bazbo – de wereld van Bas Langereis

Bas Langereis leest u voor!

14-12-2017

B-log: 16 t/m 22 december 2017

Filed under: B-log 2017 — bazbo @ 19:46

Dit is mijn B-log. Dagelijks verschijnen hier gebeurtenissen, gedachten, gevoelens, stemmingen en stemmingswisselingen. U bent gewaarschuwd.

Bas
5 februari 2017

• • •
 

11-12-2017

Lotgenoten (0008)

Filed under: FOK!publicaties - 2017 — bazbo @ 01:00

Lotgenoten,

De werkzaamheden voor vandaag zaten er weer op.
(more…)

• • •
 

08-12-2017

B-log: 9 t/m 15 december 2017

Filed under: B-log 2017 — bazbo @ 10:31

Donderdag 14 december:
Heb ik geslapen? Ik heb geslapen. Opstaan doe ik ook. Dan naar de werkplek. Mijn hoofd kent weer wat rust en ruimte. Fijn. Op de werkplek van alles te doen. Tussen de middag rijd ik met een collega naar een kerstmarkt in Arnhem-Zuid. Daar mogen we ons eigen kerstpakket samenstellen. Ik koop bij een of andere ondernemer zo’n beetje de gehele voorraad handgemaakte pralines. Met twee flesjes biosap erbij ben ik klaar. Nog heel even terug naar het werk en dan is het tijd voor de terugreis. Zes uur thuis. De Vrouw is naar de jaarafsluiting van haar werk. Voor mij kliekendag: een fiks restant van gisterenavond. Ik ruim alles ook weer op. Eigenlijk zou ik moeten gaan hardlopen, want is al meer dan een week geleden en de straat ziet er redelijk begaanbaar uit, maar ik ben doodop. In plaats daarvan lees en luister ik. Half elf ga ik naar bed.
Muziek vandaag: Dark Side Of The Moon (2011 Experience Edition) (Pink Floyd), The Slow Rust Of Forgotten Machinery (The Tangent), Monochrome (Daniel Cavanagh)

Woensdag 13 december:
Kwart voor acht wakker. Koffie, krant. Dan sla ik de werklaptop open. Ik doe van alles. De Vrouw doet een boodschap. De Zoon is er om twaalf uur. We lunchen. De Zoon en De Vrouw gaan naar de bioscoop. Ik doe van alles. Halverwege de middag is het wat minder nat buiten en ik fiets naar een bouwmarkt. Daar vind ik een kleine kerstboom. Snel weer terug. De Vrouw en De Zoon komen terug. Ik ga avondeten maken. Gehaktballen draaien en braden, een salade van komkommer, bosui, bleekselderij en ei, een tomatensaus met wortel en pastinaak erin. Om zes uur eten we. Ik was af en breng afval weg. Dan ga ik lezen en luisteren. Mijn hoofd zit vol met van alles, ik voel wat druk en er is volop tinnitus. Het giert de bocht uit. Ik ontspan. Tien uur ontspan ik nóg meer.
Muziek vandaag: Pie Jesu (Robert Fripp), Love Cannot Bear (Robert Fripp), Skyscraper Souls – DBA3 (Geoffrey Downes & Christopher Braide), Merry Christmas (single) (Big Big Train), To The Bone (Steven Wilson), Miscelaneous Debris (Primus), Crest Of A Knave (Jethro Tull), The Myths And Legends Of King Arthur And The Knights Of The Round Table (rerecording) (Rick Wakeman), Tender Extinction (Steve Jansen)

Dinsdag 12 december:
Net als ik me omdraai gaat de wekker. O. Vanmorgen mooi op tijd op de werkplek. Gekke dag die in het teken staat van een ludieke actie van Kunst-Zinnig-Brein. Rond het middaguur schildert Ellert-Jan ter plekke een kunstwerk. De eerste verfstreek zet Julianne, Raad van Bestuur. Zowaar, er zijn mensen om te kijken en we verkopen loten. Ik ben vooral lekker op de achtergrond bezig met klaarzetten, organiseren en opruimen. Geen pauze. Wel ga ik een uur eerder weg. Iets na vijf uur thuis. Ik maak avondeten. De Vrouw had spruiten en wortelen al gekookt. Ik maak salade van komkommer, bosui, bleekselderij en tomaat. Ik kook ravioli. En ik bak chorizo, rode ui, knoflook, paprika en vervolgens de spruiten en wortelen. De Zoon en De Vrouw zijn er om zes uur en we gaan aan tafel. Vanavond zijn we bij de jaarvergadering van de Vereninging van Eigenaren (van woningen en winkels in ons appartementencomplex). Ik amuseer me kostelijk. De winkeleigenaren zitten op het puntje van hun stoel en proberen van alles voor zichzelf voor elkaar te krijgen en gebruiken daarbij heerlijk nietszeggende taal. Ik hoor wat voor mij van belang is. Nog voor half tien zijn we weer thuis. Ik lees en luister nog even en dan is het kwart voor elf en bedtijd.
Muziek vandaag: Skyscraper Souls – DBA3 (Geoffrey Downes & Christopher Braide), Merry Christmas (single) (Big Big Train)

Maandag 11 december:
Bam. Ik lig op het fietspad. Daarnet moest ik een sneeuwberg over zien te komen. De bus rijdt vanmorgen niet door de straat omdat er markt voor de deur is. Daarom moet ik een eindje lopen in plaats van alleen maar de straat oversteken. En de sneeuw is bevroren, dus is het overal nogal glad. Ik heb mijn handen in mijn zakken vanwege de kou, dus ik kan de klap val niet opvangen. Door de spanning doet het geeneens pijn. Dat komt later, weet ik. Even denk ik: laat mij maar liggen. Maar ik sta snel op. Mijn broek is nat van de sneeuwprut. Even later ben ik bij de bushalte. De bus is iets later. Door de sneeuw rijden we niet door. In Arnhem zie ik de aansluitende stadsbus wegrijden. Ik moet een half uur wachten. De aansluitende bus neemt een andere route. Zit ik in een verkeerde bus? Daar waar ik het eindpunt verwacht, stap ik uit om het laatste kwartier te lopen. De bus rijdt door, gewoon de vertrouwde route. Barst. Ik loop midden op straat, omdat het voetpad vol sneeuw ligt. Daar ga ik niet overheen glibberen met mijn mooie schoenen. Al met al ben ik drie kwartier later dan gepland op de werkplek. Het is er stil. Iedereen heeft van alles afgezegd. De verwachting is: nog meer horrorwinter vandaag. Ben benieuwd. Ik ga aan het werk. Rond half een vindt er een ware exodus plaats. De horrorwinter is in aantocht, dus biedt een collega aan om me met de auto een eind in de richting van het station te rijden. We lopen naar de parkeerplaats. ‘Waar staat je auto?’ vraag ik. ‘Welke is van jou?”Achteraan,’ zegt ze, ‘het is die witte.’ ‘Dat helpt niet echt,’ zeg ik. Alle auto’s zijn wit. De terugreis gaat bijzonder voorspoedig. Wat nou: we geven geen garantie dat u thuis komt? Ik kom gewoon thuis om twee uur en zie de gehele middag en avond volop stads- én streekbussen voorbij komen. Dan doe ik nog een paar werkzaamheden. Dan lees ik. Dan maak ik avondeten. Gebakken aardperen met champignons, lamsbiefstukken en een salade van komkommer, rode ui, aardbei en framboos. Om kwart over zes is alles op, schoon en klaar. Ik werk de webstek bij en lees en luister. Zo lees ik het machtige Moederland (Paul Theroux) uit en begin ik voorzichtig aan Travelling to work – Diaries 1988-1998 (Michael Palin). Buiten sneeuwt het nog altijd stort. Om tien uur ben ik ook echt aan slapen toe. Door mijn kop giert een troosteloze pieptoon. En mijn linkerheup doet pijn.
Muziek vandaag: From Senegal To Setesdal (Kirsten Braten Berg), Topographic Drama (Yes), Fate Outsmarts Desire (Kaprekar’s Constant), Dream Theory In Malaya (Jon Hassell)

Zondag 10 december:
Kwart voor negen op. Koffie, webstek. Eind van de ochtend organiseer ik lunch. De Zoon is wat later. Ik eet alvast iets en ga dan even voor enen door de sneeuwstorm naar theehuis Rembrandt met twee schilderijen een heleboel promomeuk. Ellert-Jan is er al. Alle schilderijen hebben een mooie plek gekregen in het knusse (lees: piepkleine) etablissement. Later komt schilder Joep ook nog even langs. Er is niet heel veel aanloop, maar toch verkopen we wat loten voor de actie van Kunst-Zinnig-Brein. Tussendoor wandel ik even naar het ACEC-gebouw om daar geveilde stukken te bekijken. Ook mooi. Om half vijf heeft Ellert-Jan zijn spullen al ingepakt. Ik neem een werk mee terug naar huis; het andere gaat morgen terug naar Coda. Om half zes maak ik avondeten. De Vrouw heeft gisteren victoriabaarsfilet meegenomen. Die leg ik in een ovenschaal en ik giet daar de tomatensaus van vrijdagavond overheen. Half uurtje op 190C in de oven en klaar. In de tussentijd heb ik dan de Griekse bietensalade gemaakt. Om kwart voor zeven is alles op en opgeruimd. Ik neem ruim de gelegenheid om webstek bij te werken, rond te twitteren, bustijden van de nieuwe dienstregeling uit te zoeken, te lezen en te luisteren. Tien uur slapen.
Muziek vandaag: The Gates Of Paradise (Robert Fripp), Magnified (Beatrix Players), Piano Portraits (Rick Wakeman), Homogenic Live (Björk), Dog (Special Edition met de bonus-cd Pup) (Mike Keneally)

Zaterdag 9 december:
Acht uur op. De genadeloze pieptoon is er nog. Voor de rest is het of ik een lama hoor schijten. Om met Willem Bierman te spreken. De krant is er nog niet. De jongen zal de weg niet hebben kunnen vinden door de sneeuw en tussen de vele marktkramen in de straat door. Halverwege de ochtend wandel ik naar de biowinkel voor de biowinkelboodschappen. Ook pik ik de markt mee. Het is link op straat. Blubbersneeuw, plassen, gladheid, glibberboel. Gedver. Derrie. De Zoon komt om een uur of een lunchen. De Vrouw heeft gebakken vis meegenomen. Amandel-abrikozenbrood erbij. Schapenkaas ook. Kortom. Dat u het weet. In de middag wandel ik door sneeuwstorm naar een andere supermarkt voor wat laatste kleine dingen. Ook de Turkse supermarkt in de straat bezoek ik. Dan is het mooi geweest. De Vrouw heeft het huis in kerstelijke atmosferen gebracht. Ook niet erg. Ik maak avondeten. Een ovenschotel van rode ui, biet, peer, walnoot, honing en blauwe kaas. Salade van komkommer, ui, aarbei en framboos. Lamsshoarma. Dat eten we. Ik was af en breng afval naar de containers. Dan is het klaar en nog vroeg ook. Ik werk de webstek bij en zie een muziekdvd. Ik lees en luister. Kwart voor elf is het weer zover.
Muziek vandaag: November Suite (Robert Fripp), Wooden Smoke (Special Edition met de bonus-cd Wooden Smoke Asleep) (Mike Keneally), Monochrome (Daniel Cavanagh), de dvd die mee kwam met de doos Forecast: Tomorrow (Weather Report), Hatfield And The North (Hatfield And The North)

• • •
 

02-12-2017

Dweezil Zappa & Noord-Nederlands Orkest – Tivoli Vredenburg, Utrecht – vrijdag 1 december 2017

Filed under: Muziek - Music - LIVE — bazbo @ 10:20

Setlijst:
Bob In Dacron
Sad Jane
There’s Still Something Dead In Here
Marmux Buhdarux
Preludus Maximus
Truth
Shampoohorn
The Adventures Of Dindoo
Watermelon In Easter Hay
Strictly Genteel

• • •
 

01-12-2017

B-log: 2 t/m 8 december 2017

Filed under: B-log 2017 — bazbo @ 08:53

Vrijdag 8 december:
Kwart voor acht op. Koffie, krant. Buiten sneeuwt het storm. Vanmorgen allerlei contactmomenten voor Brabant en de Kap. De Vrouw weet al vroeg kaarten te bemachtigen voor King Crimson in het Concertgebouw Amsterdam op zaterdag 14 juli. Ha, dan reizen we de dag erna naar München en de dag daarop zien we een tweede Crimsonconcert. Klauwen met geld, maar het wordt het waard. De Vrouw gaat halverwege de ochtend naar het werk. Ik heb contact met Peter of mijn werkzaamheden voor Brabant. Er is veel gaande in de organisatie en daar moet eerst duidelijkheid over komen voordat we van afstand verder kunnen. We spreken af dat we voorlopig stil blijven liggen en als we weer nodig zijn, dan gaan we weer aan de slag. Er is aangetekende post: de concertkaarten voor 16 juli in München. Ik maak een tostilunch van het Turkse brood van woensdagavond. Dan haal ik het groentepakket op. Erna wandel ik door naar Coda, om een schilderij uit het museum op te halen. Het schilderij gaat zondagmiddag onderdeel zijn van een mini-expositie van Kunst-Zinnig-Brein in theehuis Rembrandt, vandaar. Nog geen vijf minuten nadat ik thuis kom, is De Vrouw er ook weer. Ik ga wat voorbereiden aan het avondeten. Zo maak ik een linke saus van ui, knoflook, postelein, tomaten en paprika. De Vrouw gaat om vijf uur de deur uit; zij is vanavond uit. De Zoon is er om half zes. We maken pizza’s, douwen die in de oven en eten die op. Goed voer. Anderhalf uur later is De Zoon weer weg. Ik werk de webstek bij en bekijk een muziekdvd. Het is bijna elf uur als ik naar bed ga. Met druk op de kop en een gigantische piep in mijn oren. Ben benieuwd.
Muziek vandaag: That Which Passes (Robert Fripp), Nexus (Virgil Howe & Steve Howe), Cardington (Lifesigns), Fractured (Lunatic Soul), het eerste plaatje van Arthur And The Decline And Fall Of The British Empire (Deluxe Edition) (The Kinks), Oté Maloya – The Birth Of Electric Maloya On Réunion Island 1975-1986 (allerlei), Hey Punk (Gabba Zappa Hey!), de dvd’s die mee kwamen met Snow Live (Spock’s Beard)

Donderdag 7 december:
Goede morgen. Opgewekt en opgeruimd. Op de werkplek wagenladingen werk. Tussen de middag wandel ik door veld en bos. Het is grijs en er staat een kille wind. Erna nog wagonladingen werk. Die liggen er volgende week nog en weer. Zes uur ben ik thuis. Even de krant lezen en dan maak ik avondeten. Heel moeilijk is het niet. Ik schuif de schotel met aardappel en spitskool van dinsdagavond in de oven met het restant kaasfondue en nog wat extra kaas eroverheen. Erbij maak ik een salade van bleekselderij, bosui, paprika en komkommer. Rookworst opwarmen en klaar. De Vrouw is er om half acht en we kunnen gelijk aan tafel. Hm, die kaasfondue over de schotel was niet zo’n goed idee. Er ligt nu een dikke laag olie op. We weten de boel te scheiden en eten alles verder op. Kleine afwas. Dan nog even lezen en luisteren voordat ik naar bed ga.
Muziek vandaag: het plaatje dat met de PROG mee kwam, Monochrome (Daniel Cavanagh)

Woensdag 6 december:
Ik ben om acht uur wakker en uit bed. Koffie, krant. Dan doe ik wat werkzaamheden voor de Kap en Brabant. Om tien uur heb ik dat af. Koffie met De Vrouw. Ik wandel naar de biowinkel voor wat boodschappen. Dan doe ik wat huishoudelijke klussen. De Vrouw is even weg, maar is om half twee terug voor een lunch. In de middag is ze opnieuw weg. Ik werk de webstek bij en begin het avondeten voor te bereiden. Eerst allerlei groente snijden, bloemkool blancheren, dan kaasfondue maken. Ik zet alles om zes uur op tafel; De Vrouw is dan al ruimschoots terug. Het smaakt voortreffelijk en het vult enorm. We houden weer een boel over. Ben benieuwd hoe we dat de komende twee dagen gaan gebruiken. Ik was af en dan heb ik ruim tijd om te lezen en te luisteren. Tien uur ga ik slapen.
Muziek vandaag: Radiophonics (Robert Fripp), Secret Story (Pat Metheny), Ladilika (Trio Da Kali & Kronos Quartet), Post Live (Björk), Harbour Of Tears (Camel), Goodbye Blue Sky (Godley & Creme), de vierde show (10-29-77 L) uit de set Halloween 77 (Frank Zappa)

Dinsdag 5 december:
Ik word wakker met een gierend snijdende fluittoon. Barst. Toch die geluidsapp die verlichting kan brengen bij tinnitus eens uitproberen. Als ik net op de werkplek in Arnhem zit, ben ik me hem opnieuw gewaar. Zeer gewaar. (Mooie titel voor een verhaal.) Gelukkig ligt er zo veel werk, dat ik al snel wat anders aan mijn hoofd heb. Tussen de middag wandel ik door het bos. Erna doe ik nog meer werk. Ook heb ik een gesprek met de leidinggevende. Een collega gaat binnenkort met zwangerschapsverlof en ik krijg de vraag of ik tijdelijk een dag extra wil werken. Dat wil ik. Fijn dat ze me vraagt. Ik ben de afgelopen twee jaar nogal gegroeid in mijn baan, sta er goed in en zet mijn talenten zo veel mogelijk in. En als dezelfde collega na de zwangerschap besluit om minder te werken, dan ben ik zeker in beeld. Na het gesprek is het weer tijd om huiswaarts te gaan. Huis, daar ben ik om zes uur. De Vrouw serveert en schotel van aardappel, spitskool, ham en kaas met visburgers ernaast en De Zoon komt mee-eten. Het is allemaal op voordat we het weten. Ik was af, breng afval weg en dan is het net zeven uur geweest en heb ik dus nog ruim de gelegenheid om mijn rondje te gaan hardlopen. Het is doodstil op straat. Goh. Lopen gaat best, al heb ik nogal wat kramp. Zal wel komen doordat ik vrij onregelmatig loop in plaats van het doorgaanse drie keer in de week. Thuis lees en luister ik tot het bijna half elf is. Dan ga ik slapen.
Muziek vandaag: het tweede plaatje van Snow Live (Spock’s Beard), The Extinction Suite (Steve Jansen)

Maandag 4 december:
Ik slaap niet zo heel goed. Vraag niet waarom. Ik vroeg toch om niet te vragen waarom? Waarom doe je het dan toch? O, je deed het niet? Excuus. Neem me niet kwalijk. Wat ik u wel kwalijk neem, is dat u niet even vraagt hoe het met mij gaat, nu ik niet zo goed heb geslapen. Bij nader inzien: vergeet u wat ik hiervoor heb ingetypt. Zo belangrijk is het allemaal niet. Het gaat u niets aan en mij interesseert het toch geen bal wat u vindt. Toch leuk om zo allerlei relevants in te typen. Fikse file op de snelweg. Daardoor mis ik de aansluiting met de stadsdienst. U gaat me toch niet vragen of dat erg is. In de ochtend ontvang ik app van De Vrouw met daarin enkele namen van de hoofdact voor Zappanale 2018. Een van de namen is Terry Bozzio. Niet veel later een app van De Zoon: ‘Dat is toch die drummer? Van The Black Page?’ Kijk. Soms vraag ik me af of die opvoeding door mij enige zin heeft gehad, maar op een moment als dit verdwijnt die twijfel als sneeuw voor de zon. Tussen de middag loop ik door zon, veld en bos. In de middag maak ik veel werk af. Morgen verder. Zes uur weer thuis. Avondeten maken. Eerst een gevaarlijke roquefortsaus, dan een salade van bosui, komkommer, kaki en aardbei, vervolgens kalfskoteletten bakken en ten slotte ricotta-rucularavioli koken. De Vrouw is er iets na half acht en we eten ons het schompes. Mooi woord. Jammer dat ik het maar af en toe wil gebruiken. We eten baklava toe en tafelen na. Ik was af en dan heb ik nog maar een uurtje om te lezen en te luisteren, alvorens het tien uur is en dus bedtijd. Bedtijd.
Muziek vandaag: Monochrome (Daniel Cavanagh), het eerste plaatje van Snow Live (Spock’s Beard)

Zondag 3 december:
Negen uur pas uit bed. En niet eens zo heel goed geslapen. Koffie, webstek. De Zoon is er om twaalf uur voor een lunch. Om een uur zijn we terug in Art café Sam Sam. RTV Apeldoorn interviewt Ank en Marianne in een live-uitzending vanwege de actie van Kunst-Zinnig-Brein. Erna bekijken we de fotoexpositie van Cees de Wilde. Mooi materiaal. Zo mooi, dat we een werk kopen en nog even nadenken over twee anderen. De opening van de expo is rond een uur of half vijf. Die maak ik nog mee. Ik merk wel dat ik heel moe ben. Als ik mijn jas aan heb, zien we Nanny. Tjonge, begin jaren negentig gingen we samen mee met een vakantie voor kinderen uit Apeldoorn. Mooie dingen meegemaakt. Even bijpraten. Veel te kort. Ik moet gaan. Leuk haar te zien en te spreken en wie weet nemen we snel weer contact op. Ik ga naar huis; De Vrouw blijft nog even. Onderweg kom ik langs de muziekwinkel. Die is nog open. Ik besteed mijn bon (nogmaals dank, Auke!) aan Topographic Drama – Live Across America (Yes). Thuis ga ik even zitten, bewerk ik de foto’s van vanmiddag en maak ik de webstek actueel. Dan ga ik eten maken.
Muziek vandaag: A Blessing Of Tears (Robert Fripp), Copland: Apalachian Spring (Leonard Bernstein), Topographic Drama – Live Across America (Yes), Dream Theory In Malaya (Jon Hassell)

Zaterdag 2 december
Acht uur wakker. Koffie, krant, webstek. Tegen elf uur doe ik een boodschappenronde langs de biowinkel en de markt. De Vrouw is aan het kijken of we op vrijdag 13 juli naar het concert van King Crimson in Amsterdam kunnen. Het is al bijna uitverkocht, blijkt. Dus zoeken we een alternatief en dat vinden we de maandag erop. In München. Inderdaad, we gaan onze vakantieplannen dus omgooien. De Zoon is er om een uur of een en we lunchen. Na de afwas wandel ik naar het Art café Sam Sam met twee schilderijen. Ank en ik presenteren de actie Serious Brains en verkopen loten. Eigenlijk doet Ank al het werk. We ontmoeten Peter en Cees. Later in de middag is De Vrouw er ook. Heel veel loten verkopen we niet, maar uiteindelijk blijken het er toch veertien te zijn. Niet onaardig. Met Ank en haar man Bob gaan we eten in een eetcafé. Voor mij de visschotel, graag. Zeer smakelijk. We beleven een hoogst aangename tijd met z’n vieren. Om negen uur nemen we afscheid en zeggen we tot morgen. Thuis maak ik nog een mail naar allerlei mensen in mijn netwerk om aandacht te vragen voor de actie de komende weken. Dan is het tijd om te lezen en te luisteren. Niet heel lang. Nog voor elf uur lig ik in bed.
Muziek vandaag: Siwan (Jon Balke), Hommage à Eberhard Weber (allerlei), Another Fine Mess (Back Door), Children Of The Sounds (Kaipa)

• • •