bazbo – de wereld van Bas Langereis

Bas Langereis leest u voor!

31-07-2017

B-log: 29 juli t/m 4 augustus 2017

Filed under: B-log 2017 — bazbo @ 08:46

Vrijdag 4 augustus:
Half acht ben ik wakker. De Vrouw is al uit bed. Koffie, krant. De Vrouw gaat naar het werk. Ik ga nog wat aan de slag met foto’s. Halverwege de ochtend staan ze allemaal op de webstek. Buiten regent het licht en het waait nogal. Als het weer wat droog is, ga ik een rondje boodschappen doen bij de biowinkel. De Vrouw is om half een even terug en we lunchen. Dan gaat ze weer verder weg aan het werk. Ik rijd langs een supermarkt en haal vervolgens het groentepakket op. Dan lees ik wat op de galerij. De Vrouw is rondom vier uur weer terug. Ik begin vast met het maken van het avondeten. Een uurtje later stappen we op de fiets en rijden we naar het nieuwe huis van Heidi en Auke. Het is prachtig! Echt iets waar zij zich thuis gaan voelen. We zijn om kwart over zes weer thuis en dan maak ik het eten af. De Zoon is er om half acht en we eten alles op: verse tortellini met een saus van aubergine, snijbiet en tomaten. Erbij een salade van bladsla, komkommer en bosui, plus allerlei biolimonade. Half negen heb ik alles afgewassen en ga ik wat lezen en luisteren. Rond elf uur ga ik naar bed.
Muziek vandaag: Manhattan Intermezzo – American and British Works for Piano and Orchestra (Jeffrey Biegel & Brown University Orchestra), Septober Energy (Keith Tippett’s Centipede), Welcome To The Canteen (Traffic), Vision And Ageless Light (EYE), het vierde plaatje (de B-sides, demo’s en versions) van de doos Misplaced Childhood (Marillion), het derde concert uit de set Live In The 70s (Soft Machine), Ramshackled (Alan White)

Donderdag 3 augustus:
Heb ik nu wel of niet goed geslapen? Wat ik weet, is dat ik vannacht een tijdje wakker ben geweest. Als de wekker gaat, ben ik ver weg. Verder gaat het wel, dank u. Buiten is het grijs en druilerig, maar het is niet erg. Gewoon op tijd op de werkplek. Daar werk ik van alles af. Het is er stil. Ik ben er alleen met de jonge collega. Tussen de middag loop ik door het bos. In de middag werk ik rustig verder en om zes uur ben ik weer thuis. De Vrouw serveert een schotel van falafel in tomatensaus met courgette, paprika en aubergine, plus een salade van bladsla, kerstomaatjes, komkommer en bosui. Zeven uur heb ik alles ook al afgewassen en ga ik hardlopen. Heel goed gaat het niet. Het is benauwd en er staat een fikse (tegen)wind, maar het is niet erg. In de rest van de avond geef ik een deel van de foto’s van afgelopen reis naar Birmingham een goede bestandsnaam en lees en luister ik. Elf uur ga ik slapen.
Muziek vandaag: het eerste plaatje uit de deluxe-box Misplaced Childhood (Marillion), The Slow Rust Of Forgotten Machinery (The Tangent), het tweede concert uit de set Live In The 70s (Soft Machine)

Woensdag 2 augustus:
Beter geslapen. Pijn in de nek en schouders lijkt minder. Vanmorgen ben ik slechts tien minuten voor de wekker wakker. Buiten is het bewolkt, maar zeer aangenaam. Op de werkplek ga ik in alle rust aan de slag. Tussen de middag wandel ik door zon, veld en bos. ’s Middags doe ik ook dingen. Om zes uur ben ik thuis. Ik maak eenvoudig avondeten: soepballen draaien, spek bakken, bouillon erop, ballen erbij, in een andere pan wokgroente wokken. Ook bereid ik een fruitsalade voor van meloen, aardbei en framboos. De Vrouw is er pas om half acht en dan eten we de boel op. Ik was af en heb dan nog even tijd om wat te lezen en te luisteren. Tien uur ga ik weer slapen.
Muziek vandaag: In The Court Of The Nando King (Caballero Reynaldo), Unmatched vol. X (Caballero Reynaldo & The Grand Kazoo), het eerste concert uit de set Live In The 70s (Soft Machine)

Dinsdag 1 augustus:
Ik ben voor de wekker wakker. Het is half vijf. Vijftig minuten later sta ik op. Ik heb alle tijd. Op de werkplek is het rustig, stil zelfs. De eerste uren ben ik bezig met opstarten en vertellen. Wat wil je ook? Bijna vier weken weg en ik heb het idee dat het veel langer is geweest. Echt helemaal los gekomen van de werkverplichting, merk ik. Tussen de middag wandel ik door bos en veld. Het is bewolkt dus ik heb mijn jas aan, maar merk dat het ook benauwd is. In de middag werk ik nog even door. Ik heb de planning voor de rest van de week af en heb zelfs ook al een paar zaken afgerond. Zes uur thuis. De Vrouw heeft wraps klaar met een vulling van gehakt, courgette en aubergine, plus salades, kazen en sauzen ernaast. De Zoon helpt mee met opeten. Dat lukt grotendeels. Als de afwas klaar is, ga ik een ronde hardlopen. Heel goed lukt het niet – ik merk dat ik spierpijn in mijn nek en schouders heb – , maar toch is het lekker om te doen. Na de douche heb ik nog anderhalf uur om te lezen en te luisteren. Iets na tien uur ga ik slapen.
Muziek vandaag: The Slow Rust Of Forgotten Machinery (The Tangent), het Piano Concerto No.1 (Keith Emerson) van de plaat Manhattan Intermezzo (Jeffrey Biegel)

Maandag 31 juli:
Goed geslapen. Ik sta om acht uur op. Koffie, krant, webstek, foto’s. Halverwege de ochtend wandel ik naar de markt en koop daar kaas en fruit. Bij de supermarkt in de straat haal ik boodschappen voor vandaag. We lunchen met Arabisch brood, kazen, sla, fruit en zo voort. In de middag is de was klaar, zoeken we uit waar we in november in London willen verblijven (ja ja) en lees ik op de galerij David Bowie IS uit. Ik maak een eenvoudig avondmaal: fruitsalade van meloen, aardbeien en frambozen, een salade van bosui, komkommer en tomaat, een kalfsbiefstuk met een knoflookyoghurtsaus. Na het eten maak ik mail naar de vakantiewoning in Bad Doberan om te reserveren voor volgend jaar en naar Henk van ’t Veen om te bevestigen dat ik op 16 september aanwezig zal zijn én zal voordragen tijdens de IJsselbiënnale in Twello. Ook bewerk ik foto’s, lees en luister ik. Zo begin ik aan de eerste pagina’s van Inside Out (Nick Mason). Om tien uur ga ik weer slapen. Einde vakantie.
Muziek vandaag: Blade Runner (Vangelis), Northlands (Tony Patterson & Brendan Eyre), Close To The Lounge (Caballero Reynaldo), Elastic Rock (Nucleus), We’ll Talk About It Later (Nucleus), Murder Of The Universe (King Gizzard & The Lizard Wizard), The Keith Emerson Trio (The Keith Emerson Trio)

Zondag 30 juli: van Birmingham naar Apeldoorn
We hebben geen wekker gezet. Om tien uur zijn de koffers ingepakt en gaan we beneden in de ontbijtkamer koffie drinken. Het is er weer een drukte c.q. gekkenhuis van belang. Elf uur checken we uit. We lopen naar The Figure Of Eight. Daar ontbijten we echt met koffie, sap en eggs benedict. Ouderwets goed. Het is er nog redelijk rustig ook en we kunnen elkaar zowaar verstaan. Na een uurtje lopen we via Victoria Square naar het station. In het bijbehorende winkelcentrum kopen we wat cadeautjes voor de jarige Isabel. We vinden ook snel de grote boekwinkel; de werken van Palin en Lake hebben ze er niet, maar ik vind wel de 2017 editie van Inside Out – A Personal History Of Pink Floyd (Nick Mason). En krijg nou wat: die hippe jongeman met baard en bril staat voor mijn neus. Handen schudden, elkaar goede reis naar huis wensen en dan ieder onze eigen weg gaan. Ik maak wat mede. We drinken sap en water bij een koffie- en broodjesbar. Dan kopen we kaartjes en pakken we de trein naar Birmingham International. Heel op tijd zijn we zeker. Natuurlijk pikt de beveiliging onze koffer eruit, maar een heel langdurige bedoening is het niet. De koffer hoeft niet eens open. De hompen kaas die ik vanmorgen van het ontbijtbuffet heb meegenomen, zorgen dan weer níét voor allerlei toeters en bellen, zoals dat andere keren wél het geval is. Eenmaal door alle controles wandelen we wat rond, eten we curry en ceasar’s salad en wachten we tot we weten bij welke gate we moeten zijn. Tien over half zes vertrekt het vliegtuig. Volgens mij hebben we wind mee, zo snel gaat het. Daar staat dan weer tegenover dat we een heul eind moeten taxiën naar de slurf. We halen de trein van vijf over negen, hebben een perfecte overstap in Amersfoort en zijn om half elf thuis. De koffer is snel uitgepakt. Nog heel even iets drinken en de hompen kaas die ik vanmorgen van het ontbijtbuffet heb meegenomen opeten en dan is het half twaalf en bedtijd. De stad Birmingham vind ik geen spektakel. Het heeft dan ook nauwelijks cultuur-historische betekenis en is niet te vergelijken met London of Oxford waar je bij iedere stap die je zet je ogen uitkijkt. Het centrum is niet groot (Birmingham is wel zeer uitgestrekt; het is de tweede stad van Groot-Brittannië); alles is op loopafstand. In de paar winkelstraten en in de vele shopping malls is het zeer druk. Daarnaast hebben we in het centrum niet veel bezienswaardigheden kunnen ontdekken. Of het moeten die lawaaierige Britten zelf zijn, die na vijf uur ’s middags over straat lopen en in de pubs staan te schreeuwen. Toch vind ik het leuk om in Engeland te zijn en ik kijk dan ook terug op een bijzondere ervaring, met als absolute hoogtepunt het concert op de vrijdagavond in de Symphony Hall.
Foto’s van vandaag zie je hier.

Zaterdag 29 juli: Birmingham – Botanical Gardens
Ik ben om een uur of acht wakker. Anderhalf uur later gaan we naar de ontbijtruimte van het hotel. Zowaar, het is er redelijk rustig, dus we kunnen op ons gemak ontbijten met koffie, sap, bacon and eggs, muffins en andere baksels. Bij de receptie informeren we welke bus we kunnen nemen om bij de Birmingham Botanical Gardens te komen. Het is bus 29 en die stopt bijna voor de deur. Maar liefst vijf haltes duurt de reis. De Botanical Gardens zelf zijn bijzonder. Op redelijk kleine oppervlakte zien we een enorme hoeveelheid aan planten en bloemen; we wandelen van het ene thema in het andere landschap. Zo brengen we een paar aangename uurtjes door. Plots spreekt iemand me aan: een hippe jongeman met bril en baard wil weten waar ik toch mijn broek heb gekocht. Ik leg hem uit dat ik hem een paar jaar terug heb gekocht bij een bekende keten in Nederland. Hij gaat op zoek, bedankt me en verdwijnt. Ik maak wat mede. We drinken koffie (contant geld voor iets extra’s hebben we niet en onze bankkaart werkt niet) en zo om half drie zoeken we een bus terug. We stappen bij Snowhill Queensway uit en wandelen via de Cathedral en New Street naar de Bullring Rag Markets. Deze (overdekte) markthallen zouden een bezienswaardigheid moeten zijn, maar ik ervaar het vooral als een drukke verkoop van allerlei overbodige zooi. Niet erg. Onze wandeling gaat verder via High Street. We drinken iets bij een tent op Victoria Square. Van daar is het niet ver meer naar de canals en een volgende stop bij The Malt House. Naar The Figure Of Eight is het dan nog geen vijf minuten lopen. De fish ’n chips zijn er al bijna op, dus bestellen we ook een portie scampi, met extra salade en uienringen. Het is er geweldig druk en het lawaai is bijna te veel. Om half negen gaan we daarom de honderd meter terug naar het hotel. Even op adem komen en ten slotte drinken we nog iets in de hotelbar. Ook daar heel veel beschonken en lawaaiige Britten. Half elf al liggen we in bed.
Foto’s van vandaag zie je hier.

• • •
 

24-07-2017

Aanrecht (S032)

Filed under: FOK!publicaties - 2017 — bazbo @ 01:00

Warm was het, drukkend en benauwd. Toch had de schrijver het gewaagd.
(more…)

• • •
 

23-07-2017

B-log: 22 t/m 28 juli 2017

Filed under: B-log 2017 — bazbo @ 10:51

Vrijdag 28 juli: Symphony Hall, Birmingham – A Musical Celebration of the Life of Keith Emerson
We hebben geen wekker gezet. Ik ben wat voor acht uur op. Kwart over negen gaan we naar de ontbijtruimte. Het is er stampvol. Eén krioelende massa van volk dat zich verdringt bij een voor die menigte veel te klein buffet. Ik weet uiteindelijk koffie te bemachtigen en sap. Na een half uurtje ook wat roerei en toast. Nou ja. Half elf lopen we op Broad Street. We komen de Symphony Hall tegen en gaan bij de box office vragen of onze kaarten toevallig al binnen zijn. Dat zijn ze! Dat scheelt weer een boel gedoe, vanavond. Via de library wandelen we naar Victoria Square. Daar zijn we getuige van een autoparade. Na wat zoeken vinden we de ingang van het Birmingham Museum & Arts Centre. We bekijken eerst de tentoonstelling over de geschiedenis van de stad. Net als we de historische schilderwerken van allerlei beroemdheden willen gaan ontdekken, gaat het alarm af. We volgen de stroom mensen naar buiten. Wat er precies gaande is, blijft onduidelijk. Bij iedere uitgang rondom het gebouw staan supposten. We besluiten verder te gaan; wie weet hebben we later nog tijd en gelegenheid om terug te keren. In een koffiehuis in Colmore Row eten we mokkawalnotentaart en drinken we koffie. De Birmingham Cathedral is vlakbij. Bij een cathedral denk ik aan iets enorms; dit is een bescheiden kerk. Toch mooi om van binnen te zien. Via Church Street komen we in The Jewelry Quarter. Wat er precies te zien en te doen is, daar komen we niet achter. We zien de St. Paul’s Church (dat wel), maar verder is het niet bijster interessant. In The Button Factory op Newhall Hill drinken we iets. We besluiten om vroeg avondeten te vinden, zodat we op tijd in de Symphony Hall kunnen zijn. Restaurant Cappadocia bestaat slechts een half jaar, maar serveert uitstekende Turkse gerechten. We eten lamsvlees met iskendersaus en bulgur en het is goed. Door de regen gaan we via de canals naar de Symphony Hall. Daar druppelen de concertgangers binnen. Ik sta bij de programmaverkoper en plots staat Terje Mikkelson, de Noorse dirigent, naast mij. Ik zeg hem dat ik uitkijk naar het concert en wens hem succes vanavond. We drinken koffie en water en gaan honderdduizend keer naar het toilet. Zeven uur kunnen we de zaal in. Dat doen we. De Symphony Hall is een prachtige zaal. Het orkest neemt ook plaats en ik ben benieuwd hoe het geluid zal zijn. Exact half acht begint het met de snaredrum van Abaddon’s Bolero en ik weet: de akoestiek is hier geweldig. Als het orkest de melodie inzet, ben ik helemaal tevreden. De synthesizersolo aan het eind wordt vertolkt door ene Rick Wakeman. We krijgen in de eerste helft van het concert prachtige orkestversies van voornamelijk de plaat Three Fates. Marc Bonilla speelt een bescheiden rol op gitaar. Veel prominenter aanwezig zijn Ethan Emerson (kleinzoon van) (The Dreamer!), Rachel Flowers (een adembenemende vertolking van Piano Concerto No.1 Third Movement) en Rick Wakeman (een medley rondom Trilogy solo op piano). Beyond The Stars is een van de laatste composities waar Keith aan werkte en we zijn de eersten die het te horen krijgen; het is een schitterende en o zo herkenbare melodie en het hele stuk maakt me melancholiek en emotioneel. Er zijn wel meer momenten dat ik tranen in mijn ogen heb. De eerste helft kent een waardige afsluiting door middel van Fanfare For The Common Man, waarin Aaron Emerson (zoon van) de synthesizersolo voor zijn rekening neemt. Er is een korte pauze en dan heeft het orkest plaatsgemaakt voor heel wat anders. Thierry Eliez speelt eerst solo Take A Pebble, met daarin een griezelige pianosolo, waarin iedere noot klopt (met de versie van Welcome Back). Daarna krijgt hij gezelschap van cellist Yan Garev en zangeres Celine Poggi en dit trio brengt een schitterende Trilogy. Weer een hoogtepunt van de avond. Vervolgens komt de jonge Damien Joyce twee liedjes spelen met Aaron Emerson op piano en Frank Scully op drums en een bassist. Het eerste liedje ken ik niet. Het is waarschijnlijk When You’re Around (een eigen compositie; Joyce was de laatste met wie Keith samenwerkte en wel op dit nummer) Erna volgt From The Beginning. Aardig, doch niet meer dan dat. Dan is er een ombouwpauze. Noddy’s Puncture speelt Tarkus. Ik heb hier hoge verwachtingen van. Hun versie is à la die van Welcome Back, dus in rap tempo en daardoor ietwat rommelig. Als de lange synthesizersolo op de Moog Modular als een nachtkaars uitgaat (er is iets aan de hand, maar wat?), bekruipt me een gevoel van teleurstelling. Tegenvaller. Voor de uitsmijter komen Frank Scully en Lee Jackson op het podium. Met Tom Szakaly van Noddy’s Puncture spelen zij America. Geen toegift. Inmiddels is het elf uur. Wat een geweldig concert. We zijn er nog lang stil van. Op Broad Street gaan we naar The Figure Of Eight voor een laatste drankje en om half een zijn we terug in het hotel.
Foto’s van vandaag zie je hier.

Donderdag 27 juli:
Half zeven sta ik op. Koffie. We pakken de laatste dingen in. Iets na half negen lopen we met een koffertje en een tas naar het station. De volgende vakantiereis kan beginnen. We hebben de trein van even over negen en om half elf staan we op Schiphol. De veiligheidscontrole verloopt uitstekend, al wordt onze koffer er weer uitgevist. Geen kaas dit keer, maar een handspiegel. Geen cocaïne, dus dat is voor de beambten weer een tegenvaller. De vlucht duurt net een uur. We hebben nogal wat turbulentie onderweg, hetgeen mijn vliegangst niet echt wegneemt. Om half twee lopen we op Victoria Square naar Broad Street. Heel ver is het niet naar het hotel. We krijgen een kamer op de dertiende (!) verdieping. Prima kamer. We wandelen terug Broad Street in, bekijken de canals en komen via The Mailbox shopping centre weer op Victoria Square. Inmiddels regent het wat. We vinden een pub in Bennett’s Hill en daar drinen we iets. Het is er erg druk en schreeuwerig. Nou ja. De Tourist Information Point op New Street blijkt er niet meer te zijn en dus doe ik het met het eenvoudige kaartje dat ik in het hotel heb gekregen. De Waterstones boekhandel heeft niet de boeken van Palin en Lake die ik zoek, dus gaan we weer verder. We komen langs de St. Martin’s in the Bullring-kerk en door Chinatown. In pub The Green Room drinken we iets en dan is het niet ver meer terug naar de canals. In restaurant Tap & Spile eten we kaaskroketten, garnalen en serloin steak. Het is een uur of negen als we op Broad Street gaan zitten in public house The Figure Of Eight. Het is er vol met erg beschonken en luidruchtig uitgaansvolk. Heel lang houden we het er niet uit en om half elf zijn we terug in de hotelkamer.
Muziek vandaag: Riverhead (Ulver), Sea Airs (Rick Wakeman)
Foto’s van vandaag zie je hier.

Woensdag 26 juli:
Half negen pas uit bed. Lang en goed geslapen. Koffie, krant, webstek. Ook vandaag doen we het rustig aan. Ik wandel naar een kopieerwinkel om de vliegtickets voor morgen af te drukken. Ja, ze bestaan nog: kopieerwinkels. Twee afdrukken in kleur kosten bijna twee euro. Dat moet ik pinnen, want zo veel kleingeld heb ik niet bij me. Koffie op de galerij. We zoeken spullen bij elkaar en ik pak het koffertje al deels in. De lunch is eenvoudig: Arabisch brood met avocado, kaas, enzovoorts. Na het kleine afwasje wandelen we naar de feestwinkel (voeg hier nu zelf de smiley van de dubbele punt met de hoofdletter P in) en daar na de biozaak voor wat kleinigheden. Bij de Turkse slager kopen we kalfskoteletten voor vanavond. Op de galerij drinken we biolimonade en dan maak ik het avondeten. Naast de kalfskoteletten komt een grote salade van bladsla, rode ui, komkommer en tomaat. Eenvoudig maar goed. Afwasje is vroeg gedaan, zodat ik ook op tijd kan gaan hardlopen. Het kost me veel moeite om het half uur onafgebroken vol te houden en het lukt me ook niet zonder pauze halverwege. Nou ja, vanaf volgende week is er weer regelmaat en dan gaat het vast weer goed. In het begin van de avond werk ik wat aan het B-log van de afgelopen twee weken en daarna lees en luister ik. Half elf ga ik slapen.
Muziek vandaag: Rosetta (Vangelis), Last (The Unthanks), Rotoror (Orchestre Tout Puissant Marcel Duchamp), Magma Live (Magma), The Optimist (Anathema)

Dinsdag 25 juli:
Half acht wakker en op. Redelijk geslapen. Koffie, krant, webstek, foto’s plaatsen. Om tien uur heb ik een selectie van de gehele vakantie op de webstek staan. In de loop van de dag plaats ik nog een aantal tweets met foto’s erin. We drinken koffie en wandelen even naar buiten voor wat kleine boodschappen. Tussen de middag lunchen we met Arabisch brood, al dan niet gevuld met de saus van gisterenavond. ’s Middags fiets ik naar twee supermarkten voor wat sap en water en ander overbodigs. Om half zes gaan we met De Zoon naar een restaurant en daar eten we iets eenvoudigs. De Zoon en De Vrouw gaan naar de bioscoop. Ik ga naar huis, vind op het internet een gehele show van Orchestre Tout Puissant Marcel Duchamp (van afgelopen woensdag!) en eentje van twee jaar geleden en vermaak me kostelijk. Aan het eind van de avond is De Vrouw weer terug. Ik lees en luister. Tegen elf uur ga ik slapen.
Muziek vandaag: Reflection (Brian Eno), The Extinct Suite (Steve Jansen), A Little Man And A House And The Whole World Window (Cardiacs), The Thing That Everything Else Is About (Orchestre Tout Puissant Marcel Duchamp), Blackfield V (Blackfield), Blackfield IV (Blackfield), Wurda Ïtah (Magma), Irritant (Schnauser)

Maandag 24 juli:
Ik slaap niet zo heel goed. ’s Nachts ben ik een keer lang wakker. Kwart over acht ontwaak ik uit een diepe slaap en sta ik op. Koffie, krant, webstek, foto’s. Rond een uur heb ik wat kleine boodschapjes bij de Turkse supermarkt in de straat gehaald en gebruiken we een lunch. In de middag is het buiten donker en bij vlagen valt er (veel) regen. Ik kom een heel eind met die foto’s. Ondertussen verzorg ik planten. Eind van de middag maak ik avondeten. Ik prepareer een groentesaus van ui, knoflook, courgette, aubergine en tomaten. Daarnaast maak ik een salade van bosui, bladsla, paprika, komkommer en ananas. Ook bak ik lamsbiefstukken. Knoflookyoghurtsaus erbij, Arabisch brood om te vullen en smullen maar. Dat doen we. Als ik heb afgewassen, is het half acht en ga ik hardlopen. Het is ondertussen droog en ik loop redelijk. Kleine pauze op de helft, is dat erg? Nee. Weer thuis maak ik het fotowerk af, plaats ik al een boel platen op de webstek en lees ik de laatste kranten uit. Half twaalf lig ik in bed.
Muziek vandaag: Septober Energy (Keith Tippett’s Centipede), Marieta Y Los Jetas (Caballero Reynaldo), Icon (John Wetton & Geoffrey Downes), At Home (Fatoumata Djawara & Roberto Fonseca), Iho (Maria Kalaniemi & Aldargaz), Dienda (Koko Malabar), Ma Ya (Habib Koité & Bamada), Nurses Song With Elephants (David Bedford), Elastic Rock (Nucleus), We’ll Talk About It Later (Nucleus), The 3 Ages Of Magick (Oliver Wakeman with Steve Howe)

Zondag 23 juli:
Half acht ben ik op en uit bed. Ik zet was, koffie en computer aan. Op de webstek maak ik eerst nieuwe categorieën en nieuwsberichten aan. Alleen daarmee ben ik al een half uur bezig, haha. Dan zet ik de lading foto’s over van toestel naar pc en vervolgens maak ik een eerste selectie. Tegen een uur of twaalf ga ik eens een brunch voorbereiden. De Zoon komt meelunchen. Het is een ouderwetse zondaglunch. Erna ga ik nog wat verder prutsen aan de foto’s en eind van de middag heb ik al een groot gedeelte van het festival bewerkt en hebben de foto’s van de eerste drie dagen een naam. Tussendoor hebben we de was zo goed als weggewerkt. Ik haal nog wat boodschappen beneden in de Turkse supermarkt en ga dan avondeten maken: groentetorentjes met kalkoenshoarma en een salade van bosui, komkommer, paprika en ananas. Nagerechtje is er ook: cantaloupemeloen met serranoham. We eten fiks. Als ik alles weer heb afgewassen en opgeruimd, ziet er buiten donker uit. Ik kies ervoor om verder te werken aan foto’s en morgen te gaan hardlopen. Ook lees ik wat kranten van de afgelopen anderhalve week en luister ik. Het blijft overigens droog. Pas om kwart over elf lig ik in bed. Vlak ervoor heb ik een angstig moment. Er is iets gaande in mijn hoofd en ik kan niet helder krijgen wat het is. Het voelt niet goed, alsof er een trilling, een drukkende en stekende pijn door mijn hersenen gaat. Na een minuut of tien lijkt het weer over te zijn. Vreemd.
Muziek vandaag: Septober Energy (Keith Tippett’s Centipede), Nurses Song With Elephants (David Bedford), A Little Man And A House And The Whole World Window (Cardiacs), Elastic Rock (Nucleus), I’ll Talk About It Later (Nucleus), The Thing That Everything Else Is About (Orchestre Tout Puissant Marcel Duchamp), Rotoror (Orchestre Tout Puissant Marcel Duchamp), Close To The Lounge (Caballero Reynaldo), In The Lounge Of The Naldo King (Caballero Reynaldo), Wurda Ïtah (Magma), Magma Live (Magma), The Second Brightest Star (Big Big Train)

Zaterdag 22 juli: van Kopenhagen naar Apeldoorn
De wekker trilt om 07.00 uur. Nog geen anderhalf uur later zijn we helemaal ingepakt. We checken uit het hotel en lopen naar het station. Daar hebben we ruim de tijd om een ontbijt te zoeken, inkopen te doen voor onderweg en uit te vogelen van welk perron we gaan vertrekken. De internationale trein vertrekt om kwart over elf vanaf spoor vijf. We rijden door het Deense land en gaan met trein en al de veerboot naar Puttgarden op. Op de boot hebben we drie kwartier om de benen te strekken en koffie te drinken. Half vier komen we in Hamburg aan. We hebben twintig minuten om over te stappen en dat is precies genoeg. Kwart over zes zijn we in Osnabrück en daar hebben we bijna anderhalf uur. Er is veel politie en een hele meute voetbalfans buiten het station en de stemming lijkt nogal gespannen, dus besluiten we in het station iets te dineren te zoeken. Veel verder dan een noedelbar komen we niet en we kiezen voor een eendgerecht. Best aardig, maar ik merk dat het erg vet is en eigenlijk niet meer in mijn systeem past (iets waarover ik me de afgelopen anderhalve week geen zorgen om heb gemaakt). De trein heeft een kwartiertje vertraging en iets na achten stappen we in de trein naar Nederland. Nog voor half elf doe ik de voordeur van ons huis open. De koffers zijn snel uitgepakt. Nog heel even uitblazen en om half twaalf ga ik naar bed.
Foto’s van vandaag zie je hier.

• • •
 

Zappanale 2017 – Dag 1 – dinsdag 11 juli 2017 – van Apeldoorn naar Bad Doberan

Filed under: Zappanale 2017 — bazbo @ 07:27

• • •
 

Zappanale 2017 – Dag 2 – woensdag 12 juli 2017 – Heiligendamm

Filed under: Zappanale 2017 — bazbo @ 07:26

• • •
 

Zappanale 2017 – Dag 3 – donderdag 13 juli 2017 – welcomeparty in Bad Doberan

Filed under: Zappanale 2017 — bazbo @ 07:25

• • •
 

Zappanale 2017 – Dag 4 – vrijdag 14 juli 2017 – festivaldag 1

Filed under: Zappanale 2017 — bazbo @ 07:24

• • •
 

Zappanale 2017 – Dag 5 – zaterdag 15 juli 2017 – festivaldag 2

Filed under: Zappanale 2017 — bazbo @ 07:24

• • •
 

Zappanale 2017 – Dag 6 – zondag 16 juli 2017 – festivaldag 3

Filed under: Zappanale 2017 — bazbo @ 07:23

• • •
 

Zappanale 2017 – Dag 7 – maandag 17 juli 2017 – rustdag in Bad Doberan

Filed under: Zappanale 2017 — bazbo @ 07:22

Klik hier voor foto’s van onze verdere vakantie in Kopenhagen – Click here for more pictures of our following travel to Copenhagen!

• • •
 
Volgende pagina »