bazbo – de wereld van Bas Langereis

Bas Langereis leest u voor!

14-12-2017

B-log: 16 t/m 22 december 2017

Filed under: B-log 2017 — bazbo @ 19:46

Dit is mijn B-log. Dagelijks verschijnen hier gebeurtenissen, gedachten, gevoelens, stemmingen en stemmingswisselingen. U bent gewaarschuwd.

Bas
5 februari 2017

Zaterdag 16 december:
Kwart voor acht ga ik uit bed. Toch redelijk goed geslapen. Koffie, webstek, wat later de krant. Halverwege de ochtend fiets ik naar de biowinkel en een supermarkt voor de laatste dingen van dit weekend. De zon schijnt fel. De Zoon komt lunchen. Als dat gedaan is en alles is opgeruimd, schrijven we de kerstkaarten voor dit jaar. Erna wandelen De Vrouw en ik langs kerstmarktachtig gedoe in het centrum. Eind van de middag zijn we weer terug. Ik maak avondeten. Zoete bataatfrieten uit de oven, venkel uit de oven, plus kalfsbiefstukken. Goed, maar nogal veel. Ik was en droog af en serveer nog een nagerecht ook: tiramisu. Ik heb hoofdpijn en de tinnitus giert door mijn kop. Eigenlijk wil ik helemaal niets meer, maar na een klein uurtje fietsen we toch naar de verjaardag van Auke. Ik wil hem van harte feliciteren en dat doen we dan ook.
Muziek vandaag: At The End Of Time (Robert Fripp), Five Leaves Left (Nick Drake), Three Fates (Keith Emerson, Marc Bonilla, Terje Mikkelson), Ladilika (Trio Da Capo & Kronos Quartet)

• • •
 

08-12-2017

B-log: 9 t/m 15 december 2017

Filed under: B-log 2017 — bazbo @ 10:31

Vrijdag 15 december:
Acht uur. Toe maar. Slaap nodig gehad. Koffie, krant. De Vrouw is vanmorgen naar het werk. Ik doe ook wat werkzaamheden voor De Kap en Kunst-Zinnig-Brein. Halverwege de ochtend wandel ik naar de biowinkel en weer terug. Heb ik nog even om naar de andere supermarkten te gaan? Volgens mij wel. In de drie (!) winkels die ik bezoek, is het onvoorstelbaar druk. Alsof het kerstweekend als is aangebroken. Dat belooft wat. Thuis is De Vrouw er ook een moment; dan moet zij weer weg. Ik lunch en dan is het tijd om iets te doen aan de kerstboom. Ik zet ‘m op z’n plek in een emmer en monteer de lampjes. Klaar voor dit jaar. De rest is aan De Vrouw. Die is er even later en gaat aan het werk. Ik begin aan het avondeten: een stoemp van pastinaak, wortel en aardappel, met een salade van komkommer, bosui, bleekselderij en tomaat, plus lamsworsten. De Zoon is er om zes uur en eet mee. Ik was af, breng afval weg en heb dan geen puf meer om te gaan hardlopen. In plaats daarvan lees ik. Michael Palins dagboek over de dood van zijn moeder en van Graham Chapman doet me trillen van emotie. Goh. Daarnaast luister ik en om half elf ga ik slapen. Opnieuw voelt mijn hoofd vol aan, ervaar ik druk en ja, zelfs ben ik angstig.
Muziek vandaag: On Track (Damanek), Skyscraper Souls – DBA3 (Geoffrey Downes & Christopher Braide), The Night Siren (Steve Hackett), Phantom Speaker (State Of Monc), Cover Version (Steven Wilson), Close To The Lounge (Caballero Reynaldo), In The Lounge Of The Naldo King (Caballero Reynaldo), Tales From The Punchbowl (Primus), The Universe Will Provide (Mike Keneally & Metropole Orkest), Parallel Universe (Mike Keneally & Metropole Orkest), Weir Keeper’s Tale (Damian Wilson & Adam Wakeman)

Donderdag 14 december:
Heb ik geslapen? Ik heb geslapen. Opstaan doe ik ook. Dan naar de werkplek. Mijn hoofd kent weer wat rust en ruimte. Fijn. Op de werkplek van alles te doen. Tussen de middag rijd ik met een collega naar een kerstmarkt in Arnhem-Zuid. Daar mogen we ons eigen kerstpakket samenstellen. Ik koop bij een of andere ondernemer zo’n beetje de gehele voorraad handgemaakte pralines. Met twee flesjes biosap erbij ben ik klaar. Nog heel even terug naar het werk en dan is het tijd voor de terugreis. Zes uur thuis. De Vrouw is naar de jaarafsluiting van haar werk. Voor mij kliekendag: een fiks restant van gisterenavond. Ik ruim alles ook weer op. Eigenlijk zou ik moeten gaan hardlopen, want is al meer dan een week geleden en de straat ziet er redelijk begaanbaar uit, maar ik ben doodop. In plaats daarvan lees en luister ik. Half elf ga ik naar bed.
Muziek vandaag: Dark Side Of The Moon (2011 Experience Edition) (Pink Floyd), The Slow Rust Of Forgotten Machinery (The Tangent), Monochrome (Daniel Cavanagh)

Woensdag 13 december:
Kwart voor acht wakker. Koffie, krant. Dan sla ik de werklaptop open. Ik doe van alles. De Vrouw doet een boodschap. De Zoon is er om twaalf uur. We lunchen. De Zoon en De Vrouw gaan naar de bioscoop. Ik doe van alles. Halverwege de middag is het wat minder nat buiten en ik fiets naar een bouwmarkt. Daar vind ik een kleine kerstboom. Snel weer terug. De Vrouw en De Zoon komen terug. Ik ga avondeten maken. Gehaktballen draaien en braden, een salade van komkommer, bosui, bleekselderij en ei, een tomatensaus met wortel en pastinaak erin. Om zes uur eten we. Ik was af en breng afval weg. Dan ga ik lezen en luisteren. Mijn hoofd zit vol met van alles, ik voel wat druk en er is volop tinnitus. Het giert de bocht uit. Ik ontspan. Tien uur ontspan ik nóg meer.
Muziek vandaag: Pie Jesu (Robert Fripp), Love Cannot Bear (Robert Fripp), Skyscraper Souls – DBA3 (Geoffrey Downes & Christopher Braide), Merry Christmas (single) (Big Big Train), To The Bone (Steven Wilson), Miscelaneous Debris (Primus), Crest Of A Knave (Jethro Tull), The Myths And Legends Of King Arthur And The Knights Of The Round Table (rerecording) (Rick Wakeman), Tender Extinction (Steve Jansen)

Dinsdag 12 december:
Net als ik me omdraai gaat de wekker. O. Vanmorgen mooi op tijd op de werkplek. Gekke dag die in het teken staat van een ludieke actie van Kunst-Zinnig-Brein. Rond het middaguur schildert Ellert-Jan ter plekke een kunstwerk. De eerste verfstreek zet Julianne, Raad van Bestuur. Zowaar, er zijn mensen om te kijken en we verkopen loten. Ik ben vooral lekker op de achtergrond bezig met klaarzetten, organiseren en opruimen. Geen pauze. Wel ga ik een uur eerder weg. Iets na vijf uur thuis. Ik maak avondeten. De Vrouw had spruiten en wortelen al gekookt. Ik maak salade van komkommer, bosui, bleekselderij en tomaat. Ik kook ravioli. En ik bak chorizo, rode ui, knoflook, paprika en vervolgens de spruiten en wortelen. De Zoon en De Vrouw zijn er om zes uur en we gaan aan tafel. Vanavond zijn we bij de jaarvergadering van de Vereninging van Eigenaren (van woningen en winkels in ons appartementencomplex). Ik amuseer me kostelijk. De winkeleigenaren zitten op het puntje van hun stoel en proberen van alles voor zichzelf voor elkaar te krijgen en gebruiken daarbij heerlijk nietszeggende taal. Ik hoor wat voor mij van belang is. Nog voor half tien zijn we weer thuis. Ik lees en luister nog even en dan is het kwart voor elf en bedtijd.
Muziek vandaag: Skyscraper Souls – DBA3 (Geoffrey Downes & Christopher Braide), Merry Christmas (single) (Big Big Train)

Maandag 11 december:
Bam. Ik lig op het fietspad. Daarnet moest ik een sneeuwberg over zien te komen. De bus rijdt vanmorgen niet door de straat omdat er markt voor de deur is. Daarom moet ik een eindje lopen in plaats van alleen maar de straat oversteken. En de sneeuw is bevroren, dus is het overal nogal glad. Ik heb mijn handen in mijn zakken vanwege de kou, dus ik kan de klap val niet opvangen. Door de spanning doet het geeneens pijn. Dat komt later, weet ik. Even denk ik: laat mij maar liggen. Maar ik sta snel op. Mijn broek is nat van de sneeuwprut. Even later ben ik bij de bushalte. De bus is iets later. Door de sneeuw rijden we niet door. In Arnhem zie ik de aansluitende stadsbus wegrijden. Ik moet een half uur wachten. De aansluitende bus neemt een andere route. Zit ik in een verkeerde bus? Daar waar ik het eindpunt verwacht, stap ik uit om het laatste kwartier te lopen. De bus rijdt door, gewoon de vertrouwde route. Barst. Ik loop midden op straat, omdat het voetpad vol sneeuw ligt. Daar ga ik niet overheen glibberen met mijn mooie schoenen. Al met al ben ik drie kwartier later dan gepland op de werkplek. Het is er stil. Iedereen heeft van alles afgezegd. De verwachting is: nog meer horrorwinter vandaag. Ben benieuwd. Ik ga aan het werk. Rond half een vindt er een ware exodus plaats. De horrorwinter is in aantocht, dus biedt een collega aan om me met de auto een eind in de richting van het station te rijden. We lopen naar de parkeerplaats. ‘Waar staat je auto?’ vraag ik. ‘Welke is van jou?”Achteraan,’ zegt ze, ‘het is die witte.’ ‘Dat helpt niet echt,’ zeg ik. Alle auto’s zijn wit. De terugreis gaat bijzonder voorspoedig. Wat nou: we geven geen garantie dat u thuis komt? Ik kom gewoon thuis om twee uur en zie de gehele middag en avond volop stads- én streekbussen voorbij komen. Dan doe ik nog een paar werkzaamheden. Dan lees ik. Dan maak ik avondeten. Gebakken aardperen met champignons, lamsbiefstukken en een salade van komkommer, rode ui, aardbei en framboos. Om kwart over zes is alles op, schoon en klaar. Ik werk de webstek bij en lees en luister. Zo lees ik het machtige Moederland (Paul Theroux) uit en begin ik voorzichtig aan Travelling to work – Diaries 1988-1998 (Michael Palin). Buiten sneeuwt het nog altijd stort. Om tien uur ben ik ook echt aan slapen toe. Door mijn kop giert een troosteloze pieptoon. En mijn linkerheup doet pijn.
Muziek vandaag: From Senegal To Setesdal (Kirsten Braten Berg), Topographic Drama (Yes), Fate Outsmarts Desire (Kaprekar’s Constant), Dream Theory In Malaya (Jon Hassell)

Zondag 10 december:
Kwart voor negen op. Koffie, webstek. Eind van de ochtend organiseer ik lunch. De Zoon is wat later. Ik eet alvast iets en ga dan even voor enen door de sneeuwstorm naar theehuis Rembrandt met twee schilderijen een heleboel promomeuk. Ellert-Jan is er al. Alle schilderijen hebben een mooie plek gekregen in het knusse (lees: piepkleine) etablissement. Later komt schilder Joep ook nog even langs. Er is niet heel veel aanloop, maar toch verkopen we wat loten voor de actie van Kunst-Zinnig-Brein. Tussendoor wandel ik even naar het ACEC-gebouw om daar geveilde stukken te bekijken. Ook mooi. Om half vijf heeft Ellert-Jan zijn spullen al ingepakt. Ik neem een werk mee terug naar huis; het andere gaat morgen terug naar Coda. Om half zes maak ik avondeten. De Vrouw heeft gisteren victoriabaarsfilet meegenomen. Die leg ik in een ovenschaal en ik giet daar de tomatensaus van vrijdagavond overheen. Half uurtje op 190C in de oven en klaar. In de tussentijd heb ik dan de Griekse bietensalade gemaakt. Om kwart voor zeven is alles op en opgeruimd. Ik neem ruim de gelegenheid om webstek bij te werken, rond te twitteren, bustijden van de nieuwe dienstregeling uit te zoeken, te lezen en te luisteren. Tien uur slapen.
Muziek vandaag: The Gates Of Paradise (Robert Fripp), Magnified (Beatrix Players), Piano Portraits (Rick Wakeman), Homogenic Live (Björk), Dog (Special Edition met de bonus-cd Pup) (Mike Keneally)

Zaterdag 9 december:
Acht uur op. De genadeloze pieptoon is er nog. Voor de rest is het of ik een lama hoor schijten. Om met Willem Bierman te spreken. De krant is er nog niet. De jongen zal de weg niet hebben kunnen vinden door de sneeuw en tussen de vele marktkramen in de straat door. Halverwege de ochtend wandel ik naar de biowinkel voor de biowinkelboodschappen. Ook pik ik de markt mee. Het is link op straat. Blubbersneeuw, plassen, gladheid, glibberboel. Gedver. Derrie. De Zoon komt om een uur of een lunchen. De Vrouw heeft gebakken vis meegenomen. Amandel-abrikozenbrood erbij. Schapenkaas ook. Kortom. Dat u het weet. In de middag wandel ik door sneeuwstorm naar een andere supermarkt voor wat laatste kleine dingen. Ook de Turkse supermarkt in de straat bezoek ik. Dan is het mooi geweest. De Vrouw heeft het huis in kerstelijke atmosferen gebracht. Ook niet erg. Ik maak avondeten. Een ovenschotel van rode ui, biet, peer, walnoot, honing en blauwe kaas. Salade van komkommer, ui, aarbei en framboos. Lamsshoarma. Dat eten we. Ik was af en breng afval naar de containers. Dan is het klaar en nog vroeg ook. Ik werk de webstek bij en zie een muziekdvd. Ik lees en luister. Kwart voor elf is het weer zover.
Muziek vandaag: November Suite (Robert Fripp), Wooden Smoke (Special Edition met de bonus-cd Wooden Smoke Asleep) (Mike Keneally), Monochrome (Daniel Cavanagh), de dvd die mee kwam met de doos Forecast: Tomorrow (Weather Report), Hatfield And The North (Hatfield And The North)

• • •
 

01-12-2017

B-log: 2 t/m 8 december 2017

Filed under: B-log 2017 — bazbo @ 08:53

Vrijdag 8 december:
Kwart voor acht op. Koffie, krant. Buiten sneeuwt het storm. Vanmorgen allerlei contactmomenten voor Brabant en de Kap. De Vrouw weet al vroeg kaarten te bemachtigen voor King Crimson in het Concertgebouw Amsterdam op zaterdag 14 juli. Ha, dan reizen we de dag erna naar München en de dag daarop zien we een tweede Crimsonconcert. Klauwen met geld, maar het wordt het waard. De Vrouw gaat halverwege de ochtend naar het werk. Ik heb contact met Peter of mijn werkzaamheden voor Brabant. Er is veel gaande in de organisatie en daar moet eerst duidelijkheid over komen voordat we van afstand verder kunnen. We spreken af dat we voorlopig stil blijven liggen en als we weer nodig zijn, dan gaan we weer aan de slag. Er is aangetekende post: de concertkaarten voor 16 juli in München. Ik maak een tostilunch van het Turkse brood van woensdagavond. Dan haal ik het groentepakket op. Erna wandel ik door naar Coda, om een schilderij uit het museum op te halen. Het schilderij gaat zondagmiddag onderdeel zijn van een mini-expositie van Kunst-Zinnig-Brein in theehuis Rembrandt, vandaar. Nog geen vijf minuten nadat ik thuis kom, is De Vrouw er ook weer. Ik ga wat voorbereiden aan het avondeten. Zo maak ik een linke saus van ui, knoflook, postelein, tomaten en paprika. De Vrouw gaat om vijf uur de deur uit; zij is vanavond uit. De Zoon is er om half zes. We maken pizza’s, douwen die in de oven en eten die op. Goed voer. Anderhalf uur later is De Zoon weer weg. Ik werk de webstek bij en bekijk een muziekdvd. Het is bijna elf uur als ik naar bed ga. Met druk op de kop en een gigantische piep in mijn oren. Ben benieuwd.
Muziek vandaag: That Which Passes (Robert Fripp), Nexus (Virgil Howe & Steve Howe), Cardington (Lifesigns), Fractured (Lunatic Soul), het eerste plaatje van Arthur And The Decline And Fall Of The British Empire (Deluxe Edition) (The Kinks), Oté Maloya – The Birth Of Electric Maloya On Réunion Island 1975-1986 (allerlei), Hey Punk (Gabba Zappa Hey!), de dvd’s die mee kwamen met Snow Live (Spock’s Beard)

Donderdag 7 december:
Goede morgen. Opgewekt en opgeruimd. Op de werkplek wagenladingen werk. Tussen de middag wandel ik door veld en bos. Het is grijs en er staat een kille wind. Erna nog wagonladingen werk. Die liggen er volgende week nog en weer. Zes uur ben ik thuis. Even de krant lezen en dan maak ik avondeten. Heel moeilijk is het niet. Ik schuif de schotel met aardappel en spitskool van dinsdagavond in de oven met het restant kaasfondue en nog wat extra kaas eroverheen. Erbij maak ik een salade van bleekselderij, bosui, paprika en komkommer. Rookworst opwarmen en klaar. De Vrouw is er om half acht en we kunnen gelijk aan tafel. Hm, die kaasfondue over de schotel was niet zo’n goed idee. Er ligt nu een dikke laag olie op. We weten de boel te scheiden en eten alles verder op. Kleine afwas. Dan nog even lezen en luisteren voordat ik naar bed ga.
Muziek vandaag: het plaatje dat met de PROG mee kwam, Monochrome (Daniel Cavanagh)

Woensdag 6 december:
Ik ben om acht uur wakker en uit bed. Koffie, krant. Dan doe ik wat werkzaamheden voor de Kap en Brabant. Om tien uur heb ik dat af. Koffie met De Vrouw. Ik wandel naar de biowinkel voor wat boodschappen. Dan doe ik wat huishoudelijke klussen. De Vrouw is even weg, maar is om half twee terug voor een lunch. In de middag is ze opnieuw weg. Ik werk de webstek bij en begin het avondeten voor te bereiden. Eerst allerlei groente snijden, bloemkool blancheren, dan kaasfondue maken. Ik zet alles om zes uur op tafel; De Vrouw is dan al ruimschoots terug. Het smaakt voortreffelijk en het vult enorm. We houden weer een boel over. Ben benieuwd hoe we dat de komende twee dagen gaan gebruiken. Ik was af en dan heb ik ruim tijd om te lezen en te luisteren. Tien uur ga ik slapen.
Muziek vandaag: Radiophonics (Robert Fripp), Secret Story (Pat Metheny), Ladilika (Trio Da Kali & Kronos Quartet), Post Live (Björk), Harbour Of Tears (Camel), Goodbye Blue Sky (Godley & Creme), de vierde show (10-29-77 L) uit de set Halloween 77 (Frank Zappa)

Dinsdag 5 december:
Ik word wakker met een gierend snijdende fluittoon. Barst. Toch die geluidsapp die verlichting kan brengen bij tinnitus eens uitproberen. Als ik net op de werkplek in Arnhem zit, ben ik me hem opnieuw gewaar. Zeer gewaar. (Mooie titel voor een verhaal.) Gelukkig ligt er zo veel werk, dat ik al snel wat anders aan mijn hoofd heb. Tussen de middag wandel ik door het bos. Erna doe ik nog meer werk. Ook heb ik een gesprek met de leidinggevende. Een collega gaat binnenkort met zwangerschapsverlof en ik krijg de vraag of ik tijdelijk een dag extra wil werken. Dat wil ik. Fijn dat ze me vraagt. Ik ben de afgelopen twee jaar nogal gegroeid in mijn baan, sta er goed in en zet mijn talenten zo veel mogelijk in. En als dezelfde collega na de zwangerschap besluit om minder te werken, dan ben ik zeker in beeld. Na het gesprek is het weer tijd om huiswaarts te gaan. Huis, daar ben ik om zes uur. De Vrouw serveert en schotel van aardappel, spitskool, ham en kaas met visburgers ernaast en De Zoon komt mee-eten. Het is allemaal op voordat we het weten. Ik was af, breng afval weg en dan is het net zeven uur geweest en heb ik dus nog ruim de gelegenheid om mijn rondje te gaan hardlopen. Het is doodstil op straat. Goh. Lopen gaat best, al heb ik nogal wat kramp. Zal wel komen doordat ik vrij onregelmatig loop in plaats van het doorgaanse drie keer in de week. Thuis lees en luister ik tot het bijna half elf is. Dan ga ik slapen.
Muziek vandaag: het tweede plaatje van Snow Live (Spock’s Beard), The Extinction Suite (Steve Jansen)

Maandag 4 december:
Ik slaap niet zo heel goed. Vraag niet waarom. Ik vroeg toch om niet te vragen waarom? Waarom doe je het dan toch? O, je deed het niet? Excuus. Neem me niet kwalijk. Wat ik u wel kwalijk neem, is dat u niet even vraagt hoe het met mij gaat, nu ik niet zo goed heb geslapen. Bij nader inzien: vergeet u wat ik hiervoor heb ingetypt. Zo belangrijk is het allemaal niet. Het gaat u niets aan en mij interesseert het toch geen bal wat u vindt. Toch leuk om zo allerlei relevants in te typen. Fikse file op de snelweg. Daardoor mis ik de aansluiting met de stadsdienst. U gaat me toch niet vragen of dat erg is. In de ochtend ontvang ik app van De Vrouw met daarin enkele namen van de hoofdact voor Zappanale 2018. Een van de namen is Terry Bozzio. Niet veel later een app van De Zoon: ‘Dat is toch die drummer? Van The Black Page?’ Kijk. Soms vraag ik me af of die opvoeding door mij enige zin heeft gehad, maar op een moment als dit verdwijnt die twijfel als sneeuw voor de zon. Tussen de middag loop ik door zon, veld en bos. In de middag maak ik veel werk af. Morgen verder. Zes uur weer thuis. Avondeten maken. Eerst een gevaarlijke roquefortsaus, dan een salade van bosui, komkommer, kaki en aardbei, vervolgens kalfskoteletten bakken en ten slotte ricotta-rucularavioli koken. De Vrouw is er iets na half acht en we eten ons het schompes. Mooi woord. Jammer dat ik het maar af en toe wil gebruiken. We eten baklava toe en tafelen na. Ik was af en dan heb ik nog maar een uurtje om te lezen en te luisteren, alvorens het tien uur is en dus bedtijd. Bedtijd.
Muziek vandaag: Monochrome (Daniel Cavanagh), het eerste plaatje van Snow Live (Spock’s Beard)

Zondag 3 december:
Negen uur pas uit bed. En niet eens zo heel goed geslapen. Koffie, webstek. De Zoon is er om twaalf uur voor een lunch. Om een uur zijn we terug in Art café Sam Sam. RTV Apeldoorn interviewt Ank en Marianne in een live-uitzending vanwege de actie van Kunst-Zinnig-Brein. Erna bekijken we de fotoexpositie van Cees de Wilde. Mooi materiaal. Zo mooi, dat we een werk kopen en nog even nadenken over twee anderen. De opening van de expo is rond een uur of half vijf. Die maak ik nog mee. Ik merk wel dat ik heel moe ben. Als ik mijn jas aan heb, zien we Nanny. Tjonge, begin jaren negentig gingen we samen mee met een vakantie voor kinderen uit Apeldoorn. Mooie dingen meegemaakt. Even bijpraten. Veel te kort. Ik moet gaan. Leuk haar te zien en te spreken en wie weet nemen we snel weer contact op. Ik ga naar huis; De Vrouw blijft nog even. Onderweg kom ik langs de muziekwinkel. Die is nog open. Ik besteed mijn bon (nogmaals dank, Auke!) aan Topographic Drama – Live Across America (Yes). Thuis ga ik even zitten, bewerk ik de foto’s van vanmiddag en maak ik de webstek actueel. Dan ga ik eten maken.
Muziek vandaag: A Blessing Of Tears (Robert Fripp), Copland: Apalachian Spring (Leonard Bernstein), Topographic Drama – Live Across America (Yes), Dream Theory In Malaya (Jon Hassell)

Zaterdag 2 december
Acht uur wakker. Koffie, krant, webstek. Tegen elf uur doe ik een boodschappenronde langs de biowinkel en de markt. De Vrouw is aan het kijken of we op vrijdag 13 juli naar het concert van King Crimson in Amsterdam kunnen. Het is al bijna uitverkocht, blijkt. Dus zoeken we een alternatief en dat vinden we de maandag erop. In München. Inderdaad, we gaan onze vakantieplannen dus omgooien. De Zoon is er om een uur of een en we lunchen. Na de afwas wandel ik naar het Art café Sam Sam met twee schilderijen. Ank en ik presenteren de actie Serious Brains en verkopen loten. Eigenlijk doet Ank al het werk. We ontmoeten Peter en Cees. Later in de middag is De Vrouw er ook. Heel veel loten verkopen we niet, maar uiteindelijk blijken het er toch veertien te zijn. Niet onaardig. Met Ank en haar man Bob gaan we eten in een eetcafé. Voor mij de visschotel, graag. Zeer smakelijk. We beleven een hoogst aangename tijd met z’n vieren. Om negen uur nemen we afscheid en zeggen we tot morgen. Thuis maak ik nog een mail naar allerlei mensen in mijn netwerk om aandacht te vragen voor de actie de komende weken. Dan is het tijd om te lezen en te luisteren. Niet heel lang. Nog voor elf uur lig ik in bed.
Muziek vandaag: Siwan (Jon Balke), Hommage à Eberhard Weber (allerlei), Another Fine Mess (Back Door), Children Of The Sounds (Kaipa)

• • •
 

23-11-2017

B-log: 25 november t/m 1 december 2017

Filed under: B-log 2017 — bazbo @ 07:52

Vrijdag 1 december: Dweezil Zappa en Noord-Nederlands Orkest, Vreedenburg, Utrecht
Zeven uur ben ik wakker en ga ik uit bed. Koffie, krant. Dan klap ik werklaptop open en begin ik met werkzaamheden voor Arnhem. Tussendoor koffie, lunch en bij Mireille in de winkel wat boeken Kunst-Zinnig-Brein brengen. Rond half drie heb ik het meeste werk voor Arnhem af. De Vrouw is even later terug van het werk. Drie uur wandelen we naar het station. We pakken de trein en onderweg naar Amersfoort ontdek ik dat we beiden niet hebben ingecheckt. Het is vrijdagmiddag, dus zal er vanwege de drukte wel geen conducteur langskomen. Fout. We mogen in Amersfoort inchecken. Nu moesten we toch al overstappen aldaar, dus reizen we goedkoop naar Utrecht. In café België treffen we veel bekenden: Tim, Chantal, JP, Jessica, Marco en vrouw, Philippe, Clint, Dieter en vrouw, Thomas de Noor en nog zo wat lui. We drinken en eten iets en gaan dan naar Tivoli Vredenburg. Er is wat geharrewar met kaarten, maar we kunnen naar binnen. Niet de beste plekken, we zitten nogal aan de zijkant, maar het zicht is goed. Vooral het geluid valt me enorm mee. Als het orkest alleen speelt, is het warm, mooi. Komen er drums bij, dan is het weer eens stadiongalm. Raar. Bob In Dacron vind ik wel heel abstract als opener, maar het daarop volgende en wat melodischer Sad Jane is schitterend. Het stuk van Steve Vai vind ik wat onregelmatig. Als dan werk van Dweezil aan de orde komt, valt me op dat hij zo’n typisch Amerikaans componistengevoel heeft, dat ik ook terughoor bij Copland en anderen. The Adventures Of Dindoo doet bij vlagen aan Disney denken, maar vind ik boeiend genoeg. Als Dweezil Watermelon in Easter Hay speelt, vind ik het cleane geluid waarmee hij de melodie speelt nogal tegenvallen, maar in de solo gebruikt hij wat meer effecten, waardoor er veel meer emotie en diepgang in komt. De afsluiter Strictly Genteel is prachtig. Het is vooral mooi om te zien hoe hard de percussiesectie van zes man moet werken. Het werk krijgt een mooi arrangement met veel dynamiek. Lijkt het hele concert nou zo kort? Even na tienen lopen we naar het station. Half twaalf zijn we thuis en kan ik naar bed.
Muziek vandaag: Reflections (Brian Eno), sync (Ryuichi Sakamoto), Dancing With Myself (Mike Keneally & Beer For Dolphins), … and I know … (We Are Kin), Disconnect (John Wesley)

Donderdag 30 november:
Slapen lukt me redelijk tot goed. Vroeg op, dat maakt de slaap wel korter. Over iets anders heb ik niet te klagen, dus doe ik het maar over slapen. Buiten is het koud, maar dat is niet eens erg. Op het werk veel werk. Tussen de middag wandel ik door bos. Ook in de middag veel werk. Rond zes uur weer thuis. Het avondeten is vandaag een stoemp van aardappel, bataat en een restant groene kool. Ik serveer er rookworst bij en een salade van bosui, komkommer en tomaat. De Vrouw is er om half acht, we eten alles op en tafelen fiks na. Pas om negen uur kan ik nog wat lezen en luisteren. Half elf ga ik slapen.
Muziek vandaag: Back Door (Back Door), 8th Street Nites (Back Door), Live at Rockpalast (Steve Hillage)

Woensdag 29 november:
Ik ben om acht uur wakker en sta op. Koffie, krant. Dan klap ik werklaptop open en bekijk een opdracht uit Brabant. Kan ik er iets mee? Wie weet, maar het vraagt nog wat uitzoekwerk en overleg. Koffie met De Vrouw. Dan wandel ik naar de biowinkel op en neer. We lunchen. Half twee ben ik in de Kap voor overleg en actie met Ank en Antoinette. We bekijken wat er de komende twee weken allemaal nodig is voor de actie van Kunst-Zinnig-Brein om geld in te zamelen voor Serious Request. Dan brengen we een bezoek aan Rembrandt, Be The MIRror en Cafeetje van Marja. Bij de laatste twee laten we ook een schilderij achter dat we gaan verloten. Vervolgens naar museum CODA. Hier brengen we zeven schilderijen en halen we de tientallen werken die er nog hingen weer op. Ten slotte bezoeken we Art café Sam Sam, waar we zaterdag een actiemiddag houden en zondagmiddag in de rechtstreekse uitzending van RTV Apeldoorn zitten. Het is al donker als ik naar huis ga, met twee werkstukken ter bewaring. Ik maak avondeten: ricottaravioli met een saus van ui, knoflook, salami, peper, paprika en kastanjechampignons. Erbij een salade van bosui, komkommer, kerstomaat en augurk, plus kippenbout uit de oven. De boel smaakt uitstekend en na de afwas en afval wegbrengen heb ik ruim tijd en gelegenheid om te lezen en te luisteren. Tien uur weer naar bed.
Muziek vandaag: Warp (Jon Balke), Sibelius (Leif Ove Andsnes), Nexus (Steve Howe & Virgil Howe), Another Fine Mess (Back Door), Hatfield And The North (Hatfield And The North), History Mix Volume 1 (Godley & Creme), Dream Theory In Malaya (Jon Hassell)

Dinsdag 28 november:
We gaan weer. De novemberkou is er nu echt; winterjas aan, dus. Die had ik vrijdag al aan. Op de werkplek is volop werk. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. Ook in de middag volop werk. Zes uur thuis. Nogal moe. Nogal erg. De Vrouw heeft nasi gemaakt met loempia en De Zoon helpt mee met opeten. Een uur later is De Zoon weer weg, heb ik afgewassen en ga ik een rondje hardlopen. Het gaat verrassend goed. In de wijk De Parken doet de straatverlichting het niet en het is aardedonker en dus gevaarlijk op straat. Ik kom er levend vanaf. De laatste twee uurtjes van vandaag lees en luister ik.
Muziek vandaag: Back Door (Back Door), 8th Street Nites (Back Door), Dream Theory In Malaya (Jon Hassell)

Maandag 27 november:
Pas om negen uur ben ik echt wakker. Koffie, krant. Dan wandel ik door de regen naar de markt voor wat fruit. Met De Vrouw nog meer koffie. De Vrouw moet om twaalf uur weg naar het werk. Ik lunch en ga dan op de fiets naar De Zoon. Hij is al bezig met schoonmaken van de keuken. We maken nog veel meer schoon en plaatsen alle apparatuur en kasten weer terug. Het schiet al weer op. Morgen zal De Vrouw nog wat komen helpen met inrichten van de kasten. Na anderhalf uur fiets ik terug. Het is droog! Ik rijd langs een supermarkt voor wat weinig boodschappen. Als laatste neem ik de Turkse supermarkt in de straat mee. Thuis is De Vrouw. Ik begin vast met het avondeten. Bouillon maken, prei en kip snijden. De Vrouw gaat weer naar het werk. Ik werk de webstek bij met foto’s van het afgelopen weekend en maak het avondeten af. De Vrouw is er om half acht. De bamisoep is weer goed gelukt. De afwas is snel gedaan en de laatste anderhalf uur van vandaag breng ik lezende en luisterende door. Tien uur ben ik alweer moe en ga ik slapen.
Muziek vandaag: Nexus (Steve Howe & Virgil Howe), Hatfield And The North (Hatfield And The North), het plaatje dat met de PROG mee kwam, Steve Vai presents Western Vacation (Western Vacation), Fractured (Lunatic Soul), Birds Of Prey (Godley & Creme)

Zondag 26 november: van Heerlen naar Apeldoorn
We zijn rond half tien wakker. Een uur later fietsen we naar het station en daar leveren we de huurfietsen weer in. Dan wandelen we naar het centrum. In café De Kromme Toeter treffen we Tim, Chantal, Jessica, JP en Hasi. We nemen een ontbijtje en wat koffie en daarna nemen we afscheid. De treinreis verloopt redelijk voorspoedig en om half vijf zijn we thuis. Ik pak de tas uit en zet een was aan. Bij de Turkse bakkerij in de straat eten we patat met döner en broodje döner. De Zoon is om zes uur naar huis vertrokken. Ik orden foto’s, werk de webstek alvast wat bij en lees in de PROG die vrijdagmorgen binnen kwam. Half elf ga ik slapen.
Muziek vandaag: Nexus (Steve Howe & Virgil Howe), Steve Vai presents Western Vacation (Western Vacation), Hatfield And The North (Hatfield And The North), Ismism (Godley & Creme), Walking On A Flashlight Beam (Lunatic Soul)

Zaterdag 25 november: Mosae Zappa festival in Heerlen en Landgraaf
We hebben geen wekker gezet en zijn om een uur of negen wakker. Anderhalf uur later zitten we aan het hotelontbijt. Nog weer een uurtje later fietsen we naar het centrum van Heële. Het is droog en aangenaam novemberweer. We zetten de fietsen bij café Bluff en wandelen wat rond. In de muziekwinkel Satisfaction doe ik kleine boodschappen: Nexus (Steve Howe & Virgil Howe), Steve Vai presents Western Vacation (Western Vacation) en Hatfield And The North (Hatfield And The North). We lopen nog een boeken- en vinylwinkel in en drinken koffie in De Kromme Toeter. Dan wandelen we over de markt en uiteindelijk zijn we om half drie bij koffiebar Coasters voor een akoestisch concert van Long Story Short. Leuk, leuk! Goede koffie en een hoop bekenden weer. Aad is er, bijvoorbeeld. En een fikse hagelbui. Met Aad gaan we na afloop iets drinken in de Ierse pub en vervolgens ertegenover bij de Indonees een rijsttafel nuttigen. Zeer smakelijk. Er is nog tijd voor een drankje bij de Ier. Dan zoeken we de fietsen weer op. We hadden de weg naar de Oefenbunker gevraagd en gaan we nu goed? Ik denk het. We gaan niet goed. We moeten bergen op en af, langs grote wegen en onder bruggetjes door en dan zijn we er nog niet, terwijl het iets van twee kilometer zou zijn. De weg vragen bij een tankstation en later nog een keer aan iemand op straat. We vinden de Oefenbunker. Als we binnenkomen, beginnen de jongens van MagniFZnt aan hun set. Precies op tijd. Die set is sterk, leuke opener van het festival. Daarna Vlek. Ik ben benieuwd. Wauw. Hoop gepiel, jazzgedoe, strakke blazerssectie, complexe thema’s, bizarre toetsenpartijen en dat alles enthousiast en gedreven gespeeld. Zo. Even pauze. Pauze met Gabba Zappa Hey! onder leiding van Graham uit de UK, een goede bekende van Zappanale. Zijn trio brengt Zappa in punkrockstijl. Geweldig. In een half uur ragt de band er een fiks aantal nummers door. Ik moet steeds goed luisteren welk nummer het nu weer is, maar dan is het meebrullen geblazen. Hoogst vermakelijk! John’s Got A Sausage was vorig jaar voor de gelegenheid bijeen geharkt, in het afgelopen jaar hebben ze her en der gespeeld en zijn ze kennelijk zo goed geworden dat ze de afsluiter van het festival mogen zijn. Mijn verwachtingen zijn te hoog. In het begin is het geluid niet zo goed, later is het beter, maar doet de band zeer rommelig aan. Er zijn drie gitaristen te veel, de leuke zangeres komt onvoldoende uit de verf en er proberen te veel mensen op het podium leuk te doen. Less is more is een uitdrukking waar de band lering uit zou kunnen trekken. Drummer, zanger, zangeres en een onopvallende en heel jonge gitarist stelen wat mij betreft de show. Toch, na een uur heb ik het wel gehoord. Het is inmiddels ook twee uur geweest. We pakken de fiets en rijden in een keer naar het hotel. Kwart voor drie liggen we in bed.

• • •
 

16-11-2017

B-log: 18 t/m 24 november 2017

Filed under: B-log 2017 — bazbo @ 07:54

Vrijdag 24 november: Mosae Zappa festival in Heerlen
Pas acht uur echt wakker en uit bed. Ik heb goed geslapen. Mooi. Koffie, krant. Eind van de ochtend is De Zoon er. We lopen naar het station en pakken de trein. De rit gaat via Zutphen en ’s Hertogenbosch naar Heerlen. Onderweg een klein beetje tegenslag en vertraging, zodat we tegen een uur of vijf op het station de OV-fietsen kunnen ophalen. Even puzzelen hoe de automaat werkt, maar het lukt. Het is nog geen tien minuten fietsen naar het hotel. Onze driepersoonskamer is zeer ruim en comfortabel. We nemen een welkomstdrankje en fietsen dan weer naar het centrum. We ontmoeten Jessica, JP en Hasi in een café en met z’n zessen gaan we eten in een Grieks restaurant. Acht uur zijn we in café Bluff voor de aftrap van het Mosae Zappa festival. Er is redelijk volk en gelukkig rookt niemand meer binnen. Antoine Putz en Remko Serban spelen als Zapcoustic twee setjes met meezingZappa. En het is nog vermakelijk ook. Tussendoor jenst Tim allerlei FZ-werk door het café en het zal niemand verbazen dat het pas een uur is als we terug zijn in de hotelkamer. Beetje nat van wat regen, dat wel.
Muziek vandaag: 1999 (Robert Fripp), Country Airs (Rick Wakeman), Rosetta (Vangelis)

Donderdag 23 november:
Nee, heel goed geslapen heb ik niet. Vanaf drie uur veel wakker geweest. Het kost me wat moeite om op gang te komen. Verder geen gedoe. Op de werkplek ligt van alles. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. In de middag handel ik alles wat er op de werkplek ligt verder af. Om kwart voor zes ben ik thuis. Daar bereid ik avondeten voor. De Zoon komt mee-eten, want ik heb veel (klieken) en het moet op. Hij is er al om zeven uur. De Vrouw is er een half uurtje later en we nassen alles weg. Afwas is ook weer snel gedaan en vanaf half negen neem ik twee uur de tijd om te lezen en te luisteren voordat ik naar bed ga.
Muziek vandaag: Freeze Frame (Godley & Creme), Impressions (Lunatic Soul), The King Is Dead (Robert Fripp & The League Of Gentlemen)

Woensdag 22 november:
Zeven uur uit bed. Half negen wandel ik naar de Kap. Daar doe ik de laatste dingen aan een artikel voor een wijkkrant dat ik heb geschreven. Half tien ga ik weer naar huis. Koffie met De Vrouw. Vervolgens wandel ik naar de biowinkel voor wat boodschapjes. Nog meer koffie. Klussen in huis. We lunchen. Ik maak een mail naar de aannemer en stel een boel vragen over de offerte die hij heeft gestuurd betreffende de renovatie van onze badkamer. Ook tref ik wat voorbereidingen voor avondeten. Halverwege de middag ga ik een rondje hardlopen. Het gaat niet goed. Na nog geen tien minuten heb ik nogal kramp. Veel wandelpauzes. Niet erg. Thuis ga ik verder met avondeten. Tussendoor is De Vrouw van alles aan het regelen en het ziet ernaar uit dat we onze zomervakantieplannen drastisch gaan veranderen. Meer daarover als het allemaal wat zekerder is. Half zes zitten we aan tafel. Biobietenquinoaburgers, schorseneren in blauwekaassaus, salade van bosui, komkommer, tomaat en feta, plus lamsbiefstukken. Ik was af en ruim afval weg. Dan ga ik uitgebreid lezen en luisteren en om tien uur lig ik in bed.
Muziek vandaag: Highway To Hell (AC/DC), de eerste show van 10-29-77 uit de doos Halloween 77 (Frank Zappa), Three Piece Suite (Gentle Giant)

Dinsdag 21 november:
Vermoeid. Ik word lastig wakker. Maar leven we nog. De hevige regen van gisteren lijkt voorbij. Waarom typ ik dit? Omdat vandaag gaat zoals zo veel dagen. Ik werk. Tussen de middag wandel ik door het bos. ’s middags werk ik. Om kwart voor zes ben ik thuis. Het avondeten wordt een ferme chili, haha! De Zoon is er om kwart over zeven en De Vrouw tien minuten later. We eten de boel zo goed als op. Ik was af, ruim afval weg en heb dan nog wat tijd om te lezen en te luisteren. Kwart over tien ben ik echt klaar voor vandaag.
Muziek vandaag: Let There Be Rock (AC/DC), From Silence To Somewhere (Wobbler), Harbour Of Tears (Camel)

Maandag 20 november:
Slapen gaat goed. De reis naar de werkplek, ondanks wat vertraging, ook. Daar van alles te doen. Ik doe het. Tussen de middag wandel ik door veld, bos en regen. Ik heb natte sokken. De rest van de middag loop ik op sokken door het kantoor. Aan het eind van de middag zijn mijn sokken droog. Om kwart voor zes ben ik thuis. Met natte sokken. Ik maak avondeten door een stoemp van aardappel, bataat, ui en wortel te monteren. Erbij een salade van komkommer, bosui, tomaat en feta. Als De Vrouw om kwart over zeven bijna thuis is, bak ik kipworsten. Kwart voor acht zitten we aan tafel, eten we fiks en praten we goed bij. Om negen uur is alles opgeruimd en afgewassen en heb ik een uurtje om te lezen en te luisteren.
Muziek vandaag: Sketches Of Brunswick East (King Gizzard & The Lizard Wizard with Mild Neon Club), Harbour Of Tears (Camel), Earthbound (2017 remaster) (King Crimson)

Zondag 19 november:
Ik sta op om acht uur. Koffie, webstek. Ik lees. De Vrouw slaapt uit. Dan drinken we samen koffie. Ook nemen we de offerte voor de badkamerrenovatie door. Er is nog wel wat aan te vullen en te corrigeren. Niet erg. Ik haal broodjes bij de Turkse bakker in de straat. De Zoon is er om half een. We lunchen. Ik was af, doe nog wat klussen in huis. Ook haal ik bij de Turkse supermarkt in de straat wat boodschappen. De Zoon komt zijn laatste wasgoed brengen. Ik lees het boek van David Weigel uit. Mooi werk, al ontbreekt er natuurlijk van alles in zijn relaas over progressive rock. Persoonlijk mis ik Camel, het werk van Pink Floyd na 1974 en niet te vergeten Traffic. Vier uur zijn Heidi en Auke er even. Auke brengt het kostuum terug dat hij van mij heeft geleend. Als dank krijg ik een muziekbon van de plaatselijke platenboer. Dat is heel lief en had niet gehoeven! Dank, dank. We kletsen fijn bij. Half zes zijn we weer alleen en ga ik avondeten maken. Eenvoudige hap. Ik prepareer een salade van bosui, komkommer en framboos, maak knoflookyoghurtmayo en bak lamsshoarma. Toe is er worteltaart, pistacherolletjes en Turks fruit. Ook nemen we iets van de bijzondere chocolade die De Vrouw gisterenavond van de wintermarkt heeft meegenomen. Ik was af, breng afval weg en ga een ronde hardlopen. Het gaat wat moeizaam, maar ik red het toch goed. Aanvankelijk is het wel koud, maar na een minuut of wat heb ik daar geen last van. Thuis heb ik nog tijd om wat te lezen en te luisteren. Zo begin ik in Moederland (Paul Theroux). Tien uur ga ik slapen.
Muziek vandaag: At Lincoln Cathedral (Rick Wakeman), Question And Answer (Pat Metheny, Dave Holland & Roy Haynes), Lunatic Soul I (Lunatic Soul), Portraits (So Long Ago, So Clear) (Vangelis), het derde plaatje van More Than A Dream – The Dream Complete (Unitopia), Lunatic Soul II (Lunatic Soul)

Zaterdag 18 november:
Het is acht uur. Ik ben wakker en ga uit bed. Koffie, krant, klussen. De Vrouw is ook redelijk op tijd op. We drinken koffie. Dan gaat zij aan de slag met hotels en treinen boeken voor eind maart. Ik wandel naar de biowinkel voor de nodige boodschappen en daarna nog een keer naar de markt. De Zoon komt lunchen. De Vrouw gaat met een collega naar de wintermarkt bij paleis Het Loo. Ik brand (voor de tweede keer) de rest van de shows van Halloween 77 (Frank Zappa). Nu doet alles het wel. De Zoon komt zijn wasgoed brengen. Zijn eigen wasmachine staat tijdelijk in zijn woonkamer, vandaar. Ik zet de was aan. Dan wandel ik (door de regen) naar een supermarkt voor de laatste dingen. Weer terug doe ik klussen, werk ik de webstek bij. Dan maak ik een plan voor de hap voor mijzelf. Laatste restje rundersaucijzen in de pan met uitje en tomaat, vervolgens eieren erbij en het wordt een boeiende omelet. Niet, dus. De Vrouw is op tijd thuis en heeft nog onvoldoende gegeten. Geen probleem: ander plan. Ik bak spekjes en de chipolata, gooi er een heleboel uienringen bij, beetje suiker, laurierblad, peper, piment, bouillon, witte wijnazijn en na twintig minuten is de uiensoep klaar. Brood met gezouten boter erbij en aan tafel. Toe is er worteltaart. Half acht ziet de eetkamer eruit of er nooit iets heeft plaatsgevonden en ga ik lezen en luisteren. Elf uur is het weer welletjes en ga ik slapen.
Muziek vandaag: Blue Maquins (Anouar Brahem), Obscured By Clouds (Pink Floyd), Legend (Clannad), L (Godley & Creme), Letter From Home (Pat Metheny Group) de tweede show van 28 oktober 1977 uit de doos Halloween 77 (Frank Zappa), Another Green World (Brian Eno)

• • •
 

09-11-2017

B-log: 11 t/m 17 november 2017

Filed under: B-log 2017 — bazbo @ 11:59

Vrijdag 17 november: optreden Bas, Willem en ik tijdens Schrijverscafé, Twello
De wekker gaat weer niet. Toch ben ik om zeven uur op. Vanmorgen wandel ik naar de Kap. Daar doe ik redactiewerkzaamheden. Met een collega ben ik in gesprek, onder andere over dat ik vier jaar geleden ziek werd. ‘Ben je weer helemaal de oude?’ vraagt ze, waarop mijn (standaard) antwoord is: ‘Gelukkig niet.’ Om half twaalf ben ik weer thuis. De Vrouw is aan het werk. Ik drink koffie, neem een lunch en bereid me voor op vanmiddag. Kwart voor drie wandel ik naar de woning van Reinier. Reinier rijdt met de auto langs het huis van Willem en we belanden in Galerie De Statenhoed in Twello. Als we binnen komen, krijgen we nogal wat blikken van ontzag. Ja, dames en heren, hier zijn Bas, Willem en ik! Helaas hebben we van te voren niet het thema en regels van het Schrijverscafé mogen ontvangen. Het betekent dat we ter plekke ons geplande programma moeten wijzigen. Niet erg, dat doen we vaker. De eerste helft van de bijeenkomst lezen aanwezige schrijvers hun teksten die wél binnen het thema van vandaag passen. Wat opvalt, is dat alles kan en dat alles heel verschillend is: van stijl, van inhoud, van voordracht, van niveau. Dat maakt het een zeer leuke bijeenkomst in het café van de galerie. Het doet me allemaal denken aan een buurthuis uit de jaren zeventig en ik vind het prachtig. Na de pauze komen de stukken zonder thema aan bod en uiteindelijk zijn wij aan de beurt. We vallen in de smaak. Doordat Twello nog door ons onontgonnen terrein is, kunnen we tekeer gaan met wat ouder materiaal en succesnummers. Volgens mij valt mijn verhaal Ontzettend geile beer tamelijk in de smaak en de bijdragen van Reinier en Willem oogsten eveneens waardering. Na afloop krijgen we veel complimenten. Reinier brengt ons weer naar huis. Daar ben ik iets voor zeven. Op de app lees ik dat De Vrouw naar de bioscoop is met De Zoon en aansluitend ergens een hapje eten. Ik krijg geen contact en ga dus zelf iets maken. Het wordt een kleine schotel van runderchipolata, bosui, paprika en tomaat met een restjes quinoa en spelt erdoorheen. Zeer smakelijk en nog vullend ook. Net als ik ga eten, komt De Vrouw thuis. Even bijkletsen. Dan ga ik lezen en luisteren en rond elf uur ga ik slapen.
Muziek vandaag: het tweede plaatje van More Than A Dream – The Dream Complete (Unitopia), Fractured (Lunatic Soul), Suck On This (Primus), The Bride Said No (Nad Sylvan)

Donderdag 16 november:
Welnu. Het is aangenaam buiten. Op de werkplek weet ik veel werk te verzetten. Tussen de middag wandel ik door veld en bos. In de middag is er wat meer rust en toch doe ik veel. Kwart voor zes ben ik thuis. De Vrouw is er nog niet. Ik maak eten. Een risotto met kastanjechampignons erin, plus kebabgehaktballen in een tomatensaus. Erbij een salade van komkommer, bosui en kaki. De Vrouw is er om kwart over zeven. We gaan aan tafel, praten bij. Dan ruim ik en was ik af. De Vrouw gaat tegen negen uur met De Zoon naar de bioscoop. Ik lees en luister en ga om half elf naar bed. Vandaag is het vier jaar geleden dat ik de wereld instapte die de mijne niet was. Ik ben vier jaar verder. Goede zaak.
Muziek vandaag: het tweede plaatje van Returning Jesus (Deluxe Edition) (no-man)

Woensdag 15 november:
De wekker gaat niet. Ik heb hem dan ook niet gezet. Half acht wakker en uit bed. Vanmorgen wandel ik iets voor negen uur naar de Kap. Daar log ik in met mijn nieuwe redactieaccount. Heel vlekkeloos gaat het niet, maar met wat technische aanpassingen en ondersteuning lukt het een uur later wel. Ik doe verschillende redactionele zaken. Tussendoor heb ik appcontact met Ank over de geldinzamelingsactie rondom Serious Request en we spreken om een uur af. Met die actie gaat het helemaal goed komen. In december zal ik een paar dagen actief zijn in verschillende locaties in de binnenstad van Apeldoorn. Goed dat we even samen kwamen om dingen door te nemen. Om half drie ben ik weer thuis. Ik eet iets en ga aan het werk voor Brabant. De Vrouw gaat om een uur of vijf naar een etentje. Ik doe de werklaptop dicht en ga mijn ronde hardlopen (regenroute). Het gaat niet onaardig. Ik houd het vrij lang vol en op viervijfde van de route houd ik een korte wandelpauze. Thuis warm ik een schotel met restanten van de afgelopen twee dagen op. Die smaakt. Daarna werk ik de website bij, handel ik wat mail af en lees en luister ik. Tien uur naar bed.
Muziek vandaag: het eerste plaatje van Returning Jesus (Deluxe Edition) (no-man), het liveplaatje dat mee kwam met de PROG (Opeth), Children Of The Sound (Kaipa), Summer Dancing (Judy Dyble & Andy Lewis)

Dinsdag 14 november:
Beter geslapen. Ook de rit naar de werkplek gaat beter. Op het werk volop werk. Tussen de middag wandel ik door bos. Om kwart voor zes ben ik thuis. De Vrouw zou eten maken, maar ze is niet thuis. Ik lees de krant. Om half zeven ga ik toch maar iets maken. Ik ren naar de Turkse supermarkt en slager in de straat en haal daar de nodige dingen. Het gerecht is oud en vertrouwd: een schotel van spek, gehakt, peper, knoflook, rode ui, boerenkool, bouillon en bij gebrek aan een knolselderij gebruik ik een zoete aardappel. Ernaast komt een fruitsalade van ananas en kaki. De Zoon is er om kwart over zeven en even later is De Vrouw er ook. De boel smaakt allemaal goed. Met de keuken van De Zoon schiet het ook al op. Hij is helemaal ontdaan van kastjes en dergelijke. Morgen de tegels en dan kan er gebouwd. Ik was af en breng afval naar de container. Dan wil ik een van de gebrande Zappa-Halloween-77-shows draaien. De speler herkent de tijdsindeling, maar er klinkt geen enkel geluid. Wat is er misgegaan bij het brandproces. Nou ja, dat is voor later. Ik lees en luister (wat anders) tot het tien uur is en ik echt heel moe ben en ga slapen.
Muziek vandaag: het eerste plaatje van More Than A Dream – The Dream Complete (Unitopia)

Maandag 13 november:
Slapen gaat goed. Ik ben heel ver weg als de wekker gaat, dus wakker worden is niet zo gemakkelijk. Zoals gebruikelijk: als ik eenmaal uit bed ben, is het oké. File op de snelweg is minder oké. Ik ben een half uurtje later op de werkplek. Daar werk ik. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. In de middag krijg ik veel werk af. Ook veel nog niet. Morgen. Om zes uur ben ik thuis. Ik maak avondeten: een stoemp van aardappel, pastinaak, zoete bataat en raapstelen, met een salade van bosui, rode ui, komkommer, tomaat, quinoa en spelt. Daarbij bak ik rundersaucijzen. De Vrouw is er pas om kwart voor acht. Een uur later is alles op en opgeruimd en heb ik nog vijf kwartieren te lezen (in The Show That Never Ends – The Rise And Fall Of Prog Rock (David Weigel), bijvoorbeeld) en te luisteren voordat ik ga slapen.
Muziek vandaag: Towards Utopia (Bodast), Children Of The Sound (Kaipa)

Zondag 12 november:
Ik word wakker om iets voor negen uur. Zo. Slaap nodig gehad, kennelijk. Koffie, klussen. Met De Vrouw meer koffie. Ik trek de eetvoorraadkast leeg om eens te onderzoeken wat we ook weer allemaal in huis hebben en wat er snel op moet. Dat valt mee. De Zoon komt om half twee lunchen. In de middag help ik De Vrouw met het voorbereiden van een gesprek op haar werk en brand ik de rest van de shows van de usb-stick van de doos Halloween 77 (Frank Zappa) op cd. Dan ga ik avondeten maken. Een salade van bosui, komkommer, tomaat en feta, met een schotel van ui, knoflook, kastanjechampignons, peper, paprika, quinoa en spelt. Erbij grill ik lamskoteletten. Goed voer, zo blijkt. Ik was af en helaas is het dan buiten te nat om te gaan hardlopen. Jammer. Dan maar King Crimson door de kamer knallen. Ook lees en luister ik. Ik lees Lucky Man (Greg Lake) uit. Tijdens de laatste paar pagina’s, als hij vertelt over de dood van Keith Emerson, schieten me de tranen in mijn ogen. Ik ril en moet deze passage een paar keer lezen. Steeds weer natte ogen. Tien uur is de dag voorbij. Mooi weekeinde.
Muziek vandaag: Riverhead (Ulver), The 3 Ages Of Magick (Oliver Wakeman featuring Steve Howe), Before Sleep Comes (Luka Bloom), de cd die mee kwam met The Piano Portraits Program (Rick Wakeman), Debut Live (Björk), het eerste plaatje van Dancing (Special Edition) (Mike Keneally & Beer For Dolphins), Live in Chicago – June 28, 2017 (King Crimson)

Zaterdag 11 november 2017:
Half acht ben ik wakker en ga ik uit bed. Koffie, krant, klussen. De Vrouw gaat rond tien uur naar De Zoon om te beginnen met het uitpakken van zijn keuken, zodat maandag de renovatie ervan kan beginnen. Ik fiets een boodschappenronde, eerst naar een supermarkt, vervolgens naar de biowinkel en de markt. Thuis nog wat koffie en lunch. Ondertussen komt het bericht dat de keuken al helemaal leeg is. Om half twee fiets ik naar De Zoon en los ik De Vrouw af. We halen alle kasten en apparatuur uit de keuken, vinden een plek in de woonkamer en plakken de vloer af met stucloper. Vier uur is het gedaan. Verrassend snel, moet ik zeggen. Ik had verwacht dat we de gehele dag en morgen nodig zouden hebben en dan nog zou het de vraag zijn of we het zouden reden. Gelukkig had De Zoon gisteren zelf al het een en ander gedaan en vanmorgen is hij met De Vrouw zeer voortvarend te werk gegaan. Vanmiddag waren echt de laatste dingetjes. Ik ga naar huis. De Vrouw is nog even naar Zwager. Ik kopieer de inhoud van de usb-stick van de doos Halloween 77 (Frank Zappa) naar de harde schijf van onze computer en begin met branden van de shows op cd. Om half zeven is De Vrouw er weer en niet veel later De Zoon ook. We wandelen naar het Indiaas restaurant een straat verderop. Daar eten we van alles. Voor mij is er gefrituurde aubergine, een lamscurry Dansak met ananas en citroen, peshwara naan en toe Indiaas kulfi-ijs van mango, kokos, cashew en kaneel. Kwart over negen zijn we weer thuis. We vouwen de was van De Zoon en dan ga ik nog wat lezen en luisteren. Kwart voor elf lig ik in bed.
Muziek vandaag: Country Airs (Rick Wakeman), Starless Starlight (David Cross & Robert Fripp), Meddle (Pink Floyd), delen van de tweede cd en de gehele derde cd van de set Anthology 2 – Groups & Collaborations (Steve Howe), Untold Tales (Glass Hammer)

• • •
 

31-10-2017

B-log: 4 t/m 10 november 2017

Filed under: B-log 2017 — bazbo @ 08:00

Vrijdag 10 november:
Nou ja, zeg. Sta ik ruim op tijd op het Willemsplein op de bus te wachten, kijk ik wat voor me uit, zie ik opeens mijn stadsbus van een geheel ander perron wegrijden. Barst, nu ben ik een half uur later op de werkplek. Nou ja, niet erg. Het is er doodstil, dus ik word niet en nauwelijks afgeleid van mijn geplande werkzaamheden. Ik haal mijn tijd snel in. Tussen de middag wandel ik door het bos. En een klein beetje regen. Dan schijnt de zon weer. Je zou er gek van worden. Ik niet. Ik doe nog wat werk en ga dan naar huis. Daar ben ik om vijf uur. De Vrouw is dan thuis en heeft het eten bijna klaar. De Zoon is er om kwart voor zes. Bamisoep kan op tafel. De Zoon vertelt over de afgelopen week, wat er allemaal is gebeurd, hoe hij al van alles heeft geregeld en georganiseerd voor het uitruimen van zijn keuken en dat hij maandag begint met een training mindfulness. Aanvankelijk zijn we bezorgd, maar gaandeweg weten we dat hij volop in ontwikkeling en groeiend is, dat hij vorderingen maakt en we hem steeds meer kunnen loslaten, hoe zeer we ons hart ook vasthouden. Zeven uur zijn we weer alleen. Ik heb afgewassen en nu ruim de tijd en gelegenheid om te lezen en te luisteren. Half elf ga ik slapen.
Muziek vandaag: het derde plaatje uit de set More Than Just A Dream – The Dream Complete (Unitopia), het tweede (bonus)plaatje van Returning Jesus (Deluxe Edition (No-Man), From Silence To Somewhere (Wobbler)

Donderdag 9 november:
Opnieuw slaap ik niet heel goed. Wel sta ik goed op. Buiten is het wat minder koud dan gisteren, eergisteren en maandag. Op de werkplek gaat het voorspoedig; ik handel veel af. Tussen de middag wandel ik door veld en bos. In de middag een of andere workshop over lean werken. Hoop overbodig gedoe, wat mij betreft. Althans, dat is mijn vooroordeel. Toch vertrouw ik ook op mijn inzicht: als ik nieuwe dingen doe en ervaar, levert het me altijd iets op. Dat doet het. Het valt mee. Kwart voor zes ben ik thuis. De Vrouw is er pas om half acht. Dan heb ik een goede chili gemaakt en een salade van komkommer, bosui, augurk en rode ui. Erna was ik af en breng ik afval weg. Half negen heb ik wat appcontact met De Zoon over komend weekend als we zijn keuken gaan uitruimen in verband met renovatie vanaf maandag. Dan lees en luister ik wat en om tien uur ga ik slapen.
Muziek vandaag: Towards Utopia (Bodast), het tweede plaatje uit de set More Than Just A Dream – The Dream Complete (Unitopia), het eerste plaatje van Returning Jesus (Deluxe Edition (No-Man)

Woensdag 8 november:
Slapen lukt niet zo. Ik ben veel wakker. Behalve als de wekker gaat. Eenmaal op is er geen probleem. Het is vanmorgen koud buiten, maar het is nog niet heel erg. Vanmorgen overleggen we extern met pannenkoekenlunch, dus pas in de middag kan ik iets doen aan de enorme hoeveelheid mail en klussen die er ligt. Opschieten doet het niet. Morgen weer verder. Anders vrijdag. Goed plannen, daar komt het op aan. Zes uur ben ik weer thuis. De Vrouw is met haar werk uit, dus ik ben alleen. Ik maak een tosti van mijn lunchpakket en bak vervolgens een omelet met rode ui, tomaat, rucola en kaas. Ook lees ik de krant. Na de afwas ga ik mijn ronde hardlopen. Bijna twee weken heb ik niet gelopen en het gaat verrassend goed. Pas op viervijfde van mijn traject moet ik een korte extra wandelpauze nemen en daarna is het als vanouds. Thuis zet ik wat foto’s van afgelopen weekend op de webstek en verder lees en luister ik. Zo begin ik in Lucky Man – The Autobiography (Greg Lake). De Vrouw is iets voor tien uur thuis. Heel even praten we bij en ruim voor half elf lig ik in bed.
Muziek vandaag: Towards Utopia (Bodast), het eerste plaatje uit de set More Than Just A Dream – The Dream Complete (Unitopia), de rest van de eerste show 10-28-77 uit de doos Halloween 77 (Frank Zappa)

Dinsdag 7 november:
Half negen ben ik uit bed. Goed geslapen. Koffie, krant, was. De Vrouw gaat in huis aan het werk. Halverwege de ochtend wandel ik naar de biowinkel. Het is zonnig, maar fris. Thuis hang ik de was op en vervolgens loop ik langs het kanaal naar de supermarkt. Terug is De Vrouw naar het werk. Ik neem nog wat koffie en dan een lunch. Ondertussen doe ik veel was en bewerk ik de foto’s van afgelopen weekend. Eind van de middag doe ik nog de laatste boodschappen bij de Turkse supermarkt in de straat. De Vrouw is laat vanavond. Begin van de avond maak ik avondeten. Een curryachtige prut van ui, paprika, peper, knoflook, aubergine en spinazie. Daarnaast een salade van komkommer, bosui, tomaat en kaki. Ook maak ik knoflookyoghurtmayo en bak ik lamsbiefstukken. Tussendoor gaat de bel. Er is post. Mijn Halloweenpak(ket) uit Duitsland is er! Dat belooft wat! De Vrouw is er om half acht en we gaan aan tafel. Om kwart over acht heb ik alles opgeruimd en afgewassen. Nog even wat was vouwen en de klussen voor vandaag zijn klaar. Ik schuif de usb-stick uit de Halloweendoos in de pc en … allemensen weer. Tussendoor lees ik wat. Tien uur ga ik naar bed.
Muziek vandaag: Country Airs – The Original Version (Rick Wakeman), The Myths And Legends Of King Arthur And The Knights Of The Round Table (2016 rerecording) (Rick Wakeman), Untold Tales (Glass Hammer), Talking With Strangers (Judy Dyble), een deel van de eerste show 10-28-77 uit de doos Halloween 77 (Frank Zappa)

Maandag 6 november: van London naar Apeldoorn
De wekker gaat weer om half acht. Een uur later leveren we onze sleutel bij dezelfde Pakistaanse meneer in. Alles is oké, het was prima vertoeven en wie weet tot een volgende keer. In The Willow Walk aan de Wilton Road ontbijten we met eggs benedict, sap en koffie. Waarom ook niet? We pakken de Victoria line naar St. Pancras. Op het station kopen we bij M&S wat lunchbrood en dan gaan we in de rij voor de bagagecontrole. Als we die en de douane voorbij zijn, kunnen we gelijk aan boord van de trein. Elf uur rijden we London uit en om kwart over twee lokale tijd komen we in Brussel-Zuid aan. De overstap gaat vloeiend; we kunnen gelijk de intercity naar Amsterdam in. Die vertrekt om kwart voor drie. Ook de overstap in Roosendaal is perfect; de intercity naar Zwolle staat al klaar. Hetzelfde is in Zutphen het geval en om zeven uur zitten we op het Stationsplein in Apeldoorn in een grilltent lamsshoarma met kaas te eten. Een uurtje later zijn we thuis. Ik begin met de koffers uitpakken. De deurbel gaat; Jaap komt spontaan even binnen wippen. Vooruit, even dan. Een half uur later heb ik de koffer leeg en de foto’s overgezet naar de pc. Morgen bewerken. Jaap gaat weer naar huis. Ik lees de kranten van de afgelopen dagen en luister wat. Kwart voor elf ga ik naar bed.
Muziek vandaag: het plaatje dat mee kwam met The Piano Portraits Tour Program (Rick Wakeman)

Zondag 5 november: London: The British Museum
Het is negen uur als we wakker zijn. We ontbijten bij een ander tentje verderop in de Warwich Way. In alle rust bestellen we goede koffie, zeer vers sinaasappelsap en uitstekende eggs benedict met spinazie. Daarna reizen we met de metro naar Tottenham Court Road. Het is via Russell Street niet ver naar The British Museum. Hier zouden we dagen kunnen rondkijken, maar we doen het niet. We beperken ons tot de Assyrische hoek, het modernere Europa en de geschiedenis van Midden- en Noord-Amerika. En natuurlijk wil ik de steen van Rosetta zien. Die zien we. The Great Court en The Reading Room zijn zeer indrukwekkend. Het is vier uur als we het museum weer verlaten. Charing Cross Road is niet ver. In The Montague Pyke geef ik De Vrouw een biertje en dan ga ik zelf bij de buren naar binnen. De Foyles boekhandel is een uitdaging. Zie er maar eens uit te komen zonder iets te kopen als je een bankpas bij je hebt. Ik bezoek alleen maar de afdeling muziek en kunst, ben een half uur onder de pannen en kom naar buiten met Lucky Man – The Autobiography (Greg Lake), Travelling To Work – The Diaries 1988-1998 (Michael Palin) en The Show That Never Ends – The Rise And Fall Of Prog Rock (David Weigel). De rest van de middag blijven we in de pub zitten, bestellen er fish ’n chips, uienringen en salade en gaan pas rond achten naar Victoria Station terug. Nu is het er een stuk rustiger. In pub The Marquis Of Westminster, op de hoek van Warwick Way en Belgrave Road, drinken we nog iets. Het is tien uur als de pub dicht gaat en wij de honderd meter naar de hotelkamer lopen.

Zaterdag 4 november: Rick Wakeman in Millfield Theatre, Edmonton, London
Potjandorie, het is bijna tien uur als we wakker worden. We waren dus zeer vermoeid, kennelijk. Als we op orde zijn, ontbijten we bij een klein zaakje in de straat. De eggs benedict zijn goed en de koffie ook. Dan wandelen we via Wilton Road naar Victoria station. We pakken de Victoria line naar Seven Sisters. Het eerste deel van de rit is het weer belachelijk druk, maar als we het centrum van London achter ons laten, is het stil. De overstap op Seven Sisters naar de overground gaat gemakkelijk. Op Silver Street stappen we uit. We lopen Silver Street verder af, in de richting van het Millfield Theatre. Onderweg drinken we iets in pub Talbot’s. Het is nog vroeg in de middag. Wat gaan we verder doen? We vinden het theater, lopen er het parkje rond, zien de artiesteningang van de zaal en werpen een blik naar binnen. Daar staat ene meneer Wakeman bij de piano. We knikken hem toe en gaan weer. Maar waar naartoe? Als we aan iemand op straat vragen waar het town centre is, komen we erachter dat die de geheel andere kant op is. Dus moeten we terug naar het overground station en dan nog wat verder. O. We pakken de bus. Ondertussen is het vijf uur. We vinden een aardig public house The Gilpin Bell en daar drinken we iets. Sterker nog, we eten er burgers en patatten met uienringen en salade. Wat me opvalt, is dat het hier wel goedkoper is dan elders. Tegen half zeven nemen we de bus naar Millfield Theatre. In de foyer staat de merchandise en ik doe er boodschappen. Er is nogal wat en vooral allerlei cd-werk is interessant, omdat ik het nog niet heb. Ik koop het programma (met cd) en de platen Country Airs – The Original Version en The Myths And Legends Of King Arthur And The Knights Of The Round Table (de 2016 rerecording). Ben benieuwd. We wachten en zitten in het nogal buurthuisachtige café/restaurant van het theater. Half acht mogen we de zaal in. We hebben perfecte plaatsen in het midden van de vierde rij en hebben uitstekend zicht op het podium. Kwart voor acht staat Rick Wakeman dan ook nogal dichtbij. Veel van zijn verhalen ken ik al wel, maar toch is het hoogst vermakelijk om ze weer eens te horen. Zijn pianospel is nog altijd weergaloos. Voor de pauze zijn Wonderous Stories en Summertime de hoogtepunten. Na een pauze van twintig minuten gaat het verder. De verrassing is Sweet Georgia Brown en het absolute hoogtepunt is om te zien hoe hij Eleonor Rigby (in de stijl van Prokoffief) speelt. Hoogst vermakelijk concert! Doe moeite van de reis zeker waard. Na afloop is er gelegenheid om wat te laten signeren, maar dat wachten we niet af. We lopen naar de bushalte, pakken de dubbeldekker naar Silver Street, vervolgens de overground naar Seven Sisters, dan de Victoria line en voor we het weten zijn we alweer bij Victoria Station. Dat ging gesmeerd. Het is nog redelijk vroeg ook. In een Wetherspoon’s pub The Willow Walk drinken we nog iets na en dan gaan we terug naar het hotel. Even na middernacht liggen we in bed.

• • •
 

26-10-2017

B-log: 28 oktober t/m 3 november 2017

Filed under: B-log 2017 — bazbo @ 07:01

Vrijdag 3 november: van Brussel naar London
De wekker op de telefoon gaat om half acht. Een uur later checken we uit. Op het station vinden we een prima broodjestent waar we ontbijten en koffie drinken. Daarna hebben we volop tijd voor de bagagecontrole en nog meer koffie. De eurostar vertrekt om elf uur. Het is mistig in Frankrijk. Kwart over twaalf Britse tijd zijn we op St. Pancras. Bij de infobalie van het openbaar vervoer doen we navraag naar onze geplande trip van morgenmiddag en die lijkt geen probleem te worden of te zijn. We laden de ov-kaarten op en pakken de Victoria line naar Victoria Station. Het is belachelijk druk op dit traject. Gelukkig duurt de rit nog geen kwartier. We zijn nu wel vroeg op locatie, dus drinken we iets in pub Shakespeare. Dan wandelen we via Belgrave Road naar hotel Tudor Inn aan de Warwick Way. Ik was erg bang dat we in een heel klein kamertje terecht zouden komen waarin slechts één persoon kon staan en waarin het toilet onder de douche staat. Als we aankomen, zien we dat we ons moeten melden bij het hotel ertegenover. Ik houd mijn hart vast. De Pakistaanse meneer achter de balie is verrassend vriendelijk. Of we hulp nodig hebben bij het vinden van de weg in London? ‘Not yet.’ Hij grinnikt. De kamer is in de kelder. Ik houd mijn hart nog steviger vast. De kamer is klein, maar uitstekend. Het uitzicht is ruk, maar de badkamer is prima. Het valt allemaal zeer mee. We installeren ons en wandelen dan via Belgrave Road naar de oever van de Thames. Het is heel zonnig en het uitzicht is voortreffelijk. We betreden het Tate Britain museum en aanschouwen de Britse kunst. Vooral het werk van Henry Moore, John Turner en William Blake maakt indruk. Maar er zijn meer werken die we waarderen. Als we naar buiten komen, is het donker. Wat doen we nu? Ergens iets drinken en dan wat eten? Hier in de buurt is niet zo veel. Ik stel voor om naar Covent Garden te gaan. We pakken de metro bij Pimlico en een kwartier later komen we in Covent Garden aan. Het is er allemachtig druk op straat. Natuurlijk, het is vrijdagnamiddag. Niet prettig. We lopen naar Charing Cross Road, in de hoop dat het in The Montague Pyke wat rustiger is. Daar is het een gekkenhuis. Wat nu? We lopen Soho in en komen uiteindelijk bij Indiaas restaurant Gopal’s. Hier hebben we al eens eerder gegeten. Het is er rustig. We eten papadam’s en papdi chat en majestic prawns voor, plus Bombay lamb curry en maharadja’s mixed grill. Uitstekend, weer. Als het op is en we hebben betaald, lopen we naar Tottenham Court Road. Daar nemen we de metro terug naar Pimlico. In pub The Gallery drinken we nog iets. We zijn rond elf uur weer in de hotelkamer en gaan slapen. Onder ons horen we de metro voorbijkomen.

Donderdag 2 november: van Apeldoorn naar Brussel
Kwart over zeven uit bed. Koffie, krant, webstek. Koffer inpakken. De Vrouw is nog even naar het werk. Begin van de middag lopen we naar het station. We hebben de trein van even na een uur en de reis via Zutphen lijkt voorspoedig te gaan. In Roosendaal is er een probleem. Er rijdt al de hele dag geen intercity naar Brussel. Dus wachten we drie kwartier en nemen dan de stoptrein naar Antwerpen. Het is druk in deze boemel. We stoppen op bizarre plaatsen, waar passagiers uitstappen op de stoep van een parkeerplaats. In Antwerpen hebben we goede aansluiting op de intercity naar Brussel en daar zijn we rond half zeven. Het hotel is aan de overkant van de straat. Prima kamer. We wandelen naar het even zo traditionele restaurant La Porteuse d’Au en daar eten we garnalen- en kaaskroketten en vervolgens biefstuk met frieten. Zeer lekker. We zijn redelijk vroeg weer terug in het hotel. Morgen gaat de reis verder.
Muziek vandaag: Piano Portraits (Rick Wakeman), Summer Dancing (Judy Dyble & Andy Lewis), Abandoned Dancehall Dreams (Tim Bowness), Northlands (Tony Patterson & Brendan Eyre)

Woensdag 1 november:
Welnu. Veel te doen op de werkplek in Arnhem. Tussen de middag wandel ik door veld en bos. In de middag rond ik alles af en kan ik een lang weekendje weg. Kwart voor zes ben ik weer thuis. Na de krant maak ik avondeten. Een eenvoudige dis. Een fikse salade van moghrabieh, bosui, rode ui, paprika, komkommer en tomaat. Daarnaast bak ik een lamsbiefstuk en falafelbroccoliburgers. Knoflookyoghurtmayo ernaast en klaar. We eten de boel bijna op; morgenochtend de rest. Ik was af en ga niet hardlopen; het is me te laat en ik ben te moe. In plaats daarvan lees en luister ik. Half elf ga ik slapen.
Muziek vandaag: From Silence To Somewhere (Wobbler), Untold Tales (Glass Hammer)

Dinsdag 31 oktober:
Goed geslapen. Veel werk op het werk. Tussen de middag wandel ik door het bos. Daarna veel werk op het werk. Half zes ben ik thuis. De Vrouw is al twee dagen thuis wegens lastige spierblessure in benen en bekken. Ik maak avondeten: eerst nog wat halen bij de Turkse slager in de straat, dan een stoemp van aardappel, pastinaak en andijvie, een salade van bosui, komkommer en tomaat, een fruitsalade van mango, aardbei en kaki, plus kalkoenshoarma. De knoflookyoghurtmayo erbij op tafel en smullen maar. Dat doen we. Dan was ik af en ruim ik afval weg naar de containers. Ik lees en luister en ga om tien uur slapen.
Muziek vandaag: het derde plaatje van Halloween 77 (Frank Zappa), From Silence To Somewhere (Wobbler)

Maandag 30 oktober: De Zoon 25!
Zo mottig en katerig als ik gisteren was, zo fris en helder ben ik vanmorgen. Als ik de deur uitga, is het buiten nog donker. Die hele wintertijd heeft geen enkele zin, dus. Op de werkplek doe ik weer van alles. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. Het is zonnig en prachtig buiten. Ook in de middag heb ik veel te doen. Op de terugweg spring ik de muziekwinkel in en ik koop Halloween 77 (Frank Zappa). Zes uur ben ik thuis. Ik maak avondeten. De Zoon komt – bij uitzondering op maandag en bij wijze van verjaardagsfeest – mee-eten. Op tafel staat de groentelasagne van gisteren, met de salade van aardbei en kaki, de knoflookyoghurtmayo en gebraden kipsaucijzen. Het is nog lekker ook. De Zoon gaat thuis in zijn eentje verder vieren en ik was af. Dan is het kwart voor acht. Ik ben wel heel moe. Lezen en luisteren. En wat is die nieuwe FZ goehoed, ook al hoor ik pas een deel ervan. Tien uur slapen.
Muziek vandaag: de eerste twee plaatjes van Halloween 77 (Frank Zappa)

Zondag 29 oktober:
Kwart over acht ben ik wakker. Slapen lukt niet meer, dus ga ik uit bed. Koffie, webstek. Om elf uur is De Zoon er voor een eenvoudige lunch. Erna wandelen we naar het café om alle versiering op te ruimen. Als we aankomen, zijn Heidi en Karin er ook al en blijkt Fuco alle decoratie al weggehaald te hebben. We hoeven alles alleen nog maar in een tas te stoppen. We krijgen koffie, nemen afscheid van alles en iedereen en gaan weer naar huis. Daar doen we rustig aan. De Vrouw gaat om half vier naar Zwager, om daar bedankkaarten voor de bezoekers van de uitvaart van Schoonmoeder te schrijven. Ik red het niet. Al vanaf vanmorgen vroeg voel ik me vol in mijn hoofd, denk ik ieder moment in te kunnen zakken wegens algehele vermoeidheid, giert de tinnitus welig, ervaar ik een mindere dag. Ik doe de was en maak avondeten. Een groentelasagne van groene kool en tomatensaus, een verse knoflookyoghurtmayosaus, fruitsalade van aardbei en kaki. Om kwart voor acht eet ik er wat van, ik was af en ruim de boel op. De Vrouw is er om half negen. Of er nog iets te eten is. Dat is er. Ik zet de ovenschotel weer in de oven, bak lamsbiefstuk voor haar, zet de salade en saus weer op tafel. Het smaakt haar. Dan was ik weer af, maak de keuken opnieuw schoon en ruim alles op. Negen uur is het als ik wat lees en luister. Nog voor tien uur ga ik met een vol hoofd en pijn erin naar bed.
Muziek vandaag: Sibelius (Leif Ove Andsnes), The First Album (Värttinä), Is This The Life We Really Want? (Roger Waters), Murder Of The Universe (King Gizzard & The Lizard Wizard), Tf100 (allerlei), Belighted (iamthemorning), Cavaleiro Selvagem Aqui Te Sigo (Mariana Aydar), Still Life (Talking) (Pat Metheny Group)

Zaterdag 28 oktober: Zappaloween
Het is kwart over zeven. Ik ben wakker en sta op. Koffie, webstek. Dan de krant. Half tien wandel ik naar de markt en koop fruit. Nog meer koffie. Dan gaan De Vrouw en ik naar Art café Sam Sam. Vanaf elf uur gaan we met Karin en Fuco de concertzaal in Halloweenstemming brengen. Dat belooft wat. Het is best een werkje. Ik houd me bezig met het podium. Om drie uur ziet alles er goed en mooi uit. De band komt nu inrichten en er komt een eigen geluidsman mee. Vanuit een oorhoek hoor ik dat hij zijn eigen geluidsinstallatie bij zich heeft, inclusief speakertorens en dat betekent toch niet dat je de helft van de decoratie op het podium niet meer ziet? Dat betekent het dus wel. Nou ja. De Vrouw en ik nemen een lunch aan het Leienplein. Plots regent het. En niet zo’n beetje ook. Thuis maken we snel nieuwe plannen: we pakken de bus naar het huis van Karin en Marco. Daar komt niet veel later ook de band, compleet met Tim en Chantal, en we eten pizza. Om acht uur nemen we de bus terug. Thuis kleden we ons om en dan wandelen we naar het café. Het is nu donker en de versierselen komen mooi uit. Op het podium valt het mee: ja, er staan boxentorens, maar je ziet de decoratie nog goed. En veel belangrijker: er is aardig wat volk op de been en naar het café gekomen. En we zien ook mensen die zich hebben uitgedost. Het is bijna tien uur als The FoolZ beginnen met spelen. Het is weer fijn. Tim zingt veel mee en jonge Hans drumt op enkele stukken, zodat Marco elektromarimba kan spelen. Dat zijn dan ook gelijk zeer sterke stukken. O, en er gaat ook van alles mis, maar het is helemaal niet erg: de muzikanten lossen het snel en vloeiend op en het plezier op het podium maakt alles goed. Het geluid vind ik niet zo goed, maar dat kan ook komen doordat ik slecht hoor. In mijn beleving klinken vooral de toetsen zeer vervormd en ik moet vlak voor het podium achter de boxen gaan staan om er geen last van te hebben. Andere bezoekers zijn lyrisch over het geluid. Zeg het maar. Na twee lange sets is het afgelopen. De vermoeidheid hakt er gelijk bij me in en we lopen door de miezerregen naar huis. Om twee uur zijn we thuis en gaan we naar bed. Een uur later is het nog een keer twee uur.
Muziek vandaag: Starless Starlight (David Cross & Robert Fripp), The Deform Variations (Adam Holzman), Time (Steve Howe)

• • •
 

19-10-2017

B-log: 21 t/m 27 oktober 2017

Filed under: B-log 2017 — bazbo @ 18:27

Vrijdag 27 oktober:
Opstaan doe ik om half acht. Koffie, krant. De Vrouw gaat vanmorgen de deur uit. Ik tref wat voorbereidingen voor Zappaloween. Zie foto’s. Ook wandel ik naar de biowinkel voor wat kleinigheden. De Vrouw is er om half twaalf weer. We lunchen met bietensalade, brood, humus, eieren en kazen. Dan gaat De Vrouw weer naar het werk. Ik ga verder met de voorbereidingen van Zappaloween. Halverwege de middag wandel ik de deur uit om het groentepakket op te halen. Eind van de middag heb ik alles klaar. De Vrouw is er om half vijf weer; De Zoon is er om kwart voor vijf. We lopen naar een restaurant wat verderop. Daar eten we ter gelegenheid van de verjaardag van De Zoon (alvast). Om kwart voor zeven gaan De Vrouw en De Zoon naar de bioscoop. Ik reken af, loop naar huis en ga mijn ronde hardlopen. Het gaat nog niet veel beter dan eergisteren. Regenroute. Toch lekker om buiten te draven. Weer thuis webstek, lezen en luisteren. De Vrouw is er weer om half tien. Ik lees en luister nog verder. Half elf ga ik slapen.
Muziek vandaag: Sibelius (Leif Ove Andsnes), Café Atlantico (Cesária Évora), het liveplaatje dat met de PROG mee kwam (Opeth), delen van het eerste plaatje van Anthology 2 – Groups & Collaborations (Steve Howe), Sailing On The Seas Of Cheese (Primus), F.E.A.R. (Marillion)

Donderdag 26 oktober:
Fijn. Doordat ik gisterenavond Primus heb gedraaid, dendert de hele morgen Pudding Time door mijn kop. Hm, ik heb niet zo heel goed geslapen. Maar het geeft niet. Vanmorgen op de werkplek verzet ik veel werkzaamheden. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. In de middag werk ik verder. Op de terugweg hebben allerlei bussen vertraging en daardoor kom ik pas na zes uur thuis. Ik lees de krant en dan maak ik avondeten. Eenvoudige en snelle hap. Een curry van ui, knoflook, spek, kastanjechampignons en spitskool. Niet veel ernaast. Ja, augurken en limonade. We eten de pan leeg. Dan was ik af en breng ik afval weg. Lezen en luisteren tot het half elf is. Dan slapen.
Muziek vandaag: The Night Siren (Steve Hackett), The Difference Machine (Big Big Train), Sketches Of Brunswick East (King Gizzard & The Lizard Wizard with Mild High Club)

Woensdag 25 oktober:
Kwart over acht ben ik wakker en ga ik uit bed. Koffie, krant. Tegen half elf doe ik de werklaptop open. Er is werk voor Brabant. De Vrouw wil vanmorgen nog de boodschappen doen voor de aankleding van de Halloweenzaal zaterdag, dus doen we dat. Voor weinig geld weten we veel leuks te kopen. Ik wandel nog naar de biowinkel voor boodschappen. De Vrouw gaat nog even weg. Ik werk iets aan de klus voor Brabant. De Vrouw is om half drie weer terug en we genieten een late lunch. Na die lunch was ik af en fiets ik naar twee supermarkten. Als ik terug ben, maak ik het werk voor vandaag af en begin ik aan avondeten. De bietenschotel van zondag en de preischotel van gisteren schuif ik in de oven, ik bak schouderkarbonades en maak een salade van komkommer, bosui, tomaat en augurk. Het gaat allemaal snel. We eten het ook snel op. Nagerecht is er: Turks fruit met muffins. De afwas is klein en even na zeven uur loop ik mijn ronde hard. Ik neem de aangepaste ‘regenroute’, want de straten zijn nat en dan is het door de parken baggeren geblazen. Ik moet een korte extra wandelpauze houden, maar dat is niet erg, zeker niet als je bedenkt dat ik een week niet heb gelopen. Ik bedenk het. Thuis lees en luister ik nog even. Tien uur weer slapen.
Muziek vandaag: Sibelius (Leif Ove Andsnes), Forever Comes To An End (Bjorn Riis), Summer Storms & Rocking Rivers (Steve Hackett & Djabe), Frizzle Fry (Primus), Talking With Strangers (Judy Dyble)

Dinsdag 24 oktober:
Hmpf, ik slaap vanmorgen nog diep. Eenmaal opgestaan lukt alles prima. Beetje druilerig buiten. Op de werkplek van alles. Dat doe ik. Tussen de middag wandel ik door het bos. Ook in de middag volop bezig. Half zes ben ik thuis. Snel eten maken: een salade van bosui, komkommer, tomaten en peer, een schotel van prei, knoflook, peper, ras-el-hanout, courgette, linzen en gierst, plus lamsshoarma. De Vrouw is er om kwart over zes en De Zoon om zeven uur. We eten. Ik was af en ruim afval weg. Rond acht uur heb ik dan even om mail af te handelen, te luisteren en te lezen. De PROG is uit. Ik ga om half elf slapen.
Muziek vandaag: Flat Baroque And Berserk (Roy Harper), Sketches Of Brunswick East (King Gizzard & The Lizard Wizard with Mild High Club), Summer Dancing (Judy Dyble & Andy Lewis)

Maandag 23 oktober:
Tot drie uur slaap ik goed. Dan ben ik wakker. Af en aan slaap ik weer iets. Om vijf uur hoor ik geluid boven ons. Gebonk, gestommel. Zou met de bovenbuurvrouw alles in orde zijn? Maak ik hier de plot van een afgrijselijk luguber verhaal? Uiteindelijk sta ik op en ben ik niet uitgerust. Toch lukt alles goed. Om half negen is het nog donker buiten. Ik zit dan al lang op de werkplek. Tussen de middag wandel ik door veld en bos. In de middag werk ik veelal alleen. Op de terugweg loop ik de muziekwinkel binnen en ik koop Live in Chicago, June 28, 2017 (King Crimson). Om half zes ben ik thuis. Snel nog een paar laatste boodschappen halen bij de Turkse supermarkt in de straat. Ik maak eerst een salade van komkommer, bosui en tomaat, vervolgens een venkelrisotto en ten slotte bak ik lamsbiefstukken. De Vrouw is er pas om half acht en we gaan aan tafel. De boel smaakt voortreffelijk en half negen is alles alweer afgewassen en opgeruimd. Ik lees en luister nog wat en dan ga ik slapen. Tien uur, dus.
Muziek vandaag: Sketches Of Brunswick East (King Gizzard & The Lizard Wizard with Mild High Club), het derde plaatje uit de doos Space Box – 1970’s & Beyond – Space, Krautrock & Acid Trips (allerlei), Live in Chicago, June 28, 2017 (King Crimson)

Zondag 22 oktober:
Pas om negen uur uit bed. Kennelijk had ik weer slaap nodig. Koffie, webstek, wat mail. Buiten is het dan weer zonnig, dan weer regenachtig. De Vrouw is later ook op. We drinken koffie. Rond half twee lunchen we. De Zoon is er ook. In de middag willen we buiten gaan wandelen, maar het regent nu flink. Heidi en Auke zijn er ’s middags even. Ze brengen wat Halloweenversierspul voor zaterdag en Auke leent een zeker kostuum. Half zes ga ik eten maken. Geen inspiratie, dus het wordt een bietenstoemp met hamburgers erbij en een salade van bosui, bleekselderij en tomaat. Verse knoflookmayoyoghurtsaus ernaast. En een nagerecht: peer en aardbei met karamelwafeltjes en brownie. Ik was af en breng het afval weg. Buiten is het echt onstuimig, bij vlagen plensregen. Ik stel mijn hardloopronde (weer) uit. Nog wat lezen en luisteren en om tien uur weer naar bed.
Muziek vandaag: Septober Energy (Keith Tippett’s Centipede), Transcendental – Daniil Trifonov plays Franz Liszt (Daniil Trifonov), Black Bird – The Second Album (Värttinä), Lighthouse (iamthemorning), First Circle (Pat Metheny Group), het tweede plaatje uit de doos Space Box – 1970’s & Beyond – Space, Krautrock & Acid Trips (allerlei), The Underfall Yard (Big Big Train), Atom Heart Mother (Pink Floyd)

Zaterdag 21 oktober:
Ik ben pas half negen wakker. Goed geslapen, dat wel. Koffie, krant, webstek. Na nog meer koffie met De Vrouw wandel ik naar de biowinkel en de markt. Dan lees ik de Brusselmansbiografie uit. Niet slecht, niet slecht. Interessante kijk op zijn imago en hoe hij het inzet als marktstrategie, al ben ik er nog niet zo van overtuigd dat de schrijver het op die manier ook bewust inzet. De Zoon komt niet lunchen, hij heeft elders een klusje. Na de lunch lees ik in de PROG die gisteren binnen kwam. Rond drie uur fietsen we naar Zwager, om De Nieuwe Neef te aanschouwen. We aanschouwen hem. Rond zes uur zijn we thuis. Ik maak een salade van komkommer, bosui, augurk en bleekselderij, vul paprika’s met de spitskoolschotel van donderdag, schuif die samen met de moussaka van gisteren in de oven en bak falafelballen. Dat eten we op. De Vrouw bestelt voor mij de Halloween 77 kostuumdoos (Frank Zappa) bij een Duits postorderbedrijf. Ben benieuwd. We fietsen naar Heidi en Auke en vieren haar verjaardag. Half twaalf gaan we weer terug en even na middernacht lig ik in bed.
Muziek vandaag: Cenotaph (Bass Communion), Cardington (Lifesigns), Do Nothing Till You Hear From Me (The Mute Gods)

• • •
 

12-10-2017

B-log: 14 t/m 20 oktober 2017

Filed under: B-log 2017 — bazbo @ 20:13

Vrijdag 20 oktober:
Acht uur wakker en op. Koffie, krant. Halverwege de ochtend fiets ik naar een supermarkt. Het is zonnig, maar niet meer zo warm als de afgelopen dagen. Herfstkleuren alom. De Vrouw gaat naar haar werk. Ik werk wat mail af, lunch en doe kleine klussen in huis. De Vrouw is er weer om half drie. We praten wat bij. Ik ga avondeten voorbereiden: een moussaka, salade van komkommer, bosui, bleekselderij en augurk, plus een fruitsalade van ananas, kaki en aardbei. De Zoon is er om zes uur en we kunnen aan tafel. Na het eten was ik af. De Zoon en De Vrouw gaan naar de bioscoop. Buiten regent het nogal, dus ik ga niet hardlopen. In plaats daarvan zie ik een deel van een muziekbluray en lees en luister ik. Om tien uur zijn de bioscoopgangers weer terug. Ik ga om kwart voor elf slapen.
Muziek vandaag: Blue Maqans (Anouar Brahem w. Jack Dejohnette, Dave Holland & Django Bates), Heavy Soul (Atomic Rooster), Two Sides Of Peter Banks (Peter Banks), het eerste plaatje uit de doos Space Box – 1970 & Beyond – Space, Krautrock & Acid Trips (allerlei), een deel van het bonusmateriaal van de bluray Live at Wembley (Electric Light Orchestra), One Live Badger (Badger), Time Is en allerlei non-albumtracks van (The Idle Race)

Donderdag 19 oktober:
Ik ben er weer. Opgeruimd en rustig. Gisteren heeft me goed gedaan. Veel gedaan en bereikt. Raar. Overzicht van wat me allemaal te doen staat, is weer terug. Orde in de chaos. Mooi. Het is nog donker als ik op de werkplek in Arnhem kom. Ook daar verzet ik veel werk. Tussen de middag wandel ik door veld en bos. Om half zes ben ik weer thuis. De Vrouw heeft dan het eten al bijna klaar: een schotel van ui, spitskool, paprika en erwt, met kipworsten erbij. We zijn vroeg van tafel. Ik was af en dan heb ik veel tijd om te lezen en te luisteren. Half elf ga ik slapen.
Muziek vandaag: Better Late Than Never (Anderson Ponty Band), English Electric Full Power (Big Big Train), Idle Race (The Idle Race)

Woensdag 18 oktober:
Half zeven ga ik uit bed. De Vrouw ligt naast mij, dus of was het loos alarm, of het kindje is al lang en breed geboren. Dat laatste blijkt het geval: in een appgroep zie ik een foto genomen om 01.00 uur vannacht. Neefje ziet er goed gelukt uit. Kwart voor negen wandel ik naar de Kap om er met de communicatiemedewerker wat afspraken te maken over mijn klussen de komende tijd. Erna loop ik door naar de biowinkel. Om elf uur ben ik thuis. De Vrouw trekt haar schoenen aan; zij is vannacht haar telefoon vergeten en gaat die even halen. Ik klap de werklaptop open en … zowaar, ik heb verbinding. Met De Vrouw lunch ik en daarna doe ik werk voor Arnhem, Brabant en Apeldoorn. Eind van de middag haal ik een paar boodschapjes bij de Turkse super in de straat en dan ga ik avondeten maken. Een salade van bleekselderij, bosui, komkommer en tomaten. Een fruitsalade van ananas, kaki en aardbei. Een saus van yoghurt, knoflook en mayo. Ten slotte bak ik kalkoenshoarma. We eten er goed van en dan is er ook nog een nagerecht. Naast de fruitsalade is er Turks fruit en een brownie of kokoskoek. Fijn. Ik was af, breng afval weg en dan ga ik hardlopen. Deze keer gaat het best lekker en hoef ik maar een extra wandelpauze te nemen. Thuis lees en luister ik en ik ga weer om tien uur naar bed. Fijne dag, wel.
Muziek vandaag: Blue Maqans (Anouar Brahem w. Jack Dejohnette, Dave Holland & Django Bates), Ladilikan (Trio Da Kali & Kronos Quartet), Scintilla (Nosound), Vespertine (Björk), Words Are All We Have (Fjieri), Flash (Flash), Pretending 2 Run (Tiles), The Birthday Party (Idle Race)

Dinsdag 17 oktober:
Dus. Vanmorgen gaat opstarten rustig. Ook fijn. Op de werkplek is er veel, heel veel. Merk dat mijn hoofd vol wordt. Ik moet goed plannen en ordenen. Er komt veel werk aan voor Kunst-Zinnig-Brein, maar ik weet dat ik niet veel kan bijdragen. Dat meld ik ook. Dan is er veel te doen voor de Kap en de klus in Brabant. En mijn ‘gewone’ werkzaamheden hier in Arnhem: ik neem veel voor een collega waar die op vakantie is en nou ja, als de kop nog niet gek is, dan is de kans groot dat-ie het alsnog wordt. Ik laat het niet gebeuren. Tussen de middag wandel ik door bos. Om kwart voor zes weer thuis. Eten maken. Een fikse spliterwtenpasta met een saus van rundergehakt, ui, knoflook, peper, paprika, veldsla en tomaten. De Zoon is er om zeven uur en we gaan vast aan tafel. Hij eet veel. Ik ook. Als hij vijf minuten weg is, is De Vrouw er. Die eet alles op. Fijn. We praten bij en ik was af. Heel veel tijd en gelegenheid om te lezen en te luisteren heb ik niet meer. Niet erg. Kwart over tien ga ik naar bed. De Vrouw krijgt telefoon. Kindje van Zwager en Schoonzus staat op het punt van geboren, dus De Vrouw vertrekt om op te gaan passen. Ben benieuwd.
Muziek vandaag: Sense & Sensitivity (allerlei), Fractured (Lunatic Soul), Talking With Strangers (Judy Dyble)

Maandag 16 oktober:
Al wat opgeruimder, leger en rustiger in mijn hoofd. Mooi. Buiten is het zeer aangenaam. Minder aangenaam is de twintig minuten vertraging van de streekbus, waardoor ik later op de werkplek ben. Nou ja. Volle dag vandaag. Ik werk rustig en plan alles zorgvuldig. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. Aanvankelijk lijkt het nog koel, maar in het veld schijnt de zon fiks en is het gewoon warm. Ook in de middag kost het werk me puzzels. Niet erg. Goede planning, morgen verder. Iets na half zes ben ik thuis. De Vrouw maakt een schotel van chorizo, Chinese kool en rode ui, met een salade van bleekselderij, tomaat en bosui, plus zet de van gisteren overgebleven groene asperges met kaas onder de grill. Ik lees wat buiten op de galerij. Dan gaan we aan tafel. Het is snel op en weer opgeruimd. Dan doe ik wat aan de pc, inclusief webstek en de laatste twee uur lees en luister ik. Ik lees Hij schreef te weinig boeken (Herman Brusselmans) uit. Ik heb me twee weken lang geamuseerd met achthonderddertig pagina’s waarin weinig tot niets gebeurt. Ik heb gegrinnikt bij de vele onzinnige invallen en leuterpraatjes; ik heb mijn adem ingehouden bij evenzovele gedachtenspinsels over leven en liefde. Ik zet het boek in de kast en vraag me af of ik het ooit ga herlezen. Ook maak ik een begin met Majoor van het menselijk leed – Leven, werk en imago van Herman Brusselmans. Tien uur slapen.
Muziek vandaag: Talking With Strangers (Judy Dyble), Blue Maqans (Anouar Brahem w. Jack Dejohnette, Dave Holland & Django Bates), The Extinct Suite (Steve Jansen)

Zondag 15 oktober:
Pas om half tien uit bed. Hoofdpijn, vol, oorsuizen, nog steeds moe. Koffie, webstek. Dan naar de galerij. Er is volop zon, maar het is nog wel fris. Vest aan: lekker. Langzaam keert de rust terug. Meer koffie met De Vrouw op de galerij. Ik haal broodjes bij de Turkse bakker in de straat. De Zoon komt om een uur. Ik serveer bacon and eggs. Alles smaakt. Na de afwas en verdere klussen fiets ik naar het huis van De Zoon. Ik help hem met het schoonmaken van zijn balkon en de ramen van zijn woonkamer. Op zich een werkje van niets, maar het is heel warm vandaag en ik ben snel erg vermoeid. Vier uur rijd ik weer terug. Nog even iets lezen op de galerij. Dan maak ik avondeten. De tajine van gisteren gaat aan. Ik prepareer een salade van bleekselderij, mais en kerstomaatjes. Vier portabello’s vul ik met room- en kruidenkaas, zet ik in een schaal en die gaan de oven in. Ik kook groene asperges. Ten slotte bak ik kalfsbiefstukken. Verroest, het is wéér te veel. Opnieuw blijft de tajine voor morgen. De rest smaakt uitstekend. Nog wat aardbeien met pistache-Turks-fruit toe. Dan was ik af en ga ik hardlopen. De temperatuur is buiten nog zeer aangenaam. Lopen gaat redelijk, al moet ik nog wel twee korte wandelpauzes houden. Ik moet alles weer eens opbouwen. Niet erg. Thuis lees en luister ik. Tien uur lig ik weer in bed.
Muziek vandaag: Chariots Of Fire (Vangelis), Natural States (David Lanz & Paul Speer), Scorceress (Opeth)

Zaterdag 14 oktober:
Om half acht ben ik op. Koffie, krant. De zon begint goed te schijnen, het belooft een mooi en zonnig weekeinde te worden. Halverwege de ochtend wandel ik naar de markt voor fruit, vervolgens stap ik op de fiets en doe wat laatste boodschappen bij de supermarkt. Ik haal broodjes bij de Turkse bakker in de straat. Meer koffie met De Vrouw op de galerij in de zon. De Zoon komt om een uur lunchen. We eten de soep van gisterenavond en broodjes en kaas en nog veel meer. Na de afwas een moment rust, maar ik maak al wel vast een begin met het avondeten. Er is nog iets over van de tajine van donderdagavond, die vul ik aan met vers lamsvlees, wat aardappelen, een verlepte krop sla. Tegen half vier wandelen De Vrouw en ik het centrum in. In een park vindt dit weekend het jaarlijkse lentefestival plaats. Ik loop er vijf minuten en weet dat ik er niet lang wil zijn: alleen eet- en drinktenten met slechts hier en daar iets van theater en muziek. We verlaten het terrein en bezoeken paar winkels om te zien wat er aan Halloweenmateriaal verkrijgbaar is. Over twee weken spelen The FoolZ hun tweejaarlijkse Zappaloweenconcert bij Anja en we hebben beloofd dat we het podium en de zaal zullen versieren, vandaar. We gaan naar het café van Anja, drinken er iets en bespreken hoe we het over twee weken gaan aanpakken. Dat gaat goed komen. Ik merk dat mijn hoofd vol is met van alles waarvan ik denk dat moet en ik voel weer letterlijk druk op mijn kop en die pieptoon is er ook weer en het is weer genoeg. Thuis maak ik het avondeten af: tomatengierst bij die tajine maken en een fruitsalade van kaki en aardbeien ernaast en hoppa: aan tafel. Het smaakt ook nog redelijk. Ik was af en maak de roosters van de afzuiger schoon. Dat doe ik iets te ruig; er springt iets los en ik zie iets vallen. Het is een minuscuul veertje, dat belangrijk is in het mechanisme waarmee het rooster vastgeklemd zit in de afzuiger. Morgen, mag dat? Ik ben doodmoe. Webstek. Reclame maken voor Zappaloween. Dan lezen en luisteren. Half elf weer. Nee. Goed gaat het niet.
Muziek vandaag: Starless Starlight (David Cross & Robert Fripp), Soil Festivities (Vangelis), Procol Harum (Procol Harum), The Unreasonable Silence (Cosmograf)

• • •
 
Volgende pagina »