bazbo – de wereld van Bas Langereis

Bas Langereis leest u voor!

19-05-2019

Draai hier al je vinyl in je platenkast – zaterdag 18 mei 2019

Filed under: Muziek - Draai al je vinyl — bazbo @ 07:40

Ja, ik draai al mijn vinylplaten. Iemand op het FOK!forum was op 4 juni 2018 een project begonnen: hij draaide alle grammofoonplaten uit zijn kast van voor naar achter. Dat wilde ik ook! Maar ik had veel bezwaren. Op vrijdag 17 augustus gooide ik alle bezwaren aan de kant. Hieronder zie je welke platen ik draaide en bij iedere plaat vertel ik iets.

Yep, I’m playing all my vinyl records. Someone on the forum of the website FOK! started a project on June 4, 2018: he was playing all the records from his shelves in chronological order. I wanted to do that too! But I could only think of many, many objections. On Friday, August 17 2018, I threw all these objections aside. Below, you can see which records I played and I’m telling something with every record (in Dutch).



bazbo 0647: Billy Connolly – Anthology
Dit staat in het hoekje ‘cabaret’. Connolly is eigenlijk niet in een hoekje te duwen. Slechts een paar van zijn (folk)liedjes op deze verzamelaar uit 1978. Ik heb de eerste (en enige) Britse versie. Verder een paar van zijn ‘conferences’, voor zover je daar bij hem van mag spreken. Ik vind het lastig om te beoordelen, want ik kan zijn Glasgowiaans nauwelijks verstaan en zijn verhalen dus eigenlijk niet volgen. Maar de mensen in de zaal lachen, dus het zal wel leuk zijn. Lieve help, hoe komen we aan deze plaat? Ik denk dat ik hem heb gekregen voor mijn vijftigste verjaardag, die ik samen met een vriend in zijn achtertuin vierde in Gatley, bij Stockport, bij Manchester. Van twee andere Britse vrienden kreeg ik een stapeltje vinyl en dit was er volgens mij eentje van.

• • •
 

18-05-2019

B-log: 18 t/m 24 mei 2019

Filed under: B-log 2019 — bazbo @ 21:43

Dit is mijn B-log. Dagelijks verschijnen hier gebeurtenissen, gedachten, gevoelens, stemmingen en stemmingswisselingen. U bent gewaarschuwd.

Bas
5 februari 2017



Zondag 19 mei:
Opnieuw aardig geslapen. Half acht op. Koffie. Webstek en van alles. Lezen. Eind van de ochtend meer koffie met De Vrouw op de galerij. Het is warm en zonnig en aangenaam. Ik maak bietenhumus. De Zoon is er om half een voor lunch. Afwas, stofzuig, druk op mijn hoofd, gierende oorsuizingen, het is niet zo goed. De Zoon helpen met een mail lukt dan ook niet. Ik moet naar buiten en doe dat ook. Op de fiets naar een supermarkt voor sappen en water en anders. Erna wandelen De Vrouw en ik naar een nabijgelegen galerie, die waar Auke werkt en exposeert. Zelf is hij er niet, maar we kijken wat rond en na een kwartiertje is het wel weer voldoende. Ik lees op de galerij en later op het balkon. Eind van de middag maak ik avondeten: een salade van bosui, komkommer, tomaat en blauwe bes, ik bak aardappelen met paprika en rode ui, plus biefstukken. De Vrouw zorgt voor het nagerecht: yoghurt met kokos en rabarbercompote en aardbeien. De afwas is snel klaar. Buiten is het donker en dreigend en het lijkt te gaan onweren. Ik schat in: ik kan nog een ronde hardlopen. Dat lukt. Op tweederde vallen er een paar druppels en vlak bij huis wat meer. Ik kom dus redelijk droog over. Daarna wordt het heel donker en valt er veel meer regen en barst het onweer los. Ik werk de webstek bij, lees en luister en ga om tien uur naar bed, met nog altijd jankende pieptonen, maar rustiger.
Muziek vandaag: The Gloaming (The Gloaming), 2 (The Gloaming), het zesde plaatje uit de doos Torrid Zone – The Vertigo Recordings 1970-1975 (Nucleus & Ian Carr), The Universe Also Collapses (Gong), Ends (Giancarlo Erra)



Zaterdag 18 mei:
Redelijk geslapen. Geen wekker. Toch om half zeven uit bed. Dik een uur later loop ik mijn ronde hard. Het is fris, maar zonnig en prima om te lopen. Dat lopen gaat niet gemakkelijk, maar ik red het goed. Na nog een kop koffie wandel ik eerst naar de markt voor veel fruit en vervolgens naar de bioslager en biowinkel voor de rest. Thuis koffie met De Vrouw en lunch. Afwas en dan de krant op de galerij. Ik wandel nog even het centrum in voor een traktatie op het werk maandag. Het is zonnig en mooi en zacht. Lezen op de galerij. Eten maken: knoflookyogurtmayo, een fruitsalade van watermeloen en peer, een schotel van kastanjechampignons, bosui, prei, courgette, paprika en puylinzen, plus lamskoteletten uit de grillpan. De Vrouw heeft rabarberaardbeienijs gemaakt met een pepernotencrumble. Nogal afwas. Niet erg. Dan werk ik webstek bij en kijk ik een muziekdvd. Lezen en luisteren en rond half elf weer slapen. Vandaag: moe, vol, druk in mijn hoofd, onrustig, vlagen angst.
Muziek vandaag: Solo Piano (Philip Glass), Philip Glass – Piano Works (Vikingur Ólafsson), Anthology (Billy Conolly), het vijfde plaatje uit de doos Torrid Zone – The Vertigo Recordings 1970-1975 (Nucleus & Ian Carr), de eerste bluray uit de doos Continu/Ation – The Early Years 1967-1972 (Pink Floyd)

• • •
 

Naar Oostende voor The Bizarre World Of Frank Zappa

Filed under: Fotogalerij 2019 — bazbo @ 08:43
• • •
 

The Bizarre World Of Frank Zappa – Kursaal, Oostende – donderdag 16 mei 2019

Filed under: Muziek - Music - LIVE — bazbo @ 06:33

The Band:
Mike Keneally: guitar, keyboards, vocals, musical director
Scott Thunes: bass, vocals
Joe Travers: drums, vocals
Ed Mann: percussion
Robert Martin: keyboards, sax, vocals
Ray White: guitar, vocals
Ahmet Zappa: vocals (on Dead Girls Of London)

Setlist

Set 1:
Cosmik Debris
Montana
Trouble Every Day
Penguin In Bondage
Apostrophe
Andy
Zomby Woof

Set 2:
#2
Why Does It Hurt When I Pee?
Peaches En Regalia
Stink-Foot
Farther O’Blivion
The Dangerous Kitchen
Dinah-Moe Humm
City Of Tiny Lites
Dirty Love

Encore:
Dead Girls Of London
Cheepnis
Camarillo Brillo


• • •
 

16-05-2019

Foodporn

Filed under: Publicaties voor FOK! - 2019 — bazbo @ 01:00

De foodblog is de online ziekte van dit decennium. Op zoek naar een leuk recept voor mijn verjaardagsdiner raakte ik verzeild in de wereld van de foodbloggers. Bij het eerste de beste recept zag ik in de informatiebalk boven in mijn beeldscherm een link naar ‘collega-foodbloggers’. Daar klikte ik natuurlijk niet op. Wel ging ik eens googelen op ‘foodbloggers’. Je gelooft je ogen niet.

Hoogtepunt was de site onder de titel ‘De 100 populairste foodbloggers uit Nederland’. Daaruit maak ik op dat er alleen al in Nederland minstens honderd foodbloggers zijn, dat er in Nederland mogelijk nog veel méér niet-populaire foodbloggers zijn en dat er buiten Nederland waarschijnlijk óók foodbloggers zijn. Plus dat er iemand is die al die Nederlandse blogs bekijkt en onderzoekt op populariteit. Wat een malloot.

De webstek opent met de zin: ‘De beste foodbloggers van Nederland bieden eindeloze streams aan prachtige foto’s en video’s van de heerlijkste gerechten. Hoe je die zelf kan maken en waar je die kan vinden. Als je deze accounts nog niet volgt, kan je nogal wat missen.’ Ik verzin het niet. Eronder staat een schier eindeloze lijst met honderd varianten à la Hip & hot, Foodiefeest, Beginspiration, Good food love, Kitchen cookery, Food & friends en ga zo maar door.

De meeste foodbloggers hanteren allerlei Engelse termen zo veel en vaak dat het lachwekkend wordt. De kitchens, streams, food, comfort, happy en health vliegen je om de oren. Wat is er mis met onze Nederlandse woorden die iedereen begrijpt? Ook voor de foodblog zelf moet een goed alternatief te bedenken zijn. Zelf kwam ik ooit eens op de proppen met de ‘culicolumn’, maar bij nadere beschouwing vind ik die ook om te huilen. Bijna alle bloggers fotograferen de resultaten van hun keukencapriolen en noemen die vervolgens ‘foodporn’. Bij mij roept dat woord eerder iets op van een tamelijk eenzijdig dieet van wortels, pastinaken en komkommers, maar dat zegt misschien meer iets over mij. Een van de foodblogs heeft dan weer wel een Nederlandse naam en noemt zichzelf Liefde voor lekkers. Geil.

Ondertussen heb ik nog altijd geen leuk recept voor het verjaardagsdiner. Morgen moet dat klaar zijn en ik heb al sinds ik op zoek ben niet meer gegeten. Ik heb honger. En een foodfetish.


Apeldoorn, februari 2019


Hier lees je ‘m op FOK!.

• • •
 

15-05-2019

Draai hier al je vinyl uit je platenkast – woensdag 15 mei 2019

Filed under: Muziek - Draai al je vinyl — bazbo @ 18:50



bazbo 0646: Herman Brusselmans – Liefde En Blijven Of Weggaan
Zijn we nu in het hoekje ‘Nederlands en cabaret’ aangekomen en we starten met deze elpee, die ik kocht op 20 januari 2016. Het is de eerste keer dat ik deze plaat draai en hoor. Vlaams schrijver Herman Brusselmans leest tien columns voor. Dik vijftig minuten de stem van mijn schrijversheld. De plaat verscheen in 2015 en er is maar een versie van. Stil. Praat er niet doorheen.

0646

^^^ Deze column staat niet op de plaat.

• • •
 

14-05-2019

Draai hier al je vinyl uit je platenkast – dinsdag 14 mei 2019

Filed under: Muziek - Draai al je vinyl — bazbo @ 19:56



bazbo 0645: various – Africa Roots volume 4
Eveneens meegenomen uit de collectie van iemand die al z’n vinyl in de container wilde mikken. Nederlandsche verzamelaar uit 1985 en er is maar een enkele versie van. ‘Recorded live at the Africa Roots Festival, 1986, Melkweg, Amsterdam – Holland.’ We horen Salif Keita et Les Ambassadeurs, Baba Maal et l’Orchestre Daande Lenol, Cheb Mami, Bonga en A.B. Crentsil. Behalve Keita en Maal zeggen mij die namen allemaal niets, maar het gebodene is hoogst prettig en dansbaar. Soukou-achtig spul, jazzy, accordeon, trommeltjes, gitaren, saxofoons, heupende wiegen en schuddende billen. Afrikaans ook. Ik vermoed een boel negerts.

0645



bazbo 0644: various – Africa Roots volume 3
Meegenomen uit de collectie van iemand die al z’n vinyl in de container wilde mikken. Nederlandsche verzamelaar uit 1985 en er is maar een enkele versie van. ‘This album is recorded live during the Africa Roots Festival at the Melkweg, Amsterdam from 10th – 14th July 1985.’ We horen Les Officeiers Of African Music, Tabu Ley Rochereau, Somo Somo, Bembeya Jazz en Kumbi Saleh. Mij zeggen die namen allemaal niets, maar het gebodene is hoogst prettig en dansbaar. Soukou-achtig spul, jazzy, accordeon, trommeltjes, gitaren, saxofoons, heupende wiegen en schuddende billen. Afrikaans ook. Ik vermoed een boel negerts.

0644



bazbo 0643: The Whistlebinkies – The Whistlebinkies
Meer typisch Schotse folk. Whistle, gitaar, bagpipes, fiddle, harp en wat zang. Lekker, wel. De Vrouw heeft de enige versie van dit album uit 1977. Het betere folkwerk. Fijne jigs en reels en dan komt die spaarzame ballad ook prettig uit.

0643



bazbo 0642: Tuna Universitaria De Barcelona – Tuna Universitaria De Barcelona
Lieve help, wat is dit nu weer? Er is een tijdje geweest dat mijn ouders van allerlei kennissen en vrienden oude elpees kregen, want ‘jullie zoon is toch zo’n muziekliefhebber?’ Het resultaat was karrenvrachten meuk in een klein kamertje in ons vorige huis. Bij de laatste verhuizing dik twee jaar geleden heb ik een enorme schifting gedaan. Deze moet die schifting hebben overleefd. Maar waarom? Deze plaat komt uit 1967 en ik heb een van de twee enige versies uit dat jaar. Verschenen op een Spaans label. Het zijn traditionele Spaanse liederen, uitgevoerd door een groot ensemble. Hoogst vermakelijk, ware het niet dat de plaat om de haverklap blijft hangen …

0642
• • •
 

12-05-2019

Draai hier al je vinyl uit je platenkast – zondag 12 mei 2019

Filed under: Muziek - Draai al je vinyl — bazbo @ 18:43



bazbo 0641: The Tannahill Weavers – The Tannahill Weavers
De titel van dit album uit 1979 doet vermoeden dat het hun eerste was of een verzamelplaat. Mis. Het is het derde studioalbum van deze traditionele Schotse folkband. Ook deze band bestaat nog steeds. We hebben ze ergens begin jaren negentig nog hier in theater Orpheus zien optreden en onlangs kwam opnieuw een aankondiging van een concert voorbij. We hebben het concert voorbij laten gaan. In de jaren negentig was het al zoetsappige meuk. Deze plaat opent sterk met het instrumentale The Geese In The Bog en The Jig Of Slurs, daarna komen de wagonladingen slomeduikelaarsongs. Niks an, wat mij betreft. Maar de instrumentaaltjes zijn fraai. De Vrouw heeft de originele Britse versie.

0641



bazbo 0640: Steeleye Span – Live At Last!
Zeg je folk of folkrock, dan hoor je Steeleye Span al snel. Dit is een liveplaat uit 1982, opgenomen vijf dagen voordat de band uit elkaar spatte. We horen mevrouw Prior en haar vier mannen op het hoogtepunt van hun kunnen. Twee jaar later was de band weer bijeen tot en met vandaag de dag, in allerlei wisselende bezettingen, maar altijd met Prior en Rick Kemp, totdat laatstgenoemde in 2016 overleed. Dit concert begint met een tweetal lekker oubollige accordeondeuntjes (terwijl de accordeon op eerdere albums helemaal niet aanwezig was) en vervolgens komen allerlei grote stukken uit het Spanoeuvre voorbij, waaronder het almachtige Montrose. De Vrouw heeft een Amerikaanse versie van dit album.

0640



bazbo 0639: Sonerien Du – Ten Years!!
Kijk, nu zijn we waar we wezen willen! Dit is geweldig. Sonerien Du is een Bretonse folkband, de naam betekent ‘zangers in het donker’, maar het materiaal is verre van dat. Allerlei traditionele instrumenten: bombardes, crumhorn, pipes, fiddle, fluit, gitaar, bodhran en af en toe zang. Deze plaat komt uit 1982 en viert het tienjarig bestaan van de vijfkoppige band. Niet dat een verzamelaar met grootste hits is; op de plaat staan stukken die de band de tien jaar ervoor in de studio opnam maar nooit op plaat verschenen. Het is heerlijke authentieke muziek vol bijzondere arrangementen en melodieën. Er is maar een versie van dit album en die heeft De Vrouw dus. Ze zingt alles zo weer mee, zij het dat ze geen woord Frans of Bretons kent. Band bestaat nog steeds en treedt volop op. Live is het tegenwoordig meer elektrisch, maar nog altijd goed voor een fijn feestje.

0639



bazbo 0638: Silly Wizard – So Many Partings
We komen nu bij de betere folk. Silly Wizard maakte in 1979 dit album en het neemt een hoogstgewaardeerde plaats in de collectie van De Vrouw in. Mooie band, met gitaren, whistles, fiddles, bodhran en wat eigentijdsere instrumenten als synthesizer en elektrische bas. Fijne reels, airs, liederen en vanalleswatjes. Bijna een feestje en toch stemmig.

0638



bazbo 0637: Alan Roberts & Dougie Maclean – Caledonia
Er zijn twee versies van deze plaat. De ene is een Spaanse heruitgave uit 1981, maar De Vrouw heeft de originele Britse uit 1978. Jammer dat het nogal slaapverwekkende dertienineendozijnfolk is. Mooi gedaan hoor, met die akoestische gitaren en de samenzang en de liedjes, maar het ontbreekt vuur en passie en wat kan mij het ook verrotten.

0637



bazbo 0636: Kate & Anne McGarrigle – French Record
Deze plaat komt uit 1980 en De Vrouw heeft een Nederlandsche versie uit 1981. Aanstekelijke Franstalige folkpop, dit. Leuke liedskes door leuke vrouwkes met prettige stemmekes. Opzwepende deuntjes en vrolijke dansjes. Veel accordeon en harmonica, ook. U begrijpt: leuke moederdag voor De Vrouw.

0636



bazbo 0635: Magna Carta – Lord Of The Ages
Legendarisch album van Magna Carta uit 1973. De Vrouw heeft hier een Nederlandsche heruitgave uit 1978. Mooi gearrangeerde progfolk. Magna Carta bestaat uit twee (akoestisch) gitaristen en een zangert, maar op deze plaat doen meerdere muzikanten mee, waaronder Danny Thompson. Titelnummer is natuurlijk het prijsstuk, maar de gehele plaat is van hoog niveau. Met hoes door Roger Dean, u weet wel.

0635
• • •
 

10-05-2019

B-log: 11 t/m 17 mei 2019

Filed under: B-log 2019 — bazbo @ 19:54



Vrijdag 17 mei: van Oostende naar Apeldoorn
Opnieuw niet heel goed geslapen. Veel wakker. Als ik onder de douche sta, zegt De Vrouw dat het kwart over tien is. We moeten de kamer om elf uur uit zijn. O. Het lukt prima. We wandelen naar het Sint Petrus en Sint Paulusplein in de hoop er te kunnen ontbijten, maar net zoals drieënhalve week geleden: alles nog gesloten. Wel vinden we een brasserie waar we koffie leuten. Dan stappen we op de trein. In Antwerpen hebben we twintig minuten en kopen we wat broodjes voor verder onderweg (bij zowaar een biobroodjeszaak). De reis verloopt voorspoedig via Schiphol en om kwart voor vijf zijn we terug in Apeldoorn. De tas is snel uitgepakt en ik stap op de fiets om het groentepakket op te halen. Half zeven zitten we in een pastarestaurant en niet veel later is De Zoon er. We eten pasta (goh) en allerlei ander lekkers. De Zoon betaalt. Negen uur zijn we klaar. Thuis nog heel even lezen en luisteren en rond half elf ga ik slapen.
Muziek vandaag: Truth Decay (Adam Holzman)



Donderdag 16 mei: The Bizarre World Of Frank Zappa – Kursaal, Oostende
Niet zo heel goed geslapen. Toch om half zeven op. Koffie, ook met De Vrouw. Kwart voor negen wandelen we naar het station. Daar hebben we een trein naar Schiphol, vervolgens een naar Rotterdam, dan naar Antwerpen en weer een andere naar Gent Sint Pieters. Daar missen we de aansluiting, zodat we om drie uur aankomen in Oostende. We eten garnaalkroketten op het zonneterras van Taverne James. Ons hotel is vlakbij de Kursaal. We droppen de spullen en lopen dan langs de zee over de Albert I-promenade naar de Visserskaai. Op het Mijnplein drinken we iets en vervolgens vinden we een aardig grillrestaurant. Zeven uur zijn we in de Kursaal. Daar zijn ook Peter en Inge, Wolfhard, Dieter en vrouw. We zijn allen benieuwd naar The Bizarre World Of Frank Zappa. Welnu, wat zal ik ervan zeggen? Er is veel te genieten, er is ook veel wat ik minder gaaf vind. De band is geweldig, maar speelt in de meeste stukken mee met een tape uit 1974. Op die tape staan waanzinnige gitaarsolo’s van Zappa zelf. Als de tape speelt, is het geluid hard, vervormd en kan ik niet zien en horen wat de band op het podium precies doet. Er is een enorm visueel spektakel, leuk gedaan, mooi gevonden, maar het gaat me te snel, ik kan het nauwelijks volgen, het leidt me af van de muziek en ik word er doodmoe van. Een hologram van Zappa komt slechts vier keer voorbij en alleen bij de derde keer zie ik iets van diepte, iets driedimensionaal. Het enorme scherm neemt zo veel plaats in, dat de band aan de zijkanten van het podium staat en maar bijzaak lijkt. In een kwart van de stukken speelt de band zonder tape en dan is het werkelijk fenomenaal. Dan pas hoor ik wat een geweldige muzikanten het zijn. Andy, Zomby Woof, City Of Tiny Lites en vooral het lange Farther O’Blivion zijn voor mij de hoogtepunten. Keneally is meesterlijk en speelt een paar grandioze gitaarsolo’s, de monsterbas van Thunes knalt overal heerlijk doorheen en Ray White, ook al is hij vanavond niet goed bij stem, blijft prachtig. Robert Martin zingt nog altijd zeer goed en zijn saxspel is zeer treffend, Ed Mann heb ik dit keer niet op een faut kunnen betrappen en Joe Travers’ drumgeluid galmde de tent uit, iets wat me altijd ergert. De overgang van de dynamiek in het geluid van de band zonder en met tape is raar; ik moet steeds schakelen en ook daarvan word ik zeer moe. Het korte ‘gastoptreden’ van Ahmet waarin hij door de zaal rent is niet mijn favoriete deel van het concert, het is me allemaal wat te Amerikaans en te snel. Kortom: ik ben blij dat we het hebben gedaan, het was goed om te zien, ik heb genoten, er is veel dat ik me met vreugde zal herinneren, er is ook het een en ander dat ik minder geslaagd vind. Half elf zijn we klaar en wandelen we naar het Ierse café. We ontmoeten de jongeman achter de bar weer en na een drankje gaan we naar het hotel.
Muziek vandaag: Classical Variations (Rick Wakeman)



Woensdag 15 mei:
Zes uur wakker en uit bed. Als ik om half negen naar de Kap wandel, heb ik al twee uur voor de organisatie gewerkt. Er is niet heel veel (meer) te doen in kantoor, dus op tijd wandel ik via de biowinkel naar huis. Daar koffie met De Vrouw en lunch. Vervolgens doe ik toch nog wat werkzaamheden. De Vrouw gaat om half twee naar haar werk. Ik hoor vinyl en ga om half drie de deur uit. Rustig fiets ik naar Teuge. Daar tref ik Ank en een teamleider van mijn organisatie uit Arnhem en we bespreken mogelijkheden om de toekomst van Kunst-Zinnig-Brein zeker te stellen. Mij is al een tijdje duidelijk: we moeten de samenwerking zoeken met enkele organisaties om ons heen die ons een warm hart toedragen. Dat gaan we nu concreter doen. Half zes ben ik weer thuis. Ik ga een ronde hardlopen en dat gaat niet zo goed. Beetje kramp, nogal weinig uithoudingsvermogen, veel wandelpauzes. Nou ja, toch kom ik goed afgepeigerd thuis. Ik maak eten voor mijzelf: kastanjechampignons bakken, bosui erbij, courgette en ten slotte een boel parmesan over het bord. Erbij de salade die gisteren overbleef. Afwasje is klein. Ik werk de webstek bij, lees en luister. De Vrouw is er rond half negen. Bijpraten. Wat spullen voor morgen verzamelen. Tien uur slapen.
Muziek vandaag: Solo Piano (Philip Glass), Philip Glass: Piano Works (Víkingur Ólafsson), Liefde En Blijven Of Weggaan (Herman Brusselmans), The Universe Also Collapses (Gong), Space Revolver (The Flower Kings), het plaatje dat met de PROG mee kwam



Dinsdag 14 mei:
Om zes uur wakker en uit bed. Een uur later heb ik de werklaptob open en ben ik aan de slag. Vandaag thuis werken. Koffie met De Vrouw. Schoonmaakster is om negen uur in huis. Vinyl. Elf uur stappen we op de fiets en we rijden naar een uitvaartcentrum. Daar maken we het afscheid van Roelof mee. Het is goed om er te zijn. Velen met ons. Mooi dat er zo veel belangstelling is. De plechtigheid is kort, maar passend. Heel lang blijven we niet hangen na afloop, al zijn er veel mensen met wie ik graag (weer) eens zou spreken. Stil fietsen we terug naar huis. Lunch. Na de afwas ga ik weer verder met werken en om kwart voor zes is dat klaar. De Vrouw heeft het avondeten om zes uur op tafel en De Zoon is er ook. Een mooie schotel van zoete aardappel, gevuld met een mengsel van cottage cheese en zwarte bonen. Bijzonder en zeer smakelijk. Erbij een salade van rode ui en sperziebonen, plus hamburgers en nóg een salade. Niet alles komt op. De afwas is flink, maar ook weer zo gedaan. Webstek, lezen en luisteren.
Muziek vandaag: Philip Glass: Piano Works (Vikingur Olafsson), Northlands (Tony Patterson & Brandon Eyre), Tuna Universitaria De Barcelona (Tuna Universitaria De Barcelona), The Whistlebinkies (The Whistlebinkies), Africa Roots volume 3 (various), Africa Roots volume 4 (various), The Universe Also Collapses (Gong), Üdü Wüdü (Magma)

Even R2-D2 op z’n staart trappen …



Maandag 13 mei:
Heldere ochtend. Hele koud, dus. Gevroren. Op de werkplek is het warm. Ik doe er veel. Tussen de middag wandel ik door zon, veld en bos. Ook in de middag van alles. Half zes weer thuis. Rondje hardlopen. Niet gemakkelijk, maar het lukt goed. Dan eten maken: kastanjechampignons bakken, prei erbij, restje sla, restje currypasta, wat bouillon, twee eieren, roeren, klaar. Hoop parmesan erover. Dan werk ik de webstek bij en lees (PROG: uit) en luister ik. De Vrouw is er rond negen uur. Tien uur weer slapen. Hoofd vol. Niet erg. Ik red het.
Muziek vandaag: The Universe Also Collapses (Gong), het cd’tje uit de doos Continu/ation (Pink Floyd), Solo Piano (Philip Glass)



Zondag 12 mei:
Kwart over acht ben ik weer binnen. Het begint wat te regenen. Ik heb dan al mijn ronde hardgelopen. Koud, maar goed te doen. Ik lees de krant uit en begin in de PROG die gisteren binnen kwam. Later op de ochtend koffie en vinyl met De Vrouw. De Zoon is er om half een voor een moederdaglunch (ik typte bijna ‘modderdag’, maar corrigeerde het bijna automatisch). Erna is de afwas klein en stofzuig ik het huis. Dan wandelen De Vrouw en ik een rondje door het centrum. De rest van de middag doe ik het rustig aan. Ik draai vinyl en lees. Eind van de middag maak ik avondeten. Uiteindelijk serveer ik lentebiefstuk, de curry van vrijdag, aangevuld met aardappelen, plus een salade van bosui, komkommer, kerstomaat en rode eikenbladsla. Aardbei en peer is het nagerecht. Dan was ik maar weer af, werk de webstek bij en lees en luister tot het tien uur is.
Muziek vandaag: het derde en vierde plaatje uit de doos Torrid Zone – The Vertigo Recordings 1970-1975 (Nucleus & Ian Carr), Lord Of The Ages (Magna Carta), French Record (Kate & Anna McGarrigle), Caledonia (Alan Roberts & Dougie Maclean), So Many Partings (Silly Wizard), Ten Years!! (Sonerien Du), Live At Last! (Steeleye Span), The Tannahill Weavers (The Tannahill Weavers), Kitty Kitty (7″ vinyl) (De Staat), Scanning The Greenhouse (The Flower Kings), One Thousand Birds (Grice)



Zaterdag 11 mei: Hersenfestival in Laren
Geen wekker, toch om half zeven op. Koffie en zowaar, nog heel even iets voor de Kap doen. Ik wandel naar de markt voor fruit. Dan thuis nog wat koffie met De Vrouw. Om tien uur hebben we de trein en in Hilversum stappen we over op een bus. In Laren stappen we daar weer uit, voor de deur van het Singermuseum. Eerst koffie en een kleine lunch, dan een korte wandeling door de museumtuin. In de theaterzaal vandaag vier sprekers in het kader van het Hersenfestival. Over slapeloosheid, amyloidebloedonderzoek, oriëntatie en navigatie, plus over muziek. Halverwege een lange pauze met markt over allerlei hersenonderzoek. Geen spectaculair nieuwe inzichten gehoord van de sprekers, maar toch een onderhoudende dag. Erik Scherder is altijd amusant om te beluisteren en aan het werk te zien. Half vijf hebben we een bus terug naar Hilversum. Daar zoeken we een eenvoudig restaurant. Na een rondje door het winkelcentrum vinden we een eetcafé vlakbij het station. Daar eten we een hoofd- en nagerecht. Half acht hebben de trein naar Apeldoorn en om iets voor half negen zijn we thuis. Ik lees de krant, werk de webstek bij en luister.
Muziek vandaag: async (Ryuichi Sakamoto), het tweede plaatje uit de doos Torrid Zone – The Vertigo Recordings 1970-1975 (Nucleus & Ian Carr)

• • •
 

Draai hier al je vinyl uit je platenkast – vrijdag 10 mei 2019

Filed under: Muziek - Draai al je vinyl — bazbo @ 18:45



bazbo 0634: Ansamblis Lietuva – Valstybinis Dainu Ir Sokiu Ansamblis Lietuva
Gruwelijke, wat is dit nu weer? Volksmuziek uit Lithuania, uitgevoerd door het Nationale Dans- en Muziekensemble Lietuva. Nog vermakelijk ook. Geen idee hoe we eraan komen. De plaat zelf komt uit 1991 en er is ook maar een enkele uitgave van. Het ensemble bestaat nog steeds en treedt volop op. Dat u het weet.

0634



bazbo 0633: Ladysmith Black Mambazo – Shaka Zulu
Vermoedelijk eveneens afgepakt van de malloot die zijn volledige vinylverzameling de container in wilde mieteren. Plaat uit 1987, geproduceerd door ene Paul Simon. Hier de Europese versie. Niet bijzonder. Je zou de hit Homeless verwachten, maar: niet. Wel: veel negerts acapella.

0633



bazbo 0632: Sourakata Koite & Diombo Kouyate – Les Griots
Afrikaanse griotmuziek op balafon en kora, met hier en daar gezang. Je moet ervan houden. Ik houd ervan. De elpee komt uit 1987 en heb ik ooit eens afgepakt van de malloot die zijn gehele verzameling bij het oud vuil ging zetten. Er is slechts een versie van (op elpee) en die heb ik dus.

0632



bazbo 0631: ’t Kliekske – Vlaamse Volksmuziek
De titel zegt het al. Vlaamse Volksmuziek. Deze band komt uit Pajottenland. Je houdt je hart vast. Toch is het leuk! Dit album komt uit 1976. Draailier, doedelzak, eenhandsfluit, trombom, zang, harmonica, accordeon: het komt allemaal voorbij. Korte stukjes en toch drie kwartier vrolijk vertier. Hoe we hier aan komen weet ik niet meer. We hebben er ooit zeven euro’s voor betaald. De Vrouw kent ze van vroeger en heeft ze in de jaren tachtig hier in de oude Gigant nog zien optreden, toen zijzelf nogal verkeerde in de turbulente folkscene hier in het zo majestueuze Apeldoorn. Slechts twee versies van dit album en wij hebben de originele Belgische uit 1976.

0631
• • •
 
Volgende pagina »