bazbo – de wereld van Bas Langereis

Bas Langereis leest u voor!

16-11-2018

B-log: 17 t/m 23 november 2018

Filed under: B-log 2018 — bazbo @ 20:30

Dit is mijn B-log. Dagelijks verschijnen hier gebeurtenissen, gedachten, gevoelens, stemmingen en stemmingswisselingen. U bent gewaarschuwd.

Bas
5 februari 2017

• • •
 

12-11-2018

De mist

Filed under: FOK!publicaties - 2018 — bazbo @ 01:00

De mist is dicht. Heel dicht. Hier langs de kant van de vaart is het stil. Doodstil. Prettig. Waarom sta ik zo te trillen? vraagt hij zich af.
(more…)

• • •
 

09-11-2018

B-log: 10 t/m 16 november 2018

Filed under: B-log 2018 — bazbo @ 18:50

Vrijdag 16 november:
Vrijdag 16 november? Ja, vrijdag 16 november. Ik ben even na zeven uur op. Koffie, webstek, krant. Ook zie ik wat werk voor de Kap dat ik afhandel. Rond tien uur wandel ik door de zon en de kou naar de biowinkel en bioslager. Dan koffie met De Vrouw, wat vinyl en niet veel later een eenvoudige lunch. Na de afwas haal ik het groentepakket op en bezoek ik nog een supermarkt. Thuis nog heel even iets lezen en dan ga ik avondeten maken: een enorme groentelasagne van groene kool, gehakt, ui, knoflook, prei, postelein, aubergine en currypasta. Als de boel de oven in gaat, monteer ik een snelle salade van bosui, komkommer en tomaat. De Zoon is er stipt om kwart voor zes en we eten driekwart van de megalasagne weg. Ik was de boel snel af en ga dan een ronde hardlopen. Het is koud, maar ik merk het niet. Ik loop goed. Thuis aan de webstek (ik vind nog een foto van mijzelf tijdens het Cultureel Café op 30 oktober) en dan lees en luister ik weer wat. Iets na tien uur slapen. Vandaag is het vijf jaar geleden dat ik ziek werd. Dat had ik veel eerder moeten doen. Vrijdag 16 november.
Muziek vandaag: Venice (Fennesz), Cenotaph (Bass Communion), Ruta And Daitya (Keith Jarrett & Jack Dejohnette), The Köln Concert (Keith Jarrett), Concerts (Keith Jarrett), G.I. Gurdjieff – Sacred Hymns (Keith Jarrett), Culture Of Ascent (Glass Hammer), Voyage ’34 – The Complete Trip (Porcupine Tree)

Donderdag 15 november:
Gaat alles goed? Mistig. Zeer mistig, vanmorgen vroeg. Op de werkplek schiet ik weer veel op. Tussen de middag wandel ik door bos en veld en stralende zon. In de middag schiet ik nog verder op, maar er komt ook weer veel bij. Nou ja. Hlaf zes ben ik thuis. De Vrouw is moe, heeft fysio gehad en is bij de arts geweest. Veel pijn, ook vanwege blaasontsteking. We eten kippenpoot met doperwten en fruitsalade. Niet erg. Ik was af en lees. Even na zeven gaat De Vrouw naar de schouwburg; daar treft ze De Zoon om samen een show te bekijken. Ik werk de webstek bij, zie een muziekdvd en lees en luister tot het half elf is.
Muziek vandaag: het derde plaatje uit de doos This Was – The 50th Anniversary Edition (Jethro Tull), de bluray die mee kwamt met Ocean Sounds (iamthemorning), Sunrise Festival (Ozric Tentacles)

Woensdag 14 november:
Geen wekker. Toch om kwart voor zeven op. Negen uur ben ik bij de Kap. Thuis heb ik al het een en ander gedaan. Nu ga ik verder, heb ik een overleg en even na elven vertrek ik weer. Via de biowinkel door de zon terug naar huis. Met De Vrouw koffie, vinyl en een lunch. Afwasje. Meer werkzaamheden, ook voor Kunst-Zinnig-Brein. Dan lees ik Erebus van Michael Palin uit. Wat een geweldig meeslepend boek. Eigenlijk wil ik nog veel meer weten over de rampzalige tocht van John Franklin en het schip, halverwege de negentiende eeuw. Grappig: in de bus lees ik momenteel Captain Hatteras door Jules Verne en dat boek gaat ook over een reis naar de Noordpool; de hoofdpersonen reizen zelfs in de voetsporen van Sir John Franklin en noemen de Erebus. Bovendien: op de eerste reizen van de Erebus (naar de Zuidpool), reisde botanicus en scheepsarts James Hooker mee en hij is later weer de directeur van Kew Gardens in London en medeverantwoordelijk voor het succes van Britse rubberplantages in Zuid-Amerika, waarover Redmond O’Hanlon ook schreef en … hou maar op. Ik leg De groene stad van O’Hanlon klaar om vanavond in te beginnen. Eerst maar eens eten maken. Ik warm de soep van gisterenavond op, vul de fruitsalade van gisteren aan met kaki en ananas, maak een salade van bosui, komkommer en augurk, en ten slotte monteer ik een curry van lamsworst, bosui, champignons, peper, paprika en tiki massala. Die curry kunnen we gebruiken om Arabisch brood mee te vullen of wat dan ook. De boel smaakt goed en de afwas is snel gedaan. Even afval naar de containers en dan mijn ronde hardlopen. Ondanks dat het wat koud is, gaat het lekker. Ik loop weer verder dan de afgelopen twee weken. De laatste tweeënhalf uur van vandaag lees en luister ik.
Muziek vandaag: Piano Odyssey (Rick Wakeman), Country Airs (Rick Wakeman), Oil On Canvas (Japan), Exorcising Ghosts (Japan), Boogie Down (12″ single) (Al Jarreau), The Concerts In China (Jean-Michel Jarre), het tweede plaatje uit de doos This Was – The 50th Anniversary Edition (Jethro Tull), Friendship (Rikard Sjöblom’s Gungfly)

Dinsdag 13 november:
Nog steeds alles wel. Op de werkplek weet ik veel te doen. Tussen de middag wandel ik door bos en zon. In de middag raak ik nog meer op orde. Ook komt er weer een en ander bij. Dat is dan minder. Donderdag verder. Zes uur thuis. De Vrouw serveert soep van Chinese kool en daarna een wrap met vulling van chorizo, ui en doperwt. De Zoon helpt mee opeten. Als hij net weg is, ontdekt De Vrouw dat er een nagerecht is. Dat eten we met z’n tweeën. Ik was de enorme hoeveelheid af en ga dan lezen en luisteren. Hevige tinnitus. Er is al een aanvraag voor Bas, Willem en ik tijdens Cultuur bij je Buur op zondag 14 april. En dat terwijl ik ons optreden van zaterdagavond nog moet voorbereiden. Tien uur ga ik slapen.
Muziek vandaag: het eerste plaatje uit de doos This Was (Jethro Tull), In Flight (Damanek), Ocean Sounds (iamthemorning)

Maandag 12 november:
Alles wel. Op de werkplek weet ik veel te doen. Tussen de middag wandel ik door bos, veld en regen. Alles wel. In de middag doe ik weer veel. Niet alles af en dat hoeft ook lekker niet. Morgen en donderdag heb ik alle tijd om veel in te halen. Half zes thuis. De Vrouw organiseert een kliekendag. De stoof van gisteren gemengd met de linzencurry van vrijdag en het restant bietenrisotto. Salade erbij: klaar. Alles wel. De Vrouw is vanmorgen naar fysio en huisarts geweest. Mogelijk nog een blaasontsteking erbij ook. Niet zo wel. Ik was het weinige af en ga dan hardlopen. Lekker. Nog wat lezen en luisteren en om tien uur weer slapen. Alles wel.
Muziek vandaag: Friendship (Rikard Sjöblom’s Gungfly), Yesterday And Today – A 50th Anniversary Tribute To Yes (allerlei)

Zondag 11 november:
Pas om acht uur wakker. Het voelt goed. Opgeruimd, rustig. Kijk aan. Koffie. Webstek. Dan lees ik verder in het boek van Palin. Meer koffie met De Vrouw. En vinyl. We gaan een klein rondje wandelen. Een park, wat straatjes. Zowaar, deze keer lukt het De Vrouw tot verder dan de hoek van de straat. Het gaat zelfs redelijk goed. Thuis nog meer koffie en vinyl. De Zoon is er om kwart voor een voor de lunch. Die nuttigen we. Ik was af, hoor nog wat vinyl, lees weer een hoofdstuk en ga dan op tijd het avondeten maken. Pruttelpot, vandaar. Runderlappen braden, ui en knoflook erbij, veldsla, water, tomatenpuree, tijm en dan twee uur pruttelen maar. Ik ga weer lezen en luisteren. Dan een salade maken: bosui, komkommer, kaki. Naan in de oven. Kwart over zes zitten we aan tafel. Goede pruttelpot. Restant fruitsalade van gisteren erbij. Ik was af, breng afval naar de groencontainer (heel even is de regen gestopt) en dan lees en luister ik weer verder tot tien uur en nou ja: bedtijd.
Muziek vandaag: Portraits (Vangelis), Rosetta (Vangelis), Obscure Alternatives (Japan), Quiet Life (Japan), I Second That Emotion (12″ single) (Japan), Assemblage (Japan), Gentlemen Take Polaroids (Japan), Tin Drum (Japan), Ghosts (12″ single) (Japan), The Unconsolable Secret (Glass Hammer), Silhouettes (Klaus Schulze)

Zaterdag 10 november:
Weer om kwart over zeven goed wakker en op. Koffie. Webstekken. Krant. Meer koffie met De Vrouw, plus wat vinyl. Dan wandel ik een rondje langs de biowinkels en vervolgens over de markt. De Zoon is er om een uur voor een lunch. Afwas. In de middag zien we de bluray van Steven Wilson in de woonkamer. De grote televisie geeft perfect beeld, mooi scherp en het is duidelijk wat een schitterend document de concertfilm is. Het geluid is echter niet zo goed, weinig laag, nogal blik en de helft van de vele partijen is nauwelijks te horen. Kwart over vijf is het klaar en dan wil ik nog uitgebreid koken. Eerst de knoflookyoghurtsaus. Dan de fruitsalade van ananas, aardbei en framboos, gevolgd door de salade van bosui, komkommer en tomaat. Vervolgens de bietenrisotto met champignons en ten slotte bak ik de lamsshoarma. Kwart voor zeven zitten we aan tafel en eten we de boel grotendeels op. Ik was af en ga daarna mijn ronde hardlopen. Het heeft de halve dag geregend, maar nu is het droog en aangenaam. Pas als ik thuis kom, gaat het net weer regenen. Mooi. Ik lees (in Erebus van Michael Palin) en luister nog wat en ga nog voor half elf naar bed. Moe, nog gespannen en angstig.
Muziek vandaag: 1492 (Vangelis), Blade Runner (Vangelis), Live 1980-86 (Joe Jackson), de bluray Home Invasion – In Concert at The Royal Albert Hall (Steven Wilson), het plaatje dat met de PROG mee kwam, The Sea Within (The Sea Within)

• • •
 

05-11-2018

Agenda 2019

Filed under: AGENDA! Nieuws - News — bazbo @ 09:24

Januari:
1 januari (di) – open huis
9 januari (wo) – Klein Orkest – De Spiegel, Zwolle
11 januari (vr) – Orgel Vreten – Gigant, Apeldoorn
19 januari (za) – huiskameroptreden van Bas, Willem en ik tijdens ‘Cultuur bij je Buur light’. Nadere bijzonderheden volgen nog.
30 januari (wo) – met Kunst-Zinnig-Brein naar het Nursing Congres in Ede
30 januari (wo) – Ensemble Insomnio plays Frank Zappa: The Yellow Shark – Muziekgebouw aan ’t IJ, Amsterdam

Februari:
18 februari – Steven Wilson – Koninklijk Circus, Brussel
19-22 februari – naar Luxemburg

Maart:

April:
13-14 april (za-zo) – Bas, Willem en ik (ook) nemen deel aan het evenement ‘Cultuur bij je Buur’ – Apeldoorn
14 april (zo) – Bas, Willem en ik tijdens het evenement ‘Cultuur bij je Buur’ – Loenenseweg 50, Beekbergen (Bibliotheekruimte van zorginstelling Atlant, ter gelegenheid van de opening van de Groot-Letter-Bibliotheek!)
22 april (ma) – Steve Hackett – Kursaal, Oostende

Juli:
8-26 juli – vakantie
12-17 juli (vr-di) – Schwerin
19-21 juli (vr-zo) – Zappanale 30 – Bad Doberan

September:
6-8 september (vr-zo) – Rick Wakeman – Tintagel, UK (?)

Verwacht in 2020:

• • •
 

03-11-2018

B-log: 3 t/m 9 november 2018

Filed under: B-log 2018 — bazbo @ 16:50

Vrijdag 9 november:
Kwart over zeven op. Koffie. Werk voor de Kap. Met De Vrouw vinyl draaien. Telefoon van Onze Vader. De auto is verkocht, hij heeft de garage opgeruimd en de huur opgezegd. Voor een schoonmaakster kiest hij de optie dat wij de onze navragen of die nog iemand weet. Verder klinkt hij redelijk goed. Mooi. Eind van de ochtend rond ik mijn werk voor de Kap af. We lunchen eenvoudig. Na de afwas wandel ik langs het kanaal naar een supermarkt. Thuis even lezen en dan avondeten maken. Ik vul paprika’s met de stoof van gisteren en maak een linzen-courgettechili en een salade van bosui en komkommer. De Zoon is er om half zes. We eten de boel op. Ik was af. De Vrouw gaat oppassen bij De Neven. Ik werk de webstek bij, zie een muziekdvd, lees en luister nog heel iets en ga dan slapen. Nog altijd wat opgejaagd en gespannen en gierende tinnitus, maar langzaam komt er ruimte in mijn hoofd. ’t Is allemaal wat.
Muziek vandaag: Chariots Of Fire (Vangelis), Soil Festivities (Vangelis), Night Rains (Janis Ian), The Crystal Fire (I Spy), The 24 Greatest Songs (Julio Iglesias), I’m The Man (Joe Jackson), Night And Day (Joe Jackson), Body And Soul (Joe Jackson), Blitzmash (Amsterdam Klezmer Band), de dvd die mee kwam met Second Album (Curved Air), Chronomonaut (Glass Hammer)

Donderdag 8 november:
De bus staat in de file, daarom ben ik een half uur later op de werkplek. Het betekent vandaag een race tegen de klok. Ik val van het een in het ander en weet alles maar net af te krijgen. Tussen de middag wandel ik wel door veld en bos en zon. Om kwart voor zes ben ik thuis. Ik ben enorm moe, sta wankel op mijn benen en merk dat ik me instabiel, opgejaagd en gespannen voel. De Vrouw serveert een stoofpot van schnitzel, koolraap en abrikozen. Best goed. Erbij een fikse salade. Ik was af en ga dan een ronde hardlopen. Die lukt goed. Thuis de webstek bijwerken, wat lezen (PROG = uit) en luisteren en dan toch heel op tijd naar bed.
Muziek vandaag: Stupid Dream (5.1 surround mix) (Porcupine Tree), Cinemage (Ryuichi Sakamoto)

Woensdag 7 november:
Geen wekker, toch om kwart over zeven op. Ik doe alvast wat werk voor de Kap. Kwart voor negen ben ik daar op kantoor. Na wat koffie ga ik er aan de slag en anderhalf uur later wandel ik via de biowinkel naar huis. Daar koffie, wat vinyl en een eenvoudige lunch met De Vrouw. Half twee ben ik bij het internetbedrijf dat Kunst-Zinnig-Brein helemaal AVG-bestendig gaat maken. Ank is er ook. Na afloop drinken we thee in de aanpalende galerie en bespreken we allerlei zaken. Even na vijf ben ik weer thuis. Ik warm de soep van gisteren op en vul die wat aan. We eten alles op en ik was het weinige af. Dan werk ik de webstek van Kunst-Zinnig-Brein bij en die van mezelf ook. Rond acht uur heb ik tijd en gelegenheid om wat te lezen en te luisteren tot het weer tien uur is.
Muziek vandaag: Beginnings (Steve Howe), The Steve Howe Album (Steve Howe), Eternal Wheel (Ozric Tentacles), Zappe Zappa (Pierrejean Gaucher)

Dinsdag 6 november:
Het belooft mooi weer te worden vandaag. Als ik op de werkplek kom, is het net een beetje licht. Daar weet ik weer veel te doen. Binnen. Tussen de middag wandel ik door het bos en de zon. Erna werk ik weer veel. Om kwart voor zes ben ik thuis en is het donker. Ook in huis. Wacht, De Vrouw appte dat ze weer aan de antibiotica zit omdat de wondroos weer heeft toegeslagen. Oei. Ze ligt dan ook in bed. Het betekent dat ik het avondeten ga maken. Ik ga gelijk aan de slag. Alles voor bamisoep is in huis. De Zoon is er om kwart voor zeven en dan kunnen we ook aan tafel. Mooi. De Vrouw eet een hapje mee, maar het lukt niet echt. Ik was af, breng afval naar de containers en dan is het bijna acht uur en ga ik nog een ronde hardlopen ook. Ik heb het nodig, merk ik. Mijn hoofd zit vol, ik heb het idee dat ik van alles moet, voel me opgejaagd, maak me zorgen om De Vrouw en Onze Vader en word er emotioneel van. Het lopen gaat nog redelijk ook. Thuis heb ik dan nog tijd en gelegenheid om wat te lezen en te luisteren totdat het wat na tienen is en ik De Vrouw vergezel in bed.
Muziek vandaag: In Flight (Damanek), Reinvention (Gryphon)

Maandag 5 november:
Het is niet meer zo heel koud. Op de werkplek is het aanvankelijk stil. Niet dat er niets te doen is; integendeel. Ook bel ik voor Onze Vader naar het Wmo-loket om een indicatie aan te vragen voor hulp bij het huishouden. Blijkt dat de eigen bijdrage toch nog naar inkomen is en mogelijk wel eens schrikbarend hoog kan zijn. Dan maar anders; wellicht dat onze eigen schoonmaakster nog een gaatje heeft of anders iemand weet.Tussen de middag wandel ik door veld en bos. Ook in de middag ben ik lekker bezig. Ik kom weer aardig op orde en haal wat achterstallig werk in. Niet alles. Morgen verder. Op de terugweg haal ik in de platenwinkel Home Invasion, de weergave van de derde avond in the Royal Albert Hall van Steven Wilson in maart. Daar waren we bij. Half zes ben ik thuis. Ik lees de krant, warm het eten van gisteren en eergisteren op en eet. Dan was ik af, doe ik een en ander aan de webstek en hoor die nieuwe aanwinst. Mooi. De Vrouw is er om half negen. Bijkletsen en dan weer verder lezen tot het tien uur is.
Muziek vandaag: In Flight (Damanek), Home Invasion – In Concert at The Royal Albert Hall (Steven Wilson)

Zondag 4 november:
Kwart voor acht ben ik op. Koffie, webstek en wat zaken voor Onze Vader uitzoeken. Ook lees ik het zeer vermakelijke boek van Eric Idle uit. Nog meer koffie met De Vrouw. En vinyl draaien. De Zoon is er om een uur voor een lunch. Aansluitend wandelen we gedrieën naar een klerenwinkel om met De Zoon wat wintergoed te bekijken. Zowaar, hij kijkt. En koopt. Dan gaat hij weer naar huis. Ik ga wat lezen in de PROG die donderdag binnen kwam, hoor wat vinyl en eind van de middag bel ik Onze Vader. Ik vertel over de mail die ik hem vanmorgen heb gestuurd. Die heeft hij nog niet gezien. Niet erg; ik leg uit hoe hij hulp bij het huishouden kan aanvragen via de Wmo bij de gemeente. We spreken af dat ik morgen ga bellen om een afspraak bij hem thuis te maken. Ik merk dat hij het waardeert. Hij is nog wat overrompeld door zijn verminderde zicht en moet erg wennen aan een nieuwe manier van kijken en ervaren. In de praktijk loopt hij tegen veel dingen aan; aan de andere kant redt hij het nog steeds. We hebben snel weer contact. Dan ga ik eten maken. De boerenkoolschotel, is dat goed? Ook komt er een salade bij van bosui, komkommer, tomaat en augurk, plus het restant van de fruitsalade van gisteren. We tafelen uitgebreid na, dan was ik af en heb ik nog een uurtje of wat om te lezen en te luisteren tot het tien uur is en het weekend voorbij.
Muziek vandaag: async (Ryuichi Sakamoto), Warp (Jon Balke), Country Airs (Rick Wakeman), The Luxury Gap (Heaven 17), Take It From The Boys (Marcia Hines), Hai Hai (Roger Hodgson), Atavachron (Allan Holdsworth), Sand (Allan Holdsworth), Whitney Houston (Whitney Houston), Coma Divine (Porcupine Tree), Earth (Vangelis)

Zaterdag 3 november:
Kwart over zeven wakker. Redelijk goed geslapen. Acht uur loop ik mijn ronde hard. Het is heel koud, maar daar merk ik niet veel van. Het lopen gaat aardig goed. Koffie met De Vrouw en wat vinyl draaien. Vervolgens fiets ik naar de slager, biowinkel en twee supermarkten. De Zoon is er na half twee. Ik heb dan brood bij de Turkse bakker op de hoek gehaald. Na het eten gaan De Zoon en De Vrouw een auto schoonmaken. Ik wandel naar de markt voor allerlei fruit en heb dan nog een stukje van de middag om wat te ontspannen. De Vrouw is terug om kwart voor vijf. Nog even lezen en dan ga ik eten maken. Eerst de salade van bosui, komkommer, tomaat en walnoot, dan pastinaken koken en die vervolgens opbakken met rode ui en een roomsaus, ondertussen de kipbeenham braden en een fruitsalade van aardbei, braam en framboos maken. Half zeven zitten we aan tafel en eten we de boel niet helemaal op. Ik was af en breng afval naar de container. Dan werk ik de webstek bij en zie ik een concertfilm. Uiteindelijk lees ik nog heel even voordat ik nog voor elf uur in bed lig.
Muziek vandaag: het derde plaatje van de set Between The Silence (Travis & Fripp), There’s A Whole Lot Of Love (Guys ‘n’ Dolls), Together (Guys ‘n’ Dolls), Music inspired by Lord Of The Rings (Bo Hansson), Moviestar (Harpo), Culcha Vulcha (Snarky Puppy), Phileas Band (Pierrejean Gaucher), de bluray die mee kwam met de set Meltdown – Live in Mexico (King Crimson)

• • •
 

02-11-2018

Draai hier al je vinyl uit je platenkast – november 2018

Filed under: Muziek - Draai al je vinyl — bazbo @ 17:56

Ja, ik draai al mijn vinylplaten. Iemand op het FOK!forum was op 4 juni 2018 een project begonnen: hij draaide alle grammofoonplaten uit zijn kast van voor naar achter. Dat wilde ik ook! Maar ik had veel bezwaren. Op vrijdag 17 augustus gooide ik alle bezwaren aan de kant. Hieronder zie je welke platen ik draaide en bij iedere plaat vertel ik iets.

Yep, I’m playing all my vinyl records. Someone on the forum of the website FOK! started a project on June 4, 2018: he was playing all the records from his shelves in chronological order. I wanted to do that too! But I could only think of many, many objections. On Friday, August 17 2018, I threw all these objections aside. Below, you can see which records I played and I’m telling something with every record (in Dutch).

Vrijdag 16 november 2018

bazbo 0244: Keith Jarrett – G.I. Gurdjieff – Sacred Hyms

Ook een mooie. Deze kocht ik op 11 april 1988, de dag dat mijn kleine broertje volwassen werd. Mijn versie is een originele op het Duitse ECM-label uit 1980. Jarrett speelt hier het werk van G.I. Gurdjieff (de goeroe van o.a. Robert Fripp en David Sylvian). Dit is meer verstilde, bijna pastorale pianomuziek. Ideaal voor de zondagmorgen. En het is pas vrijdag. Nou ja. Bek dicht. Genieten.

Vrijdag 16 november 2018

bazbo 0243: Keith Jarrett – Concerts

DIt blijkt wel een beetje vreemde te zijn. Oorspronkelijk was dit concert uit Bregenz, opgenomen op 28 mei 1981 onderdeel van een driedubbelelpee uit 1982, met daarop ook een concert uit München van juni 1981. Dit concert verscheen dus ook apart op elpee. Ik kocht deze op 13 april 1989. Er zit zo’n knipje rechts onderin de hoes en het was een goedkopie, herinner ik me. Heel veel gedraaid, deze. Het stuk Untitled vond ik altijd heel intrigerend en ik heb het idee destijds op mijn Philicorda-orgeltje proberen te kopiëren. Niet dat het lukte, overigens.

Vrijdag 16 november 2018

bazbo 0242: Keith Jarrett – The Köln Concert

Klassieker. Jarrett improviseert hier een dik uur bijeen op zijn piano. Hoewel, ik verdenk hem ervan dat hij sommige loopjes en riedeltjes wel vaker gebruikte, zó vloeiend gaat het allemaal. Dat gekreun van hem erdoorheen neem ik maar graag voor lief, al vind ik het beeld dat hij destijds opstond van zijn kruk om zijn piano met suggestieve heupbeweginen te lijf te gaan wel wat ver gaan. (En dat zegt een Keith Emerson-fanaat.) Ik kocht mijn dubbelelpee op 21 augustus 1985 en het is een van de vele Duitse versies die in 1975 op het ECM-label verscheen. Geen idee meer hoe ik er ooit bij kwam om dit te kopen. Prachtplaat. Niet voor niets een klassieker.

Vrijdag 16 november 2018

bazbo 0241: Keith Jarrett & Jack DeJohnette – Ruta And Daitya

O, wordt het zo’n dagje. Niet erg. Dit is het betere pieljazzwerk. Jarrett op piano’s en DeJohnette op allerlei percussie. De grotendeels geïmproviseerde muziek springt echt alle kanten op. Intrigerend, bij vlagen abstract en soms bloedmooi. Leuk! Ik kocht deze elpee op 8 september 1986 en het blijkt een originele Amerikaanse versie uit 1973 te zijn, maar wel degelijk van het ECM-label. Latere versies van de plaat hadden een heel andere hoes.

Woensdag 14 november 2018

bazbo 0240: Jean-Michel Jarre – The Concerts In China

Ergens begin vorig decennium pikte ik deze uit de verzameling van iemand die alle vinyl weg ging doen. Malloot. Ik had dit album van Jarre al gehoord toen hij uitkwam in 1982 en vond het wel intrigerend. Nooit gekocht, echter. Nu had ik ‘m. Dit is de ‘tweede’ Nederlandse versie (de eerste had de Franse titel). Mooie concertenregistratie. Blijft krachtige muziek. Jarre is en blijft een pionier in de elektronische muziek. Daar kunnen al die house- en elektronicabroekjes wat van leren. Denk ik. Ik weet niks van house- en elektronikabroekjes.

Woensdag 14 november 2018

bazbo 0239: Al Jarreau – Boogie Down (12″ single)

Een maxisingle van De Vrouw. Boogie Down was geloof ik wel een hit van meneer Jarreau. Ik ben niet zo thuis in zijn oeuvre en voel ook niet zo de behoefte dat wel te zijn of te worden. Leuke plaat. Lekker snel afgelopen.

Woensdag 14 november 2018

bazbo 0238: Japan – Exorcising Ghosts

Op 23 juni 1987 kocht ik bij Free Record shop dit verzamelalbum. Lijkt op het eerste gezicht wat overbodig, maar er staat toch weer uniek materiaal op, dat weer niet te vinden is op de reguliere studio-elpees van de band. Zo is er het instrumentaaltje A Foreign Place, het meeslepende Life Without Buildings en de alternatieve versie van The Art Of Parties. De plaat verscheen in 1984 en ik heb een Europese versie. Ha, er is een of andere malle Italiaan die er tachtig dollar voor vraagt! Zo bijzonder lijkt me deze plaat nou ook weer niet. Ik heb hem grijsgedraaid, want her en der slaat hij over, maar ik heb de naalddruk van mijn platenspeler op z’n allerlichtst gezet. Klinkt nog goed, verder!

Woensdag 14 november 2018

bazbo 0237: Japan – Oil On Canvas

Op 23 februari 1988 kocht ik deze liveplaat van Japan uit 1983, opgenomen in de Hammersmith Odeon, Londen in 1982. Heel erg live klinkt hij overigens niet. De drums lijken nogal voorgeprogrammeerd en het publiek is in geen velden of wegen te bekennen. Toch staan er bijzondere stukjes op. Het openings- en slotinstrumentaaltje, bijvoorbeeld. En het halverwege-instrumentaaltje. Die zijn dan ook niet live, maar in de studio opgenomen. De versie van Ghosts en Nightporter voegen wel degelijk iets toe aan de originelen. Ik heb een Canadese versie uit 1983. Klinkt nog altijd fantastisch. Alles bij elkaar: mooie plaat.

Zondag 11 november 2018

bazbo 0236: Japan – Ghosts (12″ single)

Hier, het minimeesterwerk van zichzelf. Ik kocht deze maxisingle op 25 september 1987 en verhip, ik blijk een originele allereerste Britse versie uit 1982 te hebben. Is het titelnummer al fantastisch, voor mij bleek de B-zijde een ware openbaring. Onder de titel ‘The Art Of Parties (version)’ openbaart zich een gierend meeslepende versie van het nummer. Dit, ja dit was mijn lijflied. ‘I’m burning for the art of parties’, dat paste jarenlang heel goed bij mij. Gelukkig kreeg ik bijna vijf jaar geleden ernstige psychische klachten.

Zondag 11 november 2018

bazbo 235: Japan – Tin Drum

Ja, dit gaat nu werkelijk de goede kant op! De band heeft nu definitief afscheid genomen van gitarist Rob Dean en legt zich voornamelijk toe op de synthdrums van Steve Jansen, de maniakale bas van Mick Karn, de obscure toetsengeluiden van Richard Barbieri en De Stem. De ethnische (vooral Japanse) invloeden zijn duidelijker aanwezig dan ooit op dit album. Slechts hoogtepunten op deze plaat. Sons Of Pioneers blinkt uit door de monsterbas, de drums in Visions Of China denderen door de kamer, het irritante deuntje van Canton wil maar niet uit mijn kop en Ghosts? Ghosts is een sinister minimeesterwerk van zichzelf. Opener Art Of Parties is jarenlang mijn lijflied geweest (zij het niet deze albumversie, maar het alternatief komt later). Alles klopt. Mijn enige probleem met het album is: te kort. Ik kocht Tin Drum op 22 maart 1988 en het staat nog altijd hoog genoteerd in mijn lijst van favoriete platen.

Zondag 11 november 2018

bazbo 0234: Japan – Gentlemen Take Polaroids

Nu gaat het echt de goede kant op! De gitaar is bijna helemaal weg, zodat alle nadruk ligt op de groove en De Stem. Dit album was zo’n beetje de doorbraak. De glamrock is verdwenen en de ‘new romantics’-stijl lijkt de band een volwassener imago te geven. Er staat prachtig spul op deze plaat. Waar te beginnen? Gewoon bij het begin en dan lekker uitluisteren. Ik kocht mijn plaat op 25 februari 1988 en het is een ‘misprint’! Schijnt dat David Sylvian op het laatste moment ervoor koos om het stuk Some Kind Of Fool van het album af te halen en in plaats daarvan kwam Burning Bridges, maar een deel van de hoezen was al gedrukt. Op het label staat het wel goed. Ik geloof niet dat mijn plaat daardoor meer waard is en dat interesseert me eigenlijk ook niet. Want wat een mooi album is dit nog altijd. Swing, Methods Of Dance, Nightporter, …

Zondag 11 november 2018

bazbo 0233: Japan – Assemblage

Een verzamelplaat uit 1981, met voornamelijk spul van de eerste drie elpees en de singles. Die singles had ik niet en dus was dit album een mooie aanvulling toen ik hem kocht op 2 februari 1988. Ook dit keer heb ik een heruitgave, nu uit 1985. Plaatkant 1 kent spul van de eerste twee elpees; de tweede kant heeft Quiet Life en de ‘new wave’ singles.

Zondag 11 november 2018

bazbo 0232: Japan – I Second That Emotion (12″ single)

Op 29 januari 1988 vond ik deze maxisingle in de uitverkoopbakken bij Free Record Shop. Gelijk meenemen. Het is een heruitgave van een jaar ervoor. Ik had toen het titelnummer nog niet gehoord. Op de b-kant een remix van All Tomorrow’s Parties. Ook mooi. Leuk hebbeding.

Zondag 11 november 2018

bazbo 0231: Japan – Quiet Life

Hoor, dit lijkt er al meer op. Dit was de eerste Japanplaat die ik ooit hoorde. De plaat is van 1979. De gitaar is wat minder prominent aanwezig, om plaats te maken voor de synthesizers, de sequencer, de orkestraties, de piano en De Stem. Het titelnummer was een bescheiden hit en voor mij is de cover van All Tomorrow’s Parties een hoogtepunt. Ik kocht mijn goedkope heruitgave van deze elpee uit 1984op 30 december 1987. Om redenen die er nu niet toe doen, kan ik het nog altijd nauwelijks droog houden bij The Other Side Of Life. Prachtplaat.

Zondag 11 november 2018

bazbo 0230: Japan – Obscure Alternatives

Ik zou toch zweren dat ik de eerste plaat van Japan (Adolescent Sex) ook had! Waar is die gebleven? Ik heb zojuist de gehele platenkast doorgebladerd, maar: onvindbaar. Wat zou kunnen: tijdens de verhuizing anderhalf jaar geleden bij het inpakken van grammofoonplaten in kratten, dat hij in een andere krat terecht is gekomen (‘oei, deze japanplaat past net niet meer in deze krat erbij, nou dan zet ik hem even in een andere krat, komt later wel weer dat ik hem alfabetische en chronologisch terugzet’). Maar in de hele verzameling: niets. Zou ik hem aan iemand hebben uitgeleend? Ik kan me niet herinneren in de afgelopen dertig jaar een grammofoonplaat aan iemand te hebben uitgeleend. Zou hij gejat zijn? Zou niet weten door wie of hoe. Tijdens de verhuizing anderhalf jaar geleden was ik de enige die met de kratjes sjouwde, dus mijn rug ligt aan gort, niet die van een eventuele dief. Nou ja. Ik heb het hele oeuvre van Japan toch ook op cd, sommige platen zelfs twee of drie keer. Dit hier is de tweede Japanplaat, uit 1978. De band bevond zich nog in het glamrocktijdperk. Mijn versie is een heruitgave uit 1984. Ik ontdekte Japan ergens in 1985, maar ben de platen pas gaan kopen vanaf 1986, toen ik het solowerk van David Sylvian ging beluisteren. Deze kocht ik pas op 25 februari 1988. Ik vind de latere platen nog altijd beter, maar nu ik deze weer eens terug hoor, staat er best goed spul op, ondanks dat De Stem nog niet is wat hij later gaat zijn.

Zaterdag 10 november 2018

bazbo 0229: Joe Jackson – Live 1980/86

In het voorjaar van 1988 heb ik nog niet zo heel veel werk van Jackson gehoord, tot ik op tv een documentaire of reportage zie over zijn tour van dat moment. Rond die tijd komt dit dubbellivealbum uit. Ieder van de vier plaatkanten is gewijd aan een andere tour en dus klinkt iedere plaatkant heel anders. Kant 1 verslaat de Beat Crazy-tour en het geluid is rauw en punky. De volgende twee plaatkanten zijn akoestischer, ruimtelijker en organischer omdat de gitaar ontbreekt en de vierde plaatkant is sober, maar intiem en sfeervol. Ik kocht de plaat op 19 april 1988.

Vrijdag 9 november 2018

bazbo 0228: Joe Jackson – Body And Soul

Op deze plaat uit 1984 gaat Jackson weer een stapje verder. De gitaar is terug, zij het spaarzaam, en de nadruk ligt dit album op de blazers. Lekkere tetterdetetplaat! Ook weer een paar leuke hitjes. Ja, deze hebben we hier dubbel in huis. De Vrouw kocht destijds de Europese versie; ik nam een exemplaar mee uit de verzameling van iemand die alles weggooide. Mijn versie is er eentje uit Joegoslavië; op de hoes staat: ‘Produkcija gramofonski pionca Radio-televisije Beograd, Beograd, Makedonska 21’. Het zal.

Vrijdag 9 november 2018

bazbo 0227: Joe Jackson – Night And Day

Dit is Jackson van een geheel andere orde. Op deze plaat uit 1982 is geen gitaar te horen. Dat maakt het geenszins tot een minder energiek album; wel klinkt hij heel anders dan bijvoorbeeld I’m A Man. Organischer, ruimtelijker, meer dynamiek of zo. Kan het ook schelen. Veel grote bekende stukken staan erop. Mooi werk. De Vrouw kocht deze plaat ooit en het blijkt een allereerste Britse versie te zijn. Het lied A Slow Song was onze eerste gezamenlijke zwijmelaar.

Vrijdag 9 november 2018

bazbo 0226: Joe Jackson – I’m The Man

‘Lyrics etc. inside’. Mooi niet. Ik heb dan ook een goedkopie. Kocht hem op 19 mei 1990, zie ik nu. Toen waren we ook al volop bezig met cd’s kopen, dus ik vermoed dat ik deze ergens in de uitverkoopbakken heb gevonden. Heerlijk energieke plaat van Jackson uit 1979. Ook lang niet gehoord.

Vrijdag 9 november 2018

bazbo 0225: Julio Iglesias – The 24 Greatest Songs

Deze is van De Vrouw. Ik zet geen Youtubefilmpjes hieronder.

Vrijdag 9 november 2018

bazbo 0224: I Spy – The Crystal Fire

Hé, een Nederlandse progband. Geen idee meer hoe ik hieraan kwam, hoe ik van ze hoorde en deze plaat kocht op 17 februari 1990. Klopt die datum wel? Misschien had ik ooit eens een recensie of zo gelezen in een Music Maker, een tijdschrift waarop ik een tijdje geabonneerd was, halverwege-eind jaren tachtig. Nooit meer iets van deze band gehoord, overigens. Plaat is wel gaaf, niet al te zware prog, toegankelijk, beetje een mix van It Bites en Simple Minds. Of weet ik ook veel. Niet verkeerd, in ieder geval. Volgens Discogs is er ooit maar één vinyl en één cd uitgegeven. Die vinylversie heb ik dus. Grappig: de elpee komt uit 1988, maar het singletje Last Dance verscheen al in 1986! Leuk om weer eens te horen.

Vrijdag 9 november 2018

bazbo 0223: Janis Ian – Night Rains

Hoor, een alleraardigste elpee uit 1979, van De Vrouw. Mevrouw Ian maakte mooie liedjes die goed in elkaar zitten. Op deze plaat een paar kleine gastrollen voor Mike Manieri, Harold Faltermeyer en Chick Corea. Paar hitjes erop ook. Zoete plaat, voelt goed zo voor het weekend.

Woensdag 7 november 2018

bazbo 0222: Steve Howe – The Steve Howe Album

Meneer Howe, dit gaat de goede kant op! U zingt hier maar één klein stukje van een paar regels en dat doet u niet eens onverdienstelijk. Fijn dat u de zang in het andere vocale nummer overlaat aan Claire Hamill. Niet de minste. Net als Ronny Leahy, Clive Bunker, Bill Bruford en Patrick Moraz, die elders op de plaat een gastrolletje vervullen. De rest van uw album uit 1979 vind ik ook prachtig. Ik kocht de plaat op 23 mei 1984 en ik herinner me dat hij duur was, bijna dertig gulden. Prijzig voor een enkele elpee. Maar het was het dubbel en dwars waard! Cactus Boogie, Diary Of A Man Who Vanished, Meadow Rag en The Continental zijn korte stukken die meteen blijven hangen. Double Rondo is een bijna klassiek werk voor vijftig koppen tellend orkest en elektrische gitaar. Maar voor mij is het hoogtepunt het akoestische Surface Tension. Toen ik u ergens rond 2006 of zo zag spelen in De Bosuil in Weert, schreeuwde ik vanuit het publiek om dit stuk. ‘That’s a hard one,’ zei u. Maar u speelde het vervolgens en volgens mij helemaal foutloos. Iets later stelde u een vraag aan het publiek: ‘What’s the title of my seventh solo album?’ Ik riep maar wat: ‘The Grand Scheme Of Things!’ en had het nog goed ook. (Het was enige soloalbum van u dat ik nog niet had.) Ik mocht op het podium komen en kreeg de toen recent verschenen dvd van uw band, die ik naderhand door u liet signeren. Uw hand schudden mocht ik dan weer niet, maar een high five kon er gelukkig wel af. Een paar jaar later trof ik u ’s morgens vroeg, de dag na een optreden van Asia, in een hotel in Tilburg bij het ontbijtbuffet: ‘Hey, it’s you!’ zei u. ‘Yeah, you recognize me, but this time I recognize you too!’ Even later zaten we samen aan de ontbijttafel wat te praten en na een minuut of tien kregen we gezelschap van ene Carl Palmer. Doet u hem de groeten als u hem weer eens ziet?

Woensdag 7 november 2018

bazbo 0221: Steve Howe – Beginnings

Ah, de (eerste) soloplaat van Howe. In 1975 maakten alle leden van Yes een soloplaat. Die van Anderson hebben we al gehoord; nu is Howe aan de beurt. De grote kritiek op dit album destijds was dat Howe zingt. Ik vond dat nooit zo erg, maar nu, nu ik de plaat bijna vijfentwintig jaar niet heb gehoord, snap ik het wel. Tenenkrommend is het nog net niet, maar lekker? Nee. Op de tweede plaatkant valt het allemaal wel mee, overigens. Het gitaarwerk daarentegen is schitterend. Gastbijdragen zijn er van Yes-vriendjes Bill Bruford, Alan White en Patrick Moraz. De hoogtepunten zijn de instrumentaaltjes. Het titelnummer met strijkorkestje en het solostukje Ram. Ik kocht mijn Canadese versie uit 1975 op 13 juni 1985 en hij ziet er nog als nieuw uit.

bazbo 0220: Whitney Houston – Whitney Houston

Deze plaat uit 1985 is van De Vrouw. Goh. Hitjes erop. Plus andere in mijn oren nietszeggende liederen. Gelukkig zitten we na te praten en praten we over belangrijke zaken des levens erdoorheen. Zo merken we niet dat deze plaat speelt. Deze is ook weer gedraaid. De zondagavond is begonnen.

Zondag 4 november 2018

bazbo 0219: The Hooters – Satellite (12″ single)

Hitje uit 1987. Mijn broer had destijds de elpee gekocht en die had ik gehoord. Viel me wat tegen, maar het hitje was gaaf. Toen ik op 18 oktober 1989 ergens deze maxisingle zag staan voor een paar gulden, nam ik hem mee. Op de B-kant staan twee stukken: One Way Home en All You Zombies en inderdaad, die vallen me wat tegen. Maar het hitje vind ik nog altijd gaaf.

Zondag 4 november 2018

bazbo 0218: Allan Holdsworth – Sand

Kijk, meer van het mooie werk van Holdsworth. Op deze plaat is de balans tussen de vloeiende giergitaar en de weirde Synthaxe beter. Er staat waanzinnig spul op. Ik mocht heer Holdsworth twee maal horen in Gigant, hier in ons zo majestueuze Apeldoorn. De eerste keer trok ik het niet echt. De themaatjes van ieder stuk vond ik mooi, maar al snel deed hij zijn ogen dicht en wriemelde hij er urenlang op los. Reuzeknap, maar na een paar minuten raakte hij mij kwijt. Het spel van Johnson en Husband was geweldig, dus probeerde ik me daarop te concentreren. De tweede keer, een paar jaar later, had hij me beter te pakken. Ik had meer van de man gehoord en kon nu volledig meegaan in zijn bizarre improvisaties. Na afloop sprak ik hem; hij voelde zich duidelijk erg ongemakkelijk toen ik mijn bewondering uitsprak en hem mijn zojuist aangeschafte cd liet signeren. Er gaan verhalen dat hij in het leven helemaal niets kon, overal een puinhoop van maakte, op één uitzondering na: gitaar spelen. Hij overleed op 15 april 2017 en de wereld verloor met hem een briljant muzikant.

Zondag 4 november 2018

bazbo 0217: Allan Holdsworth – Atavachron

Hoera! Daar is hij. Grootmeester Allan Holdsworth is een van mijn grote helden (geworden). Ik maakte kennis met hem door zijn vloeiende en gierende gitaarwerk op Feels Good To Me van Bill Bruford. Zo kwam ik bij de eerste UK-plaat en voor ik het wist had ik een paar soloplaten in huis. Atavachron komt uit 1986 en kocht ik op 11 november 1988, een Europese versie. Het was de eerste plaat waarop Holdsworth de Synthaxe gebruikte, een nogal futuristisch uitziende gitaarsynthesizer. Een succes is dat ding nooit geworden, maar Holdsworth haalde er met zijn vloeiende stijl mooie dingen uit. Op deze plaat spelen niet de minsten mee: Chad Wackerman, Gary Husband, Jimmy Johnson, Tony Williams en Alan Pasqua. Dit is het betere fiedeljazzrockgepiel!

Zondag 4 november 2018

bazbo 0216: Roger Hodgson – Hai Hai

In 1987 bracht Roger Hodgson dit album uit. Het klonk meer als Supertramp dan de latere platen uit de jaren tachtig van Supertramp zelf. Wat wil je ook? De stem is uit duizenden herkenbaar en de songs zijn pakkend en mooi uitgewerkt. Schitterende plaat, die ik kocht op 2 december 1988. Ook lang niet gehoord, bijna vijfentwintig jaar! Voor een youtubefilmpje hieronder weet ik niet welk lied ik eruit moet pikken, want ik vind ze allemaal even goed. Puppet Dance is misschien wel het mooist. Zoek zelf.

Zondag 4 november 2018

bazbo 0215: Marcia Hines – Take It From The Boys

Nog zo’n jaren-tachtig-klapper van De Vrouw. Oerdegelijke soulpop. Niets mis mee. Behalve dan dat ik het na een plaatkant wel heb gehoord. Met grote hit.

Zondag 4 november 2018

bazbo 0214: Heaven 17 – The Luxury Gap

‘Hier was ik helemaal gek van,’ zegt De Vrouw over deze plaat uit 1983. Het is prille elektropop, zoals we die wel meer hoorden in de jaren tachtig. Niet eens slecht, maar bij mij blijft het niet zo hangen. Leuk tijdsbeeld, dat wel.

bazbo 0213: Emmylou Harris – Roses In The Snow

De Vrouw was ook nogal into de country. Deze plaat uit 1978 zit vol met honingzoete liedjes, van traditionele country tot en met een versie van Paul Simon’s The Boxer. Hoewel de plaat uit 1978 komt, was The Boxer pas een single in 1980. Nou vooruit, voor een keertje is veertig minuten mevrouw Harris in ouderwetse cowboystijl niet echt erg.

bazbo 0212: Harpo – Moviestar

De Vrouw moet weer in de kamer blijven om ook deze plaat uit 1975 van voor naar achter te horen.

Zaterdag 3 november 2018

bazbo 0211: Bo Hansson – Music inspired by Lord Of The Rings

Kijk, dit is beter werk. Bo Hansson was een Zwödse toetseneur die in 1970 furore maakte met dit album. Oorspronkelijk verscheen hij in zijn vaderland onder de titel Sagan Om Ringen. In 1972 verscheen de Britse versie die ik heb. Ik kocht hem overigens op 10 maart 1989. En wat een prachtplaat is het. De moog en het orgel maken de muziek heerlijk donker. Er zijn wat opzwepender gedeeltes, maar het merendeel is sinister en duister van karakter. Echte hoogtepunten zijn er niet en dieptepunten al helemaal niet. Dit is zeer atmosferische muziek, die perfect aansluit bij het verhaal dat Tolkien in zijn boek vertelde. Enige probleem met de plaat: hij is veel te kort. Op de geremasterde cd die een paar jaar geleden verscheen, staat nog wat extra materiaal. Bo Hansson maakte hierna nog wat meer soortgelijke platen, maar die benaderden het succes van deze nooit echt, terwijl ze ook echt zeer mooi zijn. De toetsenist overleed op 23 april 2010 in Stockholm.

Zaterdag 3 november 2018

bazbo 0210: Guys ‘n’ Dolls – Together

Grappige titel als je weet dat het sextet was gekrompen tot een kwartet. Dat is dan ook het enige vermakelijke aan deze plaat uit 1978. De krimpende lijn heeft de groep overigens helaas niet doorgezet. Sterker nog: met You’re My World dat op deze plaat staat hadden ze nog een wereldhit ook. Wat dan weer debiel is, is dat de groep tijdens Toppop gewoon met zes man kwam opdagen. Snapt iemand dat? Of komt het omdat de plaat uit 1978 komt en het Toppoptreden uit 1977? Diep ademhalen, deze plaat is gelukkig niet zo heel lang. De Vrouw mag nog altijd de kamer niet uit.

Zaterdag 3 november 2018

bazbo 0209: Guys ‘n’ Dolls – There’s A Whole Lot Of Loving

De Vrouw moet verplicht deze hele plaat (uit 1975, toen de groep nog uit drie koppels bestond) uit horen, voordat ze de kamer mag verlaten.

Vrijdag 2 november 2018

bazbo 0208: GTR – GTR

Deze plaat kocht ik op 29 juli 1986, in de week dat hij verscheen. Ik heb dan ook een Europese versie. Goh. GTR is de band van twee Steves. Hackett kennen we natuurlijk van Genesis (ik toen nog niet zo goed) en Howe is de snarenplukker van Yes. Op de plaat GTR bundelen de heren hun krachten en om zich heen verzamelen ze een topband: bassist Phil Spalding, drummer Jonathan Mover en zanger Max Beacon. Geen toetsen; alle melodieën komen uit de gitaren. Twee solostukken: Hackett To Bits is typisch Hackett (inderdaad) en Sketches In The Sun atypisch Howe (hoewel). De groep scoort zowaar een hit met When The Heart Rules The Mind en tourt door Amerika. Er zijn plannen voor een vervolgplaat, maar Howe vindt het alweer welletjes. Mooie plaat, beetje vergeten. Pakkende composities en fijn samenspel. Het is misschien wat te vol met gitaar, her en der. Absoluut hoogtepunt vind ik afsluiter Imagining.

Vrijdag 2 november 2018

bazbo 0207: Dave Grusin – Mountain Dance

Deze heb ik ook uit de verzameling van iemand die ervan af wilde. Niet dat ik veel heb met dit heel cleane werk van deze pianeur, maar dit album uit 1980 mag er zijn. Er spelen wat groten op mee: Ian Underwood op synths en Marcus Miller op bas, onder anderen. Lekkere jazzrock uit de orde van ‘glad kan ook fijn zijn’. Vooral de toetsenpartijkes bevallen me wel. Het titelnummer klinkt als een ‘grote hit’, maar ik weet niet zo veel van de carrière van Grusin. Nu ik de liner notes lees, ontdek ik dat de muziek live in de studio is ingespeeld en opgenomen. Niet dat ik het hoor, overigens. Mijn versie blijkt een Zwitserse (?) persing te zijn. Leuk voor de statistieken. Houdt u ze wel bij?

Vrijdag 2 november 2018

bazbo 0206: Boudewijn de Groot – Van Een Afstand

Ook van De Vrouw. Dit is een latere plaat uit 1980 en deze vind ik ronduit saai. Het kabbelt allemaal nogal voort. Niet slecht, maar het is allemaal wat eentonig en eenvormig. En die stem gaat me ook de keel uithangen. Gauw weer terug in de kast, straks.

Vrijdag 2 november 2018

bazbo 0205: Boudewijn de Groot – Vijf Jaar Hits

Verzameling van de eerste jaren van de heer De Groot. Geen idee wanneer De Vrouw dit kocht. Voor mijn tijd, in ieder geval, dus meer dan dertig jaar geleden. Vooral het werk van het eerste uur vind ik wel geinig, je hoort zo goed hoe jong meneertje was. Niet dat ik het vaker ga draaien, hoor. Wees niet bang.

• • •