automatische piloot doe.
Het jaar eindigt betrekkelijk rustig. In de week voor Kerstmis werk ik gewoon. Tussen Kerstmis en Nieuwjaar ben ik twee dagen aan het werk in Arnhem; in de week van 4 januari twee dagen aan het werk in Apeldoorn. Beide kerstdagen doen we iets met familie. Eerste kerstdag zijn we vanaf halverwege de middag bij Schoonmoeder in Voorthuizen; tweede kerstdag eten we met mijn Vader, Broer en Zus ’s avonds in een klein huiskamerrestaurant in Apeldoorn. Oudejaarsavond vieren we met zijn drietjes in huis.

Live gezien: Otis Blues (2x), Steven Wilson (3x! waarvan 2x in The Royal Albert Hall!), The Muffin Men (in Stockport), King Crimson, Banned From Utopia, Pauw, The FoolZ, Lex Bronkowitz Orchestra
Festivals: Moo-ah! (Corby, UK), Zappanale (Bad Doberan), Zappaloween 2015 (Apeldoorn)

2016:
Het jaar begint met een ‘ouderwets’ open huis. Boel mooie mensen bijeen in onze woonkamer.
Er is sowieso meer ruimte in mijn hoofd voor extra dingen. Ik realiseer mij dat ik de neiging heb om me te identificeren met mijn patroon. Ik heb mijn beperking qua energie, maar ben het niet. We kunnen weer dingen plannen in het weekend en als het niet helemaal lukt, dan geeft mijn lijf dat op tijd aan.
De Zoon heeft via een indicatie bij de gemeente een ambulant begeleider. Hij heeft drie hulpvragen, op het gebied van wonen, werk en sociale contacten. De begeleider pakt het wonen voortvarend aan: de Zoon ‘solliciteert’ op sociale huurwoningen en wordt gelijk uitgenodigd voor bezichtigingen. Dus: binnen nu en enige tijd gaat de Zoon het huis uit. Aan de ene kant vind ik het helemaal geweldig, want al snel is hij gewend aan het idee en is hij er ook echt aan toe; aan de andere kant vraagt dat van mij loslaten en dat kan ik helemaal niet.
Halverwege de maand is mijn loopbaantraject formeel afgerond. Ik wil het zeker succesvol noemen. Dankzij mijn coach ben ik aangemoedigd om in beweging te komen; ik heb ervaringen opgedaan en dingen ondernomen en dat heeft me heel veel opgeleverd. Ondanks dat ik twee banen heb, solliciteer ik ook nog eens op de functie van junior communicatieadviseur in Arnhem.
Het weekend van 23 januari reizen we naar Brussel. We sjouwen een middag en de volgende ochtend door de stad en bezoeken het concert van Steven Wilson in Ancienne Belgique.
Die sollicitatie is deels succesvol. Ik word uitgenodigd voor een gesprek. Ik ben een van de tien genodigden, gekozen uit meer dan 250 reacties. Kijk. Uiteindelijk word ik niet geselecteerd voor de functie; ik heb nadrukkelijk gevraagd om ondersteuning en begeleiding en naar ontwikkelingsmogelijkheden, terwijl er kandidaten zijn die zeer veel ervaring hebben en zo het profiel in glijden. Met geheven hoofd ga ik voort; ik heb immers niets verloren; integendeel, weer iets gewonnen. In beweging blijven levert me altijd iets op. De tussenevaluatie op de nieuwe werkplek is positief: we gaan voorlopig op dezelfde voet verder en ik zie er mogelijkheden om verder te groeien als ik de organisatie en de cultuur ervan meer leer kennen.
Zaterdag 12 maart: Het nieuws dat Keith Emerson twee dagen ervoor is overleden raakt me diep. Hij was mijn absolute jeugdheld en tot de dag van vandaag volgde ik zijn leven en werk. Zijn muziek was hem alles en de laatste jaren kon hij door lichamelijke klachten zijn eigen hoge verwachtingen van zijn muzikale prestaties niet meer waarmaken. Op het laatst leed hij aan een diepe depressie en uiteindelijk maakte hij een eind aan zijn leven.
Vanaf 22 maart ben ik geregistreerd op twitter.
Het contract bij de Kap krijg ik verlengd tot eind van het jaar. Dat levert me een luxeprobleem op: ik heb twee banen, werk meer dan 36 uur per week en heb geen tijd en gelegenheid (én energie) om mijn plannen iets voor mijzelf te beginnen verder uit te werken en ten uitvoer te brengen. Daarnaast zijn er nog veel liefhebberijen die ik graag weer zou oppakken, maar ook daar: geen energie voor. Ik wil tijd nemen om mijn energie weer op te bouwen en dus laat ik mijn verwachting van mijzelf de komende maanden los. Ik neem mij voor dat 2016 even gaat zoals het nu gaat: alle aandacht naar de twee banen en toekomstplannen op de langere termijn.
Het weekend van 16 en 17 april staat in het teken van het evenement ‘Cultuur bij je Buur’. Met ‘Bas, Willem en ik’ lees ik in twee goed bezochte huiskamers.
Het pinksterweekend van 14 t/m 16 mei gaat anders dan we hadden gepland. De planning was een lang weekend in Utrecht. Echter, de woensdag ervoor blijkt De Vrouw geveld door wondroos. Toch doen we de overnachting van zondag op maandag. Daaraan vooraf zien we Yes in Tivoli Vredenburg.
Donderdag 19 mei presenteert kunstcommissie Kunst-Zinnig-Brein tijdens een zeer druk bezochte opening van expositie bij Waterschap Vallei en Veluwe in Apeldoorn het boek Kunst-Zinnig-Brein: door kunst weer perspectief. Mijn naam staat in het boek, omdat ik de eindredactie heb gedaan en de afgelopen anderhalf jaar nauw betrokken ben geweest bij de totstandkoming ervan. Weer een publicatie op mijn naam.
Zaterdag 21 mei fiets ik samen met elf nichten en neven van mijn vaders kant een nostalgische route door Amsterdam Oud-Zuid.
De Zoon stuurt op 25 mei een sms: ‘Kut. We hebben een huis.’ Twee dagen later heeft hij het huurcontract ondertekend en de sleutels in ontvangst genomen. Een periode van plannen, organiseren en klussen vangt aan.
Die periode gaat niet zonder slag of stoot. Halverwege juni heb ik plots een fikse terugval met gevoelens van opgejaagdheid, spanning en angst. Het kost me veel moeite om me te herpakken, maar het lukt. Het heeft me nieuwe inzichten opgeleverd. Ik stel verwachtingen van mijzelf bij en neem meer tijd voor ontspanning. Als ik een week later toch weer een hevige angstaanval krijg, valt het kwartje. Deze situatie is niet gezond voor mij, mijn relatie en mijn gezin. Het kost me te veel. Ik heb tijd, ruimte en energie nodig om op adem te komen, om in en om huis dingen te doen, om weer echtgenoot en vader te zijn, om te mantelzorgen, om liefhebberijen op te pakken, om mijn plannen voor de toekomst verder te ontwikkelen. Het begint tot me door te dringen dat ik wel degelijk beperkt ben in belastbaarheid en aanvaard dat ik niet meer ben als voor 16 november 2013. Ik kies nu voor mij mijzelf en ik kies er ook voor dat ik nu mijzelf mag zijn. Ik ga minder gaan werken. Hoe precies, dat weet ik nog niet. wat ik wel in mijn overweging meeneem is dat ik bij de ene werkgever een vast contract, mogelijkheden tot ontwikkelen en dus enige zekerheid heb; bij de andere werkgever heb ik die garantie op zekerheid niet en daarnaast komen de werkzaamheden niet onvoldoende overeen bij mijn ambitie en bij waar de leidinggevende naar op zoek is. In de week erop spreek ik met die leidinggevende van de Kap af dat ik daar na de vakantie ga afbouwen. Gelukkig breekt twee dagen later die vakantie aan. Ik ben nog nooit zo toe geweest aan vakantie.
Die vakantie blijkt geweldig. Eerst een paar dagen nog klussen bij De Zoon in huis; hij woont al bijna een week op zichzelf! Dan reizen we per trein naar Berlijn en hebben vier dagen om de stad te bekijken. Onze eerste indruk is niet zo gunstig (beton, doods, verpauperd, rommelig), maar als we een lange boottocht maken zien we de stad van een andere zijde, komen we langs plekken waar we anders nooit zouden zijn geweest en stellen we dat we in de toekomst mogelijk een keer terug willen om meer te zien. Na vier dagen reizen we per bus naar Bad Doberan. Eerst een paar dagen uitrusten en dan kan het festival Zappanale beginnen. Het weer is niet heel goed, maar de sfeer is uitstekend en we zien en horen mooie muziek en mensen. Als toegift beleven we vijf zeer warme dagen terug in Nederland. De vakantie was heerlijk ontspannen en rustgevend. We hebben veel gedaan en gezien, maar zijn ook zeer uitgerust. Daarbij: ik heb geen moment gevoelens van opgejaagdheid, paniek of angst ervaren. Ik kan er weer even tegenaan.
Als ik weer aan het werk ben, spreek ik met de baas van mijn tweede baan af dat ik voorlopig niet veertien, maar slechts acht uur voor haar aan het werk ga op twee ochtenden.
De Zoon pakt het zelfstandig wonen goed op. In de eerste weken eet hij nog bijna dagelijks bij ons. Ambulante begeleiding is op drie momenten per week bij hem om week- en dagritme erin te laten slijpen en om langzaam het koken op te pakken. Wij doen nog wat kleine dingen in huis en samen met De Zoon wat administratie. Na de eerste weken zien we dat hij het mooi redt en zich echt thuis voelt in zijn eigen huis; tegelijkertijd komt hij ook nog graag bij ons en worden de momenten dat hij aanschuift steeds gezelliger en meer ontspannen.
Ons plan om te gaan verhuizen wordt concreter. Al jaren hebben we het over onze wens om in een appartement te wonen dat dichter tegen het centrum van Apeldoorn aan ligt. Financieel is best iets mogelijk, ook met mijn ‘halve’ inkomen dat gebaseerd is op drie dagen werken in de week. we beginnen met opruimen van ons huis. Van veel spullen nemen we afscheid. Zo ook van mijn Philicorda orgel; gelukkig maak ik er de Belgische muzikant Niels Boutsen heel blij mee.
Halverwege augustus krijg ik plots de vraag of ik iets zou willen betekenen als tekstschrijver voor een zorgorganisatie in West-Brabant.
Vrijdagmiddag 2 september stappen we op de trein naar Brussel. Daar overnachten we en de volgende dag reizen we met de trein via London naar Aylesbury. Drie dagen verblijven we in huis Ardenwood en we maken er in het Waterside Theatre twee gigantisch goede concerten van King Crimson mee. De dinsdag rijden we met de bus naar Oxford en daar hebben we drie overnachtingen in Greenwood House, vlakbij het station en op loopafstand van het stadscentrum. We zien Carfax Tower, Radcliff Camera, Christ Church en Trinity College, eten bij Jamie Oliver, bezoeken de Botanic Gardens en drinken iets bij allerlei pubs die een rol hebben gespeeld in de serie van inspector Morse. Vrijdagavond 9 september zijn we weer thuis en kijken we terug op een heel mooie week met alleen maar hoogtepunten.
In de week erna krijgen we verschillende makelaars op bezoek. Jazeker, de plannen om ons huis te gaan verkopen worden concreter. Nu De Zoon uit huis is, leven we met z’n tweetjes in een grote woning met vier slaapkamers. Dat is wel veel. We roepen al jaren dat we ooit eens naar een appartement tegen het centrum van Apeldoorn aan willen. Nu lijkt de tijd goed. De afgelopen weken zijn we al flink aan het opruimen geslagen en nu willen we grotere stappen gaan maken. We kiezen een (klein) makelaarskantoor en maken ons klaar voor een fotosessie in ons huis en voor de bezichtigingen van wat appartementen. Begin oktober is het openhuizendag en we doen zelfs een bieding op een appartement in het centrum van het majestueuze Apeldoorn. En dat terwijl ons huis nog niet formeel in de verkoop staat. De verkoper vindt ons bod interessant en wil het huis snel aan ons verkopen, maar ik laat me niet gek maken. Eerst ons eigen huis zien kwijt te raken. Op vrijdag 14 oktober staat ons huis te koop.
Donderdag 13 oktober vliegen we naar Stockholm en we beleven een lang weekend bij au3 in huis. We bezoeken het Nordiska Museet en het Etnografiska Museet en wandelen door Gamla Stan, de oude stad, en over het eiland Södermalm.
Vrijdag 14 oktober komt ons eigen huis in de verkoop. Er is al gelijk belangstelling en er komen aanvragen voor bezichtigingen binnen. Zelf bezichtigen we enkele appartementen en zowaar: er komen er wat op ons lijstje van ‘mogelijke kandidaten’. Het zou mooi zijn als we ons huis voor een aardige prijs verkopen en we iets anders kunnen kopen in een wat lager segment, zodat we maandlasten laag kunnen houden en de mogelijkheid om minder te werken achter de hand kunnen houden.
Doordat we het huis aan het opruimen zijn, kom ik veel spullen tegen die ik onmogelijk kan meenemen als we veel kleiner gaan wonen. Via een online-verkoopsite raken we veel kwijt. Ik neem afscheid van de antieke kinderwagen (sta ermee met een paginagroot artikel+foto in allerlei kranten in de provincie; uiteindelijk gaat hij naar het museum van het Zandsculpturenfestijn in Garderen), mijn Roland Alpha Juno-1 (aan een Zwitserse student uit Amsterdam), de Yamaha CS-15 (aan een jonge muzikant/dj uit Apeldoorn/Amsterdam) en de Philicorda (aan een muzikant uit Leuven).
Vrijdag 18 november krijgen we een bieding op ons huis. Een interessant bod, twintigduizend euro onder de vraagprijs. Als we nu in het midden eindigen, dan is dat mooi. Minder mooi is dat de potentiële kopers al in februari in het huis willen. Dat redden we nooit, want we moeten zelf nog iets kopen. We doen een tegenbod met daarin de vraag om de aanvaarding vast te stellen op half maart. In het weekend erop gaan we kijken hoe het staat met de twee woningen die bovenaan onze lijst van voorkeurshuizen staan. Barst, beide woningen zijn net verkocht. Wat nu?
Mijn peetoom Joop overlijdt op zaterdag 19 november. We hadden niet veel contact en zagen elkaar eens per jaar op een verjaardag. Maar het is mijn peetoom en daarnaast gewoon een leuke oom. Donderdag 24 november is de uitvaart in Nieuwkoop.
Dinsdag 22 november doen de potentiële kopers een laatste bod op het huis. Het is op zich een redelijke prijs en de aanvaarding is half maart 2017. We besluiten akkoord te gaan.
Vrijdag 25 november neemt het verhaal van een koophuis een nieuwe wending. De verkoper van het appartement dat al vanaf oktober bovenaan onze voorkeurslijst staat neemt contact met ons op. Hij wil graag alsnog met ons in zee gaan. We spreken hem bij hem thuis en zeggen toe dat we er wel uit gaan komen. Aansluitend spreken we de makelaar en hij gaat ons assisteren bij de aankoop.
Diezelfde middag reizen we naar Heerlen voor het festival Mosae Zappa. Tim en Chantal en enkele anderen hebben iets zeer moois neergezet. Vrijdagavond in café Bluff een welkomstfeest en de dag erop een opwarmertje in koffietent Coasters. Het echte festival vindt plaats in De Oefenbunker in Landgraaf. Vier bands zien we, waaronder onze eigen The FoolZ en The Wrong Object als absoluut hoogtepunt.
Maandag 28 november doen we een hernieuwde bieding op het appartement in het centrum. Donderdag 1 december ronden we de onderhandelingen af. Het is gelukt. Per 1 februari hebben we een appartement. De woensdag erna, op 7 december, tekenen we de voorlopige koopakte voor de verkoop van onze woning. Het huis wordt ook aardig leeg: we ruimen veel op en pakken alvast een boel in.
Kerst en Oudjaar vieren we klein: Eerste Kerstdag met familie en schoonfamilie, kerstavond, Tweede Kerstdag en Oudjaarsavond thuis in ons gezin. Tussendoor demonteer ik de grote boekenwand uit de woonkamer (om alle planken te gaan schilderen) en zet ik oude boekenkastjes ervoor in de plaats.
Oudejaarsdag is geen gemakkelijke dag. Een verse vlaag van somberheid, spanning en angst met alles wat er doorgaans bij komt, dient zich aan. Ik herken de signalen, weet hoe ik er het best op kan reageren en dat het op die manier van korte duur is en ga gewoon het nieuwe jaar in.

Live gezien: Steven Wilson, The Steel Breeze, DeWolff, Ozric Tentacles, The FoolZ, Yes, Candy Dulfer & Band, King Crimson (2x in UK), Antimatter, Pater Moeskroen, DeWolff, Nits
Festivals: Zappanale, Popronde, Mosae Zappa

2017:
Op Nieuwjaarsdag is het oude huis halfvol met goede mensen om een nieuw, gelukkig en gezond jaar in te luiden.
Op 18 januari, op de dag dat de ontbindende voorwaarden uit het voorlopige aankoopcontract (na verlenging) verlopen, krijgen we eindelijk de financiering van ons nieuwe huis rond. Inmiddels zitten we dan al volop in het regelen van schilder, aannemer, keukenboer en ander gedoe. Per 3 februari aanvaarden we ons appartement in het centrum van het zo majestueuze Apeldoorn. De eerste anderhalve week is een schilder aan het werk, plaatst een aannemer een wandje met schuifdeuren in de woonkamer en maken we schoon. Ik verhuis de boekenkast en zet die in een weekend op zijn plek in de nieuw gecreëerde eetkamer. Vrijdag 3 maart verhuizen we. Een verhuisbedrijf is in vierenhalf uur klaar. Na anderhalve week zijn we aardig op orde. De eerste weken erna zijn we nog volop bezig met dozen uitpakken, raamdecoratie uitzoeken en een wat vastere inrichting vinden. Er komt een nieuwe tv-kast, eetkamerstoelen, cv-ketel en vitrage. In de week van 15 mei komt een monteur onze nieuwe keuken installeren. Nog weer een week later hangen de nieuwe rolgordijnen.
De zomervakantie start raar en naar. Donderdag 6 juli nemen we afscheid van Bea. Na een nare periode van ziekte is ze een week ervoor overleden. We vieren haar leven met haar familie en vrienden. De zaterdag erna vieren we verhuizing, verjaardag en vakantie met onze familie en vrienden bij ons thuis. De dinsdag daarop begint de vakantie echt. Met de trein reizen we naar Bad Doberan. Daar zijn we een week in het vertrouwde vakantiehuis. De Zoon is er vanaf donderdagmiddag voor het Zappanale festival. De editie van dit jaar lijkt wat kaal, maar we amuseren ons prima. Op de dinsdag erna reize nwe met de bus en de veerboot naar Kopenhagen. Mooie stad, veel te zien en te doen. In alle rust wandelen we er rond. Op de zaterdag pakken we de trein terug naar huis. We pakken de koffers uit, doen de was en pakken de koffers weer in. Korte vlucht naar Birmingham. De stad is geen aanrader, maar het concert in de Symphony Hall (een eerbetoon aan het leven en de muziek van Keith Emerson) is geweldig.
In de maanden erna pakken we de draad van het gewone leven weer op. Zaterdag 26 augustus ontmoet ik alle neven en nichten van mijn vaders kant weer; we fietsen door het duinlandschap van Bergen aan Zee.
Woensdag 13 september overlijdt Grada Druijff-van Middendorp, mijn schoonmoeder. De avond ervoor heeft ze een hersenbloeding gehad en is ze buiten bewustzijn geraakt. Verdrietig, maar ook fijn dat ze het zelf nauwelijks heeft hoeven meemaken. De dagen erna staan vol van regelen en opruimen. Woensdag 20 september vindt de uitvaart plaats.
Zaterdag 16 september: Het Schrijversfeest van ‘Twello voor Taal’ in het kader van de IJsselbiënnale vindt plaats in galerie De Statenhoed in Twello. Ik lees een serie teksten en de vele reacties op mijn voordracht zijn erg positief. Komt hier een bijzonder vervolg uit voort?
Met mijzelf gaat het redelijk tot goed. Het leven is drie jaar lang nogal ingewikkeld geweest en pas sinds dit jaar heb ik het idee dat ik de meeste dingen weer aardig op de rit heb. Mijn lijf geeft me de juiste signalen, ik weet wat ik wel en niet kan, ik luister naar de signalen en weet te handelen als het signaal komt dat het niet goed dreigt te gaan. Lichamelijk ben ik goed gezond, financieel reden we het ook aardig. Ik heb een vast arbeidscontract voor drie dagen in Arnhem en daarnaast heb ik voor gemiddeld twee uur in de week een communicatieklus bij een organisatie in Breda en wat losse (schrijf)opdrachten.

Live gezien: Ralph de Jongh, Fillmore East, UK Subs met TV Smith, The FoolZ, Anderson Rabin & Wakeman, Ensemble MusikFabrik, The FoolZ, Eddie Jobson & Marc Bonilla (Fallen Angels eerbetoon aan Keith Emerson en John Wetton), Fillmore East, Keith Emerson: A Musical Celebration Of His Life (met Terje Mikkelsen, Marc Bonilla, Thierry Eliez, Rachel Flowers, Aaron en Ethan Emerson, Noddy’s Puncture, Lee Jackson en Rick Wakeman), Rick Wakeman (solo piano in Edmonton, London, UK), Dweezil Zappa & Noord-Nederlands Orkest,
Festivals: Zappanale (D), Zappaloween, Mosae Zappa

• • •
 

4 Comments »

  1. Hee Bazbo: ik zag dat je ook een culinaire hoek hebt. Ik heb er even rondgeneusd, maar vond geen antwoord op mijn prangende vraag: moet je condooms braden, stoven of frituren? Kijk maar: http://driekoplopers.web-log.nl/driekoplopers/2007/05/condooms_van_de.html

    Collegiale groet,

    Driek Oplopers,
    topkok te Amsterdam

    Comment by Driek Oplopers — 19-05-2007 @ 22:35

  2. De haardracht waar vele mannen jalours op zijn ehhh als het echt is natuurlijk 😛

    Comment by popeye-x — 08-01-2008 @ 14:42

  3. hallo je kan helaas niet naar het concert van keith emerson en zin band de tout is afgelast, ook de tour van elp eind dit jaar is afgelast heel jammer, ik had me er op verheugd, gr hero die in 1996 keith eed hand heeft gegeven in paradiso

    Comment by hero — 07-05-2009 @ 13:01

  4. Hallo onbekende, ik zocht op google naar mijn adres, en verhip, het lijkt erop dat ik de vorige bewoner heb gevonden! Gentiaanstraat 307. nu helemaal gerenoveerd trouwens. leuk om te lezen!

    – David.

    PS mocht je nog correspondentie willen, dan kun je altijd mailen 😉

    Comment by David — 04-09-2011 @ 17:37

RSS feed for comments on this post.

Leave a comment